Gaius Iulius Caesar Octavianus Augustus

E Vicipaedia

(Redirectum de Octavianus Augustus)
Schlaegel und eisen yellow.svg -2 (dubium) Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Gaius Iulius Caesar Octavianus Augustus
Gaius Iulius Caesar Octavianus Augustus
Augustus
Natus 23 Septembris 63 a.C.n.
Romae aut Velitris
Obiit 19 Augusti 14
Nolae

Gaius Iulius Caesar Octavianus Augustus, simplicissime Augustus, fuit primus imperator Romanus.

Statua equestris (fragmentum) Octavi Augusti, Museum nationale archeologicum Athenarum

Index

[recensere] Nomina

Augustus natus est nomine Gaio Octavio Thurino, si de hoc cognomine Suetonio credimus.[1] Ab adoptatione appellatus est Gaius Iulius Caesar Octavianus; postea, nomen Octavianum omisit, nomen autem imperatoris quasi praenomen accepit, nomine gentili omisso. Imperator Caesar Augustus ita nomen, sed non iam magistratus titulum, Octaviani factum est, addito saepe Divi filius (scil. filius Caesaris, qui post mortem deificatus est). Post obitum et deificationem, appellatus est communiter Divus Augustus.

[recensere] Origo et adoptatio

Pater erat eques et gubernator Macedoniae; Atia mater erat sororis filia C. Iulii Caesaris, qui anno 46 a.C.n. Octavium adoptavit. Caesare Idibus Martis 44 a.C.n. necato, Octavianus exercitum conscripsit, et cum Marco Antonio et Marco Lepido se iunxit. Hic triumviratus Roma sicarios expurgavit.

Deinde anno 42 a.C.n. Antonius Octavianusque Brutum et Cassium Philippis superaverunt. Brutus Cassiusque mortem sibi consciverunt, Octavianus Romam rediit, Antonius Aegyptum iit, ubi eum Cleopatram, amatam quondam Iulii Caesaris, uxorem duxisse Octavianus nuntiavit Romae, et autem Antonium non esse virum verum Romanum, cum reginae Aegyptiae provincias romanas dedisset; bellum contra eum non itaque civile fore. Antonius autem Caesarioni, filio Cleopatrae Caesarisque, favit, et anno 31 a.C.n. apud Actium pugna navali contra Octavianum decertavit. Octavianus et Agrippus eum vicerunt et Antonius Cleopatraque mortem sibi consciverunt. Aegyptus autem provincia Octaviani, paene regnum clientele, sub praefectis fiebat, qui equestrem ordinem ab eo obtinuerant hanc ementissimam terram ad administrandam; senatores ne itinera eo facerent vetiti sunt.

[recensere] Imperator

Caesar Augustus, Pontifex Maximus

Post pugnam Actiensem Octavianus exercitum suum dimisit. Consulatus quinquennium gessit, sed anno 27 a.C.n. potestates Senatui reddidit honores et gratias exspectans, cum bella civilia longa finivisset. Senatus etiam ei imperium proconsulare Hispaniae, Galliae, Syriae, et Aegypti dedit; XII de XXII provinciis in toto. Legatos Augustus misit pro praetore ad suas provincias administrandas. "Per consensum omnium universorum potitus rerum omnium" ipse scripsit (Mon. Anc. = Res gestae, 34). Alteri legati proconsulibus, quibus provinciae sine copias a senatu mandatae erant, responsa respectaverunt, quae ad legatos Augusti ab eo data erant. Etiam appellationem Augusti enim senatus dedit ac titulum Principis Senatus, qui ei dabat primam in Senatu Romano vocem. Augustus autem publice Princeps appellari maluit. Anno 23 a.C.n., consulatum repudiavit et tribunatum iniit nomine tribunicia potestas (quia patricius adoptione fuerat).

Pontificem autem maximum esse necesse ei vidit. Patronus omnium incolarum Italiae et regnarum clientelium autem fiebat, auctoritate, non potestate maiorem esse quam ceteros nobiles voluit. Et quia divitissimus omnium esset, et nomen Caesaris tulerit, id adipisci potuit.

Augustus magna cum sagacitate prudentiaque primum locum rei publicae gessit. Natura infirme exercitus non ipse duxit—bis id conatus—sed Germanicum et Tiberium in Germanos misit.

Primum autem exercitum perpetuum creavit in loco huius agricolorum Italicae; limites imperii castris legionum et cohortum et autem muris vel vallis inter eas munivit. Romae praetorianis novum praesidium collocavit, quod etiam principem ipsum defenderet. Nulla cetera bella maiora gessit, at limites imperii Danuvii et Rheni instituit. Solus conatus limites propagare cladem in Teutobergiensis saltu (sub Publio Quinctilio Varo) anno 9 tulit. Multos per annos conatus est Germaniam subiecere, sed Cherusci Arminio duce resistiverunt.

