Unio Europaea

Unio Europaea

Vexillum
Sententia: In varietate concordia
Hymnus: An die Freude (Germanice; Ad laetitiam)
Forma administrationis	Consociatio
Linguae officiales	23
Nomen incolarum	Europaeus
adiectivum	Europaeus
Praeses Commissionis	Iosephus Manuel Durão Barroso
Praeses Consilii Europaei	Hermanus Van Rompuy
Praeses Parlamenti	Hermanus Van Rompuy
Praefectura Consilii	Hibernia
Caput	Bruxellae (de facto)
Urbs maxima	Londinium
Area  - Totalis  - aqua (%)	de area a 4 324 782 km²
Numerus incolarum (anno 2012) Totalis  - Spissitudo	de frequentia a 503 492 041 /km²
PDB (anno [[]])  - Totalis  - PDB/capita	de producto a (a)
Nummus	euro (EUR)
Circulus temporalis  - aestate (HÆ)	(UTC0 ad +2) (UTC)
Praefixum telephonicum nationis	+
Dominium interretiale	.eu

Unio Europaea est consociatio plurimarum Europae civitatum sui iuris quae in rebus civilibus, oeconomicis, et iudicialibus cum respectu democratiae et iurum humanorum ad bellum prohibendum collaborant, sed ex Consilio Europae distingui debet, quamquam omnis Unionis Europaeae civitas socius Consilii Europae est. Sedem Bruxellis, Argentorati, et Luxemburgi habet. Incolarum circiter 503 milliones sunt. Linguae publicae unionis viginti tres numerantur.

Historia

Europa post Bellum Orbis Terrarum Secundum prostrata et diruta iacuit. Erant tamen, qui reconciliationem inter nationes Europaeas instituere vellent, ut bella nova prohiberentur. Inter quos Robertus Schuman, minister a rebus exteris Francicus, administrationem communem carbonis et chalybis (opum nempe ad bellum gerendeum necessariarum) proposuit.

Anno 1951 sex civitates – Belgica, Francia, Italia, Luxemburgum, Nederlandia et Res publica Foederalis Germanica – Lutetiae Communitatem Europaeam carbonis et chalybis creaverunt.

Anno 1957 ab iisdem civitatibus Foedere Romano pangendo Communitas oeconomica Europaea (CEE) et Communitas Europaea energiae atomicae (CEEA sive Euratom) institutae sunt. Natus est "communis mercatus Europaeus", quo liber commeatus bonorum, ministrationum, pecuniarum et hominum effici posset.

Anno 1960 Consociatio Europaea liberi commercii (EFTA) creata est, qua civitates Europaeae, quae extra Communitatem oeconomicam erant, in rebus oeconomicis aggregarentur.

Anno 1968 Unio telonaria instituta est: intram Communitatem oeconomicam Europaeam omnia vectigalia sublatae sunt.

Anno 1979 primum Parlamentum Europaeum electum est. Praeterea Systema monetarium Europaeum (SME) institutum est, quo commutatio monetarum sive pretium nummorum in Europa stabile factum est.

Anno 1986 Foedus unicum Europaeum (EEA) ictum est. Quo progressus usque ad mercatum unicum, qui die 1 Ianuarii anno 1993 efficertur, definiti sunt.

Post excidium veli ferrei anno 1989, amplificationem ad orientem unionis fuit potis (Murus Berolinensis).

Cum anno 1989 "velum ferreum" cecidit, spes maioris Europae liberae crevit; die 3 Octobris anno 1990 duae Germaniae civitates iterum coniunctae sunt; dictatura communistica superata nationes Europae mediae et orientalis democratiam introduxerunt.

Anno 1992 Foedere Traiecti Mosae icto ex Communitate oeconomica Europaea Unio Europaea (UE) facta est, cui non solum in rebus oeconomicis, sed etiam in multis aliis rebus politicis auctoritas competit (inter graviora sunt Unio monetaria ac oeconomica Europaea et moneta communis, cooperatio securitati fovendae, nova consilia communia sicut rerum externarum et communis securitatis, civitas Europaea).

Anno 1997 Foedere Amstelodami icto instituta Unionis Europaeae novis necessitatibus accomodata sunt.

Anno 1999 moneta communis nomine Euro ab undecim civitatibus Unionis Europaeae adoptata est (usque ad annum 2013 aliae quattuor sequentur). Initio non erant nummi vel chartae argentariae, sed tantum in negotiis nummis carentibus adhibebatur.

Anno 2001 Foedere Nicaeensi rationes definitiae sunt, quibus sociae futurae accipiendae et quomodo institutiones mutandae essent. Praeterea de securitate corroboranda, de defensione communi ac de iuridica cooperatione in re poenali actum est.

