Constantius Chlorus
E Vicipaedia
Pagina usque elaboratur...
Haec pagina nondum perfecta in manibus auctoris est. Ideo rogaris ut minora quidem mutes hic, maiora autem prius disputes illic.
Si vero auctor ipse nil mutaverit his diebus septem, hanc formulam audacter dele.
Flavius Valerius Constantius,[1] dictus Chlorus a historicis Byzantiis[2] aut simpliciter Constantius I (natus circa anno 250 - obiit 306), fuit imperator Romanus et cum filio Constantino I conditor domus regnatricis eiusdem nominis. Regnavit Imperium Occidentale ut Caesar sub Augusto Maximiano ab anno 293 usque ad 305, et ut Augustus ab anno 305 usque ad 306 Galerio regnante Imperium Orientem.
Index |
[recensere] Historia
Secundum dubiam Historiam Augustam, Constantius fuit filius Eutropii, nobilis a septentrionale Dardania, et Claudia, filia sororis Imperatorum Claudii Gothici et Quintilli.[3] Historici, autem, putantur has maternas connectiones fictas esse a suo nepote Constantino II ut is esse cognatus duobus prosperis praedecessoribus crederetur. Pater suus, atqui, frater Eutropiae, uxor Maximiani, esset.
In aetate Imperatoris Cari, gubernator Dalmatiae erat, et Carus dicitur meditatus esse asciscendum Constantinum in loco dissoluti filii, Carini.[4] Anno 293, Imperator Diocletianus Tetrarchiam creavit, quae Imperium in partes Occidentalem et Orientalem dividit. Utraque pars regnanda erat ab Augusto, iuto a Caesare. Diocletianus ipse Augustus Imperii Occidentalis factus est, et Galerius Caesar. Constantius delegatus est Caesar in Imperio Orientale ab Augusto Maximiano. Ob hanc rem, Constantius duxit in matrimonium Theodoram, privignam Maximiani. Dum nupti, sex liberos genuerunt. Ut Theodoram nuberet, Constantius primam uxorem, Helenam, a qua iam filium, Constantinum, generaverat, dimisit. Helena videtur indigena Nicomediae fuit.[5] Secundum Maximianum, Gallia, Britannia, et forsan Hispania praesidendae essent ab Constantio.
[recensere] Vide etiam
[recensere] Notae
- ↑ "Marcus Flavius Valerius Constantius", "Valerius Constantius", "Gaius Valerius Constantius", and "Gaius Fabius Constantius" invenita sunt in inscriptionibus
- ↑ A verbo Graeco, χλωρός
- ↑ Historia Augusta, Claudius 13
- ↑ Historia Augusta, Carus 17
- ↑ Eutropius, Breviarum 9.22; Zosimus, Historia Nova 2; Exerpta Valesiana 1.2
[recensere] Lege etiam
- Galfridus Monemutensis, Historia Regum Britanniae
- Arnold Hugh Martin Jones, John R. Martindale und John Morris: Fl. Val. Constantius 12. In: The Prosopography of the Later Roman Empire. vol. 1, Cantabrigiae 1971, pag. 1227f.
- Ingemar König: Die Berufung des Constantius Chlorus und des Galerius zu Caesaren. In: Chiron 4 (1976), pag. 567–576.
[recensere] Nexus externi
 |
Vicimedia Communia plura habent quae ad Constantius Chlorus spectant. |
- Hans-Udo Rosenbaum, "KONSTANTIOS I." in Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon vol. 4 (Herzberg, 1992. ISBN 3-88309-038-7) , columnae 466–470 (Theodisce)
- Biographia a Michael DiMaio, Jr., scripta in "De Imperatoribus Romanis" (Anglice)
 |
Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes! |
