Vespasianus
E Vicipaedia
|
|||||||||||||
Titus Flavius Vespasianus (17 Novembris 9—23 Iunii 79), fundator Domus Flavianae, erat imperator Romanus ab 69 usque ad mortem.
Familia sua erat Sabina. Emeritus in Thracia, Vespasianus erat quaestor Cretae et Cyrenis, deinde aedilis et praetor Romae. In matrimoniem duxit Flaviam Domitillam, quae duos filios peperit, imperatores futuros Titum Domitianumque. Anno 43, Claudium in Britanniam comitatus est. Anno 51 erat consul suffectus, anno 63 proconsul Africae. Satelles Neronis anno 66 Graeciam invasit et bellum contra Iudaeam eodem anno gessit.
Exercitus orientis eum imperatorem pronuntiavit anno 69, anno quattuor imperatorum. C. Licinius Mucianus quoque, gubernator Syriae, opem Vespasiano tulit. Etiam copiae Moesiae, Pannoniae, et Illyrici favorem suum ei dederunt, et exercitus, sub imperio Antonii Primi, in Italiam progressus est. Vitellius, imperator regnans eo tempore, ab Antonio victus est Bedriaci, et Antonius Romae ingressus est. Inter dimicationem insequentem, Templum Iovis Optimi Maximi in Capitolino igne deletum est.
Vespasianus in Aegypto remansit, et, nuntiis victoriae auditis, granum Romae misit et leges Neronis abrogavit. Cum Romam anno 70 advenerit, modestiam exercitui restituit et nova vectigalia instituit. Vitam simplicem egit, et ruborem nobilibus ob intemperantias eorum incussit.
Censor, emendavit ordinem equestrem, Senatum, praetorianos. Seditiones in Gallia et Germania oppressit, et anno 70 filius suus Titus Hierosolymam cepit. Anno 78, Agricola limites in Britannia propagavit. Pax Vespasiani in proverbium venit.
Plinius maior Naturalem Historiam per regnum Vespasiani scripsit, et librum Tito dedicavit. Multae pecuniae in aedificationis publicis a Vespasiano erogatae sunt, exempli gratia Amphitheatrum Flavianum vel Colosseum.
Vespasianus anno 79 mortuus est, et a Tito successus est. Secundum Suetonium, "Vae," inquit ille, "puto deus fio." Verba ultima sua erant "imperatorem stantem mori oportere."
[recensere] Fontes de vita et principatu Vespasiani
- Aurelius Victor, De Caesaribus 9
- Dio, Historia Romana libri 64-65
- Epitome de Caesaribus 9
- Eutropius, Breviarium 7.19-20
- Iosephus, De bello Iudaico
- Suetonius, De vita Caesarum liber 8 "Divus Vespasianus"
- Tacitus, Historiae
[recensere] Vide etiam
| Antecessores: Servius Galba Imp. Caesar Augustus II et Titus Vinius (Rufinus?) |
Consul 70 cum Tito Caesare Vespasiano |
Successores: ipse III et Marcus Cocceius Nerva |
| Antecessores: ipse II et Titus Caesar Vespasianus |
Consul 71 cum Marco Cocceio Nerva |
Successores: ipse IV et Titus Caesar Vespasianus II |
| Antecessores: ipse III et Marcus Cocceius Nerva |
Consul 72 cum Tito Caesare Vespasiano II |
Successores: Caesar Domitianus II et Lucius Valerius Catullus Messallinus |
| Antecessores: Caesar Domitianus II et Lucius Valerius Catullus Messallinus |
Consul 74 cum Tito Caesare Vespasiano III |
Successores: ipse VI et Titus Caesar Vespasianus IV |
| Antecessores: ipse V et Titus Caesar Vespasianus III |
Consul 75 cum Tito Caesare Vespasiano IV |
Successores: ipse VII et Titus Caesar Vespasianus V |
| Antecessores: ipse VI et Titus Caesar Vespasianus IV |
Consul 76 cum Tito Caesare Vespasiano V |
Successores: ipse VIII et Titus Caesar Vespasianus VI |
| Antecessores: ipse VII et Titus Caesar Vespasianus V |
Consul 77 cum Tito Caesare Vespasiano VI |
Successores: Decimus Iunius Novius Priscus et Lucius Ceionius Commodus |
| Antecessores: Decimus Iunius Novius Priscus et Lucius Ceionius Commodus |
Consul 79 cum Tito Caesare Vespasiano VII |
Successores: Imp. Titus Caesar Vespasianus Augustus VIII et Caesar Domitianus VII |
