Mors

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Mors monstrata Bandeirante. Imago Antonii Parreiras picta.

Mors (-tis, f.) ut scientifice est multi homines censent esse aut finem vitae aut corpus relinquis et vivere sequeris ut, quidvis rem appellare, spiritum. Morere, significat corpus tale damnum capit ita non iam fungit, sed si post mortem tote foris tu es, sive si postvita est, non scientifice probata sunt.

Omnes formas vitales scimus morunt; illi terrae, aeris, atque maris. Et omnes formas vitales scimus alimentum egentur obstandae mortis, tum ipsum alimentum est clavis vita. Res alendae esse potest plures varias res in formis suis; ambas materiam biologicam vel inbiologicam, ut animalia, fructus, gramen, plantas, aquam, lucem stellarum, et aerem.

Quomodo in morte vides, facit quomodo vales quando personas, creaturas, et animalia, obiunt. Sunt illi qui solite tristes fiunt, illi qui tristissimi fiunt, et illi qui tristissimi fiunt ut longissinum tempus eam vincere capiunt, et certae tales personae etiam se ipsos nocent ut sensus negativorum evadere, atque sunt illi qui vix tristes fiunt itaque habent certam imaginem mortis.

De morte naturali[recensere | fontem recensere]

Olim homines putaverunt hominem mortuum esse cum palpitatio cordis desiisset, sed nostra aetate nos mori constat, cum opus cerebri terminatur. Singulae autem cellulae corporis lente etiam aliquibus horis post mortem cerebri moriuntur.

Alia signa, sed incerta, mortis sunt:

Certa mortis signa sunt:

De causis mortis[recensere | fontem recensere]

Praecipuae mortis causae in civitatibus opulentibus sunt: infarctus cordis, ictus, cancer; olim cum antibiotica ignota essent, fuerunt infectiones. Etiam mors voluntaria dum depressionis, vexationis, paupertatis vel suae honoris causa.

Quid philosophi de morte doceant[recensere | fontem recensere]

Aliqui philosophi putant homines ex nihilo oriri, in nihilum occidere.

Quid religiones de morte doceant[recensere | fontem recensere]

Buddhistae[recensere | fontem recensere]

Buddistae in reincarnationem credunt, videlicet formae novae assumptio in singulas vitas. Post mortem, altera vita assumpta est secundum iudicium percedentis vitae. Si electus vixerit probe, ei tribuenda est conditio melior, si improbe peior. Ista via est ad illuminationem

Christiani[recensere | fontem recensere]

"Mors sceptra ligonibus aequat"—"Mors ultima linea rerum"

In Bibliorum Sacrorum libro Genese, narratur homines mori debere, quod Adam Evaque, protoparentes Dei mandati immemores, peccaverint: "Propterea, sicut per unum hominem peccatum in hunc mundum intravit, et per peccatum mors, et ita in omnes homines mors pertransiit, eo quod omnes peccaverunt" (Epistula ad Romanos 5:12).

Mors tamen non est putanda poena a Deo inflicta, sed mutatio vitae, quia secundum Christianos vita mutatur non tollitur, quamobrem una ex primis curis Christianorum cultus mortuorum fuit, cultus singularis proprius tantum huius religionis. Sacerdos commendat defuncti animam misericordiae Dei, invocans caelestes potestates ne eum in tenebris relinquant; postquam corpus benedicit, quia Christiani putant carnem sacram, propter quod cymiteria vocata sunt etiam campi sancti, scilicet sanctificati corporibus sepultorum. Cohors familiarum et amicorum comitat feretrum usque ad cymiterium, ubi perfecta est celebratio et offerta extrema salutatio.

Christiani aliaeque religiones mortuos resurrectione, qua Deus omnes iustos donaverit, ad vitam redituros esse credunt. Alii reincarnationem fieri posse docent, qua animae vita nova affectae in altero corpore floreant post mortem corporis pristini. Resurrectionis ergo alia est ratio, alia reincarnationis.

Musulmani[recensere | fontem recensere]

Ius[recensere | fontem recensere]

Post mortem omnia mortui bona heredibus traduntur (successio mortis causa). Absentia longa (exempli gratia secundum legem Italicam decem annos) morti tamen aequiparatur.

"Mors" dicta sententiis[recensere | fontem recensere]

Vita brevis breviter in brevi finietur,
Mors venit velociter que neminem veretur,
Omnia mors perimit et nulli miseretur.
Ad mortem festinamus peccare desistamus.
Ni conversus fueris et sicut puer factus
Et vitam mutaveris in meliores actus,
Intrare non poteris regnum Dei beatus.
Ad mortem festinamus peccare desistamus.
  • Memento mori! - admonitio brevitatis vitae quae Romae antiquae triumphator inter triumphum audire debebat:
Memento mori
Memento te hominem esse
Respice post te, hominem te esse memento
  • Mors certa hora incerta - inscriptio multarum horologiumque solarium
  • Mors ultima linea rerum est - Horatius
  • Mors ultima ratio - auctor indictus

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad mortem spectant.
Wikiquote-logo.svg Vicicitatio habet citationes quae ad mortem spectant.

Mille Paginae.png