Marcus Plautius Silvanus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Marcus Plautius Silvanus (quo anno natus mortuusve sit, nescimus) senator Romanus temporibus Augusti fuit. Anno 2 a.C.n. cum principe consulatum ordinarium gessit. Anno 4/5 proconsul Asiam rexit, tum anno 6/7 legatus Augusti pro praetore Galatiae et Pamphyliae factus est. Qua ex provincia milites in Pannoniam duxit, ubi seditiones pacavit. Anno 8/9 ob Breucos et Dalmatios victos ornamenta triumphalia accepit. Sepulchrum eius familiaeque apud Tibur est[1]. Filius eius Marcus Plautius Silvanus praetor anno 24 uxorem suam Aproniam, filiam Lucii Apronii consulis suffecti anno 8, et se ipsum necavit[2].

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 9, c. 1118
  2. Tacitus, Annales IV 22


Antecessores:
Lucius Cornelius Lentulus et Marcus Valerius Messalla Messallinus
Consul
2 a.C.n.
cum
Augusto XIII
Successores:
Cossus Cornelius Lentulus et Lucius Calpurnius Piso