In Oriente, Augustus imperium in Armenia instituit, et pacem cum Parthis composuit. Sub Augusto, Roma erat placida et felix.

Per Suetonium, "urbem neque pro maiestate imperii ornatam et inundationibus incendiisque obnoxiam excoluit adeo, ut iure sit gloriatus marmoream se relinquere, quam latericiam accepisset." Novam curiam, novas aedes, et Theatrum Pompeii aedificavit. Etiam Augusto patrono artium, poetas, pictores, sculptores archictectosque adiuvavit. Patronus Gaius Maecenas, historicus Livius, et poetae Ovidius, Propertius, Tibullus, et praecipue Horatius Vergiliusque sub imperio Augusti floruerunt.

[recensere] Mors et successio

Tempore mortis Augusti, ad rem publicam reverti cum non potuisset, successorem inveni oportuit. Antepositus erat ab Augusto primus Marcellus, vir filiae suae Iuliae, sed Marcellus veneno necatus est anno 23 a.C.n.. Post mortem Marcelli, Iulia Marcum Agrippam nupsit. Liberi sui erant Gaius Caesar, Lucius Caesar, Iulia minor, Agrippina maior, et Postumus Agrippa (qui natus est post mortem Agrippae). Augustus Gaium Luciumque adoptavit, et Neroni Claudio Druso et Tiberio, filiis uxoris sui Liviae, favit. Drusus anno 9 a.C.n. et Gaius Luciusque autem annis 2 et 4 mortui sunt. Tiberius et Postumus ab Augusto adoptati sunt. Augusto mortuo, Tiberius Postumum necavit et Augusto successit.

Post mortem, Augustus inter deos a Senatu relatus est. Appellatio sua appellationem omnium imperatorum factus est.

[recensere] Augustus hospes et conviva

Augustus erat "cibi minimi ... atque vulgaris fere", secundum Suetonium. "Secundarium panem et pisciculos minutos et caseum bibulum manu pressum et ficos virides biferas maxime appetebat. Vescebatur ... quocumque tempore et loco quo stomachus desiderasset," additque auctor verba nonnulla ex epistulis Augusti: "Nos in essedo panem et palmulas gustavimus;" "dum lectica ex regia domum redeo, panis unciam cum paucis acinis uvae duracinae comedi;" "in balineo demum post horam primam noctis duas buccas manducavi prius quam ungui inciperem." Interdum ante initum vel post dimissum convivium solus cenitabat. Vini parcissimus erat: "Quotiens largissime se invitaret, senos sextantes non excessit, aut si excessisset, reiciebat," ait Suetonius. Maxime delectatus est vino Raetico; sed pro potione extra cenas sumebat perfusum aqua frigida panem aut cucumeris frustum vel lactuculae thyrsum aut malum.[2]

Cenam "duodecim deorum" ab Octaviano celebratam, in qua deorum dearumque habitu discubuerunt convivae et hospes ipse pro Apolline ornatus est, Marcus Antonius in epistulis descripsit.[3] De cenis ab Augusto principe datis Suetonius sic refert: "Convivabatur assidue nec umquam nisi recta, non sine magno ordinum hominumque dilectu ... convivia nonnumquam et serius inibat et maturius relinquebat, cum convivae et cenare inciperent, prius quam ille discumberet, et permanerent digresso eo. cenam ternis ferculis aut cum abundantissime senis praebebat, ut non nimio sumptu, ita summa comitate. nam et ad communionem sermonis tacentis uel summissim fabulantis prouocabat, et aut acro<a>mata et histriones aut etiam triviales ex circo lud<i>os interponebat ac frequentius aretalogos."[4] Inter cenas privatas se talis lusisse confessus est: "cenavi, mi Tiberi, cum isdem ... inter cenam lusimus geronticos et heri et hodie."[5]

Si una cum nepotibus Gaio et Lucio cenavit eos in imo lecto assidere mandavit.[6] Cum libertis minime cenavit.[4]

Is aedificavit arcum Augusti. Hic factus est ad celebrandam eius triumpham Acti.

[recensere] Annales vitae Octaviani

  • Natus: anno 63 a.C.n.
  • Pater: Gaius Octavius (praetor)
  • Mater: Atia, filia Marci Atii Balbi
  • Nomen: Caius (Gaius) Octavius
  • Cognomen: Thurinus, in memoriam maiorum originis (sic Suetonius scribit).
  • Adoptatus a Gaio Iulio Caesare adoptatore; nomen Octavii nunc fuit Octavianus.
  • Anno 48 a.C.n. pontifex
  • Anno 46 cum Gaio Iulio Caesare in Africa
  • Anno 45 cum Gaio Iulio Caesare in Hispanica
  • Post mortem Gaii Iulii Caesaris Octavianus se Caium Iulium Caesarem nominabat.
  • Anno 44 Bellum Mutense contra Marcum Antonium
  • Anno 43 Consul; triumvir cum Lepido et Marco Antonio: Africa, Sicilia et Sardinia regebat.
  • Anno 42 Bellum Philippense contra Gaium Cassium et Marcum Iunium Brutum
  • Anno 40 Imperator Caesar divi filius
  • Anno 31 Octaviani amicus Vipsanius Agrippa in proelio navale apud Actium vicit.
  • Anno 30 Alexandria visitabat; mors Marci Antonii et Cleopatrae.
  • Anno 29 Curulis triumphos tres egit: Delmaticum, Actiacum, Alexandrinum. Senatus attribuebat Octaviano potestatem omnium rerum
  • Anno 28 Consul.
  • Anno 27 Rem publicam restitutam declaravit; Senatus Octavianum Augustum nominavit.
  • Anno 23 Consul.
  • Anno 2 p.C.n. pater patriae
  • Anno 14 p.C.n. mortuus Nolae

