Ioannes (imperator)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Ioannis solidus

Ioannes (natus die ignoto - Ravennae mense Maio anno 425 p.Ch.n. supplicio affectus est) fuit primicerius notariorum ac rector Imperii Romani partis ad occidentem solem vergentis a die 20 Novembris 423 usque ad annum 425. Ioannes usurpator putatur, quia senatus, sed non Theodosius II Caesar partis orientalis Imperii electionem eius probavit.

Usurpatio[recensere | fontem recensere]

Postquam Honrorius imperator Occidentis die 15 Augusti 423 mortuus est, Theodosius II imperator Orientis eius heres fuit et de nominando collega tres menses cunctabatur. Denique Ioannes tum primicerius notariorum Romae a senatu imperator proclamatus est. Milites Italiae sub Flavio Castino magistro militum neutri parti favebant. Sed in Africa imperator non probatus est. In annum 424 Ioannes consulatum suscepit, sed et hic probatus non est. Anno 424 Theodosius Valentinianum III, filium sororis suae Aeliae Gallae Placidiae imperatorem occidentis proclamavit. Mense Maii 425 autem Ioannes seditione militum captus et Ravennae supplicio affectus est.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Johannes spectant.
  • De Ioanne in "De Imperatoribus Romanis" (nota Anglice scripta ab Hugone Elton)


David's face Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!