Honorius (imperator)
E Vicipaedia
Flavius Honorius (natus Constantinopoli 9 Septembris 384; obiit Ravennae 15 Augusti 423), fuit filius Theodosii primi eius nominis Augusti et primae uxoris eius Aeliae Flaccillae. Ipse autem Augustus regnavit in imperii Romani parte ad occidentem solem vergenti ab anno 395 usque ad mortem.
De vita eius et de rebus gestis [recensere]
Honorius, cum puer undecim annos natus ad summam rerum ascendisset, imperii non capax ad nutum Stilichonis magistri militum soceri sui res publicas gessit, donec ille anno 408. ab inimicis suis imperatore non invito e medio sublatus est. Anno 402. Honorius sedem suam Mediolano Ravennam transtulit, quae urbs paludibus cincta facilius defendi potuit.
Nexus externus [recensere]
 |
Vicimedia Communia plura habent quae ad Honorium spectant. |
 |
Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes! |
| Antecessores: Imp. Caesar Flavius Arcadius Augustus et Flavius Bauto |
Consul 386 cum Flavio Euodio |
Successores: Imp. Caesar Flavius Valentinianus Augustus III et Eutropius |
