Avidius Cassius

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Gaius Avidius Cassius (natus in Kyrrhos circa annum 130; mortuus mense Iulio 175) fuit filius Gaii Avidii Helviodori, praefecti Aegypti.

Vita[recensere | fontem recensere]

Gaius Avidius Cassius circa anno domini CXXX. Avidius Cassius patriciae classi intra imperium Imperatoris Hadriani natus est. Apud Historiam Augustam, Avidius Cassius precepit suum “nomen” ex suo patre, Gaio Avidio Heliodoro; autem, suum “cognomen” ex familia suae matris hereditate excepit. Gaius Avidius Heliodorus erat “novus homo,” primus suae familiae publicum officium agens, praefectus Romanae provinciae, Aegypto. Omni ratione, fuit insignis vir et juvit imperatoribus Hadriano et Marco Aurelio bene. Non multum scitur de pueritia Avidii Cassii, et est quidem coniectura ubi etiam nescivit. In Historia Augusta, autem, auctor loquitur adulescentem Avidium Cassium surripere Romanum imperium ex Antonio Pio temptere. (Historia Augusta scripta est anonyma causa; ergo, hinc scriptor adpellabitur “Augusta.”) Augusta longam historiam Cassii familiae odio imperatori ponit; odium incepit implicatione familiae in conspiratione contra Gaium Julium Caesarem. Augusta convalidare has affirmationes epistulis temptat, ut opinor, missis inter Lucio Vero et Marco Aurelio, qui fuerunt heredes Imperatoris Antonii Pii. Moderni historici, autem, mirati sunt num haec epistula sit valida. Nunc constat ut exempla epistularum, quae Augusta comparat velut argumentis, sint falsi.

Constat, autem, ut Avidius Cassius inceperit suum politicum cursum in Romano exercitu. Intelligitur ut anno domini CLXI Avidium Cassium precepere cognitionem legatum legionis in Moesia Inpari. Avidius Cassius precepit plus cognitionis Parthico Bello sub Imperatrore Marco Aurelio. Legatus Legonis III, cepit Parthicum capitolium. Suarum magnarum victoriarum causa in Parthico Bello, Avidius Cassius sublatus est statui Senatoris. CLXVI anno domini, Avidius Cassius nominatus est Consul Suffex, quo officio, renovaret pugnare contra Parthiano. Ad finem sui consulis, Avidius Cassius factus sum praesides Romanae provincae, Syriae.

Augusta magnopere curavit ut designet personam et naturam Avidii Cassii in sua historia. Omnibus famis, Avidius Cassius fuit durus dux, nisi acerbus. Augusta, autem, refert paulo admmirables mores: “Fuit his moribus, ut nonnumquam trux et asper videretur, aliquando mitis et lenis, saepe religiosus, alias contemptor sacrorum, avidus vini item abstinens, cibi adpetens et inediae patiens, Veneris cupidus et castitatis amator.” (Augustus I.3.4-5)

Gravissimum actum dedecoris Avidii Cassii usurpatio Romani Imperii est. CLXXV anno domini, Avidius Cassius ipse imperatorem Romani Imperii se clamavit. Aliquae historicae memoriae significaut ut Avidium Cassium hoc actum post auditam mendosam famam capere quae Marcus Aurelium mortuus esset. Avidius Cassius tum persuasit illis viris eidem fidei. Augusta clamat Avidium Cassium cepere hoc actum horatu Faustinae. Famae clamaverunt cum Faustina metueret saluti Marci Aurelii et securati suae et liberorum si Marcus Aurelius moritur, quaere auxilium ab Avidio Cassio. Cum secessio incepit, Senatus dixit Avidum Cassium publicum inimicum. Apud Augustam, Marcus Aurelius Senatum rogavit ut daretur Avidio Cassio clementia. Haec prex non, autem, oportet qoud Avidius Cassius per insidias interfictus est. Caput Avidii Cassii oblatum est Marco Aurelio. Post mortem Avidii Cassii, Marcus Aurelius potuit clementiam quam complecto secessionem, ac quibusdam familiae Avidii Cassii.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Anno 161 vel 163 aut 166, consul suffectus creatus est. Erat legatus imperatoris pro praetore Moesiae Inferioris Iulio 161 ad usque ver 162, tum praefectus exercitui Bello Parthico (annis 163/164165), tum, anno 166, legatus pro praetore Syriae et rector totius Orientis ab anno 170. Anno 172, rebellionem Bucoliorum in Aegypto suppressit.[1]

Usurpator[recensere | fontem recensere]

Aprile 175 ineunte, falso mortis Marci Aurelii in Aegyptum nuntio adlato, imperator acclamatus est. Postquam autem Marcum Aurelium iam vivere notum est, tamen purpuram non deposuit et Marcus Aurelius bellum paravit, sed tum etiam de reconciliatione cogitat, sed Avidius iam ante 25 Iulii a centurione necatus est.[2]

Lege etiam[recensere | fontem recensere]

  • Astarita, M. L. 1983. Avidio Cassio. Romae.
  • Cassius Dio, Historia Romana.
  • Historia Augusta.
  • Saldern, Falko von. 2003. Studien zur Politik des Commodus. Rahden, praecipue pp. 13–23.
  • Spiess, Jürgen. 1975. Avidius Cassius und der Aufstand des Jahres 175. Ph.D. dissertatio, Monaci.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Dietmar Kienast, Römische Kaisertabelle (Darmstadii 1996), p. 326.
  2. Cassius Dio, Res Gestae, LXXI.22.