Marcus Claudius Tacitus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Marcus Claudius Tacitus

Marcus Claudius Tacitus fuit imperator Imperii Romani ab 275 ad 276. Non erat propinquus Taciti, poetae clari Romani, cum ipse putaret. Circa 200 M. Tacitus aut Norico aut Pannonia aut Raetia natus est filius parentum minorum. Fratrem Florianum habebat. Priusquam consul 273 factus est, initium suae vitae publicae, in exercitu diu serviebat.

Aureliano imperatore necato fiebat Tacitus imperator non statim, menses sex sedes imperatoris vacabat. Cum subito milites Tacitum, ducem militum extra officium, imperatorem novum declaraverunt. Eo Romae cognito senatores eum acceperunt 75 annos natum, cui etiam divitiae magnae erant. Consilium suum erat domum novam familiae condere, quare fratrem Florianum praefectum praetorianorum fecit. Sede brevi post occupato gentes Germanici flumen Rhenum transierunt saeviveruntque in provincia, simul Gothi imperium invaserunt in oriente. Florianus iit in septentriones oppugnavitque Germanos, Tacitus in orientem. Bellis confectis utrique victores erant. Post sex menses anno 276 Tacitus subito mortuus, incognitum est, quibus de causis. Alii caedem, alii morbum putabant. Florianus imperator fratrem successit.

Fontes de vita et principatu Taciti [recensere]


Antecessores:
Titus Flavius Postumius Quietus et Iunius Veldumnianus
Consul
273
cum
Iulio Placidiano
Successores:
Imp. Caesar Lucius Domitius Aurelianus Augustus II et Capitolinus
Antecessores:
Imp. Caesar Lucius Domitius Aurelianus Augustus III et Marcellinus
Consul
276
cum
Aemiliano II
Successores:
Imp. Caesar Marcus Aurelius Probus Augustus et Paulinus