Carausius

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Antoninianus Carausii legionem IIII Flaviam nummo commemorat

Carausius (mortuus anno 293) fuit dux exercitus Romani saeculo tertio exeunte et breviter imperator in provinciis Britannicis. Miliarius? Luguvalii repertus Carausio inscriptus est nomine titulisque Imp[eratore] C[aesare] M[arco] Aur[elio] Maus[?] Carausio P[io] F[elice] Invicto Aug[usto].[1]

Antoninianus Carausii

Vita[recensere | fontem recensere]

Origine Menapius (e provincia Germania Inferiori) Carausius pro imperatore Maximiano contra Bagaudas in provinciis Gallicis optimo successu bellavit. Eum enim Maximianus classe Britannica praeposuit. . . .

Anno 293, Carausium a Constantio Chloro in Gallia devictum, e Gesoriaco expulsum et in Britanniam fugientem Allectus (qui munus rationalis summae rei habuit) per fraudem interficere iussit seque princeps proclamavit.

Fama apud posterioribus[recensere | fontem recensere]

De Carausio Gildas et Beda aut nihil cognoverunt aut nihil scripserunt. Nennius autem, qui in Cambria fortasse saeculo nono ineunte excerpta de rebus gestis Britannicis congessit, septem imperatores qui ad Britanniam profecti sunt enumeravit Karitiumque (id est Carausium) quartum esse adseveravit; "qui propterea tyrannus fuit pro occisione Severi [sic!] et cum omnibus ducibus Romanicae gentis, qui erant cum eo in Britannia, transverberavit omnes regulos Britannorum et vindicavit valde Severum ab illis et purpuram Britanniae occupavit".[2]

Fontes de principatu Carausii[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Textus. Igitur nonnulli eruditi nomen imponunt "Marcus Aurelius Mausaeus Carausius": vide e.g. Encyclopaedia Britannica.
  2. Nennius, Historia Brittonum 23.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Barrett, A. A. 1978. "Knowledge of the Literary Classics in Roman Britain." Britannia 9:307–313.
  • Brodersen, Kai. 1998. Das römische Britannien, Spuren seiner Geschichte. Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft. ISBN 978-3-534-13691-9.
  • Carson, R. A. G. 1959. "The Mints and Coinage of Carausius and Allectus." JBAA 22:33ff.
  • Carson, R. A. G. 1971. "The Sequence-marks on the Coinage of Carausius and Allectus." In Mints, Dies and Currency: essays in memory of Albert Baldwin, ed. R. A. G. Carson.
  • Casey, P. J. 1977. "Carausius and Allectus: Rulers in Gaul?" Britannia 8:283–301.
  • Casey, P. J. 1994. Carausius and Allectus: The British Usurpers. Londinii.
  • Cüppers, H. "Carausius." In Konrat Ziegler, Walther Sontheimer, edd. Der kleine Pauly: Lexikon der Antike (Monaci: Artemis, 1975; DTV, 1979) 1, coll. 1051–1052.
  • Fields, Nick. 2006. Rome's Saxon Shore: Coastal Defences of Roman Britain AD 250–500. Osprey Books. ISBN 978-1-84603-094-9.
  • Seeck, O. "Carausius (1)." In Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft edd. G. Wissowa et alii (Stuttgart, 1893-1972 ~ ~) vol. 3, pars 2, col. 1570ff.
  • Sommer, Michael. 2004. Die Soldatenkaiser. Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft. ISBN 3534174771.
  • Stukeley, W. The Medallic History of Carausius. 1757–1759.
  • Webb, Percy H. 1907. The Reign and Coinage of Carausius. Londinii: Spink & Son.
  • White, D. A. 1961. Litus Saxonicum: the British Saxon Shore in Scholarship and History. Madison: State Historical Society of Wisconsin.


David's face Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!