Avidius Cassius

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Gaius Avidius Cassius (natus in Kyrrhos circa annum 130; mortuus mense Iulio 175) fuit filius Gaii Avidii Heliodori, praefecti Aegypti.

Index

Cursus honorum [recensere]

Anno 161 vel 163 aut 166, consul suffectus creatus est. Erat legatus imperatoris pro praetore Moesiae Inferioris Iulio 161 ad usque ver 162, tum praefectus exercitui Bello Parthico (annis 163/164165), tum, anno 166, legatus pro praetore Syriae et rector totius Orientis ab anno 170. Anno 172, rebellionem Bucoliorum in Aegypto suppressit.[1]

Usurpator [recensere]

Aprile 175 ineunte, falso mortis Marci Aurelii in Aegyptum nuntio adlato, imperator acclamatus est. Postquam autem Marcum Aurelium iam vivere notum est, tamen purpuram non deposuit et Marcus Aurelius bellum paravit, sed tum etiam de reconciliatione cogitat, sed Avidius iam ante 25 Iulii a centurione necatus est.[2]

Lege etiam [recensere]

  • Astarita, M. L. 1983. Avidio Cassio. Romae.
  • Cassius Dio, Historia Romana.
  • Historia Augusta.
  • Saldern, Falko von. 2003. Studien zur Politik des Commodus. Rahden, praecipue pp. 13–23.
  • Spiess, Jürgen. 1975. Avidius Cassius und der Aufstand des Jahres 175. Ph.D. dissertatio, Monaci.

Nexus externi [recensere]

Notae [recensere]

  1. Dietmar Kienast, Römische Kaisertabelle (Darmstadii 1996), p. 326.
  2. Cassius Dio, Res Gestae, LXXI.22.