[recensere] Fontes de vita et principatu Augusti

[recensere] Notae

  1. Suetonius, De vita Caesarum "Augustus" 7.
  2. Suetonius, De vita Caesarum "Augustus" 76-77.
  3. Suetonius, De vita Caesarum "Augustus" 70.
  4. 4.0 4.1 Suetonius, De vita Caesarum "Augustus" 74.
  5. Epistula Augusti apud Suetonium, De vita Caesarum "Augustus" 71.
  6. Suetonius, De vita Caesarum "Augustus" 64.

[recensere] Nexus externi

Imperatores Romani
Augustus - Tiberius - Caligula - Claudius - Nero - Galba - Otho - Vitellius - Vespasianus - Titus - Domitianus - Nerva - Traianus - Hadrianus - Antoninus Pius - Marcus Aurelius - Lucius Verus - Avidius Cassius (usurpator) - Commodus - Pertinax - Didius Iulianus - Pescennius Niger (usurpator) - Clodius Albinus (usurpator) - Septimius Severus - Caracalla - Geta - Macrinus - Diadumenianus - Elagabalus - Alexander Severus - Maximinus Thrax - Gordianus I - Gordianus II - Pupienus - Balbinus - Gordianus III - Philippus Arabs - Decius - Herennius Etruscus - Hostilianus - Trebonianus Gallus - Volusianus - Aemilianus - Valerianus - Gallienus - Saloninus - Postumus (usurpator) - Victorinus (usurpator) - Tetricus I (usurpator) - Tetricus II (usurpator) - Claudius Gothicus - Quintillus - Aurelianus - Tacitus - Florianus - Probus - Carus - Carinus - Numerianus - Diocletianus - Maximianus - Carausius (usurpator) - Allectus (usurpator) - Constantius Chlorus - Galerius - Constantinus I - Licinius - Flavius Valerius Severus - Maximinus - Maxentius - Domitius Alexander (usurpator) - Constantius II - Constantinus II - Constans - Magnentius (usurpator) - Iulianus - Iovianus - Valentinianus I - Valens - Procopius (usurpator) - Gratianus - Valentinianus II - Magnus Maximus (usurpator) - Theodosius I - Eugenius (usurpator) - Honorius - Arcadius - Constantius III - Priscus Attalus (usurpator) - Constantinus III (usurpator) - Iovinus (usurpator) - Valentinianus III - Ioannes (usurpator) - Petronius Maximus - Marcianus - Avitus - Leo I - Maiorianus - Libius Severus - Anthemius - Olybrius - Leo II - Glycerius - Zeno - Iulius Nepos - Romulus Augustus



Antecessores:
Imperator Caesar Augustus VII, Marcus Vipsanius Agrippa III
Consul
26 a.C.n.
cum
Tito Statilio Tauro II
Successores:
Imperator Caesar Augustus IX et Marcus Iunius Silanus



Antecessores:
Imperator Caesar Augustus VIII et Titus Statilius Taurus II
Consul
25 a.C.n.
cum
Marco Iunio Silano
Successores:
Imperator Caesar Augustus X et Gaius Norbanus Flaccus



Antecessores:
Imperator Caesar Augustus IX et Marcus Iunius Silanus
Consul
24 a.C.n.
cum
Gaio Norbano Flacco
Successores:
Imperator Caesar Augustus XI et Aulus Terentius Varro Murena



Antecessores:
Imperator Caesar Augustus X et Gaius Norbanus Flaccus
Consul
23 a.C.n.
cum
Aulo Terentio Varrone Murena
Successores:
Marcus Claudius Marcellus Aeserninus et Lucius Arruntius



Antecessores:
Decimus Laelius Balbus et Gaius Antistius Vetus
Consul
5 a.C.n.
cum
Lucio Cornelio Sulla
Successores:
Gaius Calvisius Sabinus et Lucius Passienus Rufus



Antecessores:
Lucius Cornelius Lentulus et Marcus Valerius Messalla Messallinus
Consul
2 a.C.n.
cum
Marco Plautio Silvano
Successores:
Cossus Cornelius Lentulus et Lucius Calpurnius Piso