Anno 2002 nummi et chartae argentariae Euronis introductae sunt.

Die 13 Decembris anno 2007 Foedus Olisiponense ictum est (die 1 Decembris anno 2009 ratum est), quod foedus de Unione Europaea (antea Foedus Traiecti Mosae dictum) et foedus communitati Europaeae condendae renovavit. Praeterea foedus Euratom commutatum est. Gravissimas res constitutionis anno 2004 conscriptae, postea autem a civibus Franciae et Nederlandiae plebiscito reiectae hoc foedere amplectuntur.

Die 12 Octobris 2012 Unio Europaea Praemio Nobeliano Pacis laureata est.

Civitates sociae

Sociae conditores

Origo hodiernae Unionis Europaeae fuerunt communitates Europaeae annis 1951 et 1957 conditae (Communitas Europaea carbonis et chalybis, Communitas oeconomica Europaea et Communitas Europaea energiae atomicae). Sociae erant civitates Belgica, Francia, Italia, Luxemburgum, Nederlandia et Res publica Foederalis Germanica.

Incrementum

Incrementum Unionis Europaeae 1952 - 2007

Die 1 Maii anno 2004 Unio Europaea amplificata est, cum Estonia, Lettonia, Lituania, Polonia, Cechia, Slovacia, Slovenia, Hungaria, atque Graeca Cypri pars et Melitta ad Unionem Europaeam adiunctae sunt.

Foedera

• Foedus Bruxellis ictum (1948)
• Foedus Lutetiae ictum, vide: Communitas Europaea carbonis et chalybis (1951)
• Pax Parisiensis (1954)
• Foedera Romae icta (1957)
• Foedus institutis exsecutivis confundendis (1965)
• Foedus Schengis ictum (1985)
• Foedus unicum Europaeum (1986)
• Foedus Traiecti Mosae ictum (Foedus de Unione Europaea, 1992)
• Foedus Amstelodami ictum (1997)
• Foedus Nicaeae ictum (2001)
• Foedus Olisipone ictum (2007)

Instituta

Septem instituta unionis ex articulo XIII in Foedus de Unione Europaea constituta sunt:

Consilium Europaeum est Unionis Europaeae corpus summum, constans ex 27 duces gubernationis et civitatis civitatum sociorum unionis, praeses Consilii Europaei (nunc Hermanus Van Rompuy) et praeses Commissionis (nunc Iosephus Manuel Durão Barroso).

Commissio Europaea est gubernatio Unionis Europaeae. Sedem habet in Bruxellae. Iosephus Manuel Durão Barroso munus praesidis sustinet.

Parlamentum Europaeum Bruxellensis.

Una cum parlamento Europaeo Consilium Unionis Europaeae, sive Consilium ministrorum, est pars potestatis legiferae unionis. Cum in Consilio sunt delegati gubernationum civitatum sociorum unionis, parlementarii repraesentant populos Europaeos qui se elegerunt.

Parlamentum Europaeum, vel senatus Europaeus, est parlamentum unionis quod habet plus quam 700 parlamentarios et parlamentarias quos populus Europaeus a suffragio universalis elegit. Una cum Consilio Unionis Europaeae parlamentum format potestatem unionis legiferam. Cum in Consilio Unionis Europaeae sint delegati gubernationum, parlementarii repraesentant populos Europaeos qui se elegerunt. Martinus Schulz munus praesidis nunc sustinet.

Argentaria primaria Europaea est summa seu media unionis argentaria de euronis terris. Una cum mediis civitatum sociorum unionis argentariis, systema format argentariarum Europaearum mediarum. Est Marius Draghi nunc praeses. Condita est anno 1998 ex Foedus Amstelodami ictum. Sedem habet in “Euroturri” Francofurti ad Moenum.

Curia Unionis Europaeae est iudicium Unionis Europaea decrata anno 1952 in Luxemburgo. Missio sua est de violationes de Pactionibus Unionis Europaeae et Charta de iuribus fundamentalibus Unionis Europaeae iudicare. Sed independans ex Indicio Europaeo pro Iuribus Hamanis

Curia Rationum est institutum qui de re financiaria et usu pecuniae unionis custodit, decreta anno 1975 in Luxemburgo.

Foedera et rei publicae status

Signatus Ingressum in vis Foedus

1948 1948 Foedus Bruxellis ictum

1951 1952 Foedus Parisiis ictum

1954 1955 Pax Parisiensis

1957 1958 Foedera Romae icta

1965 1967 Foedus institutis exsecutivis confundendis

1975 N/A Decisio Consilii Europaei

1985 1985 Foedus Schengis ictum

1986 1987 Foedus unicum Europaeum

1992 1993 Foedus Traiecti Mosae ictum

1997 1999 Foedus Amstelodami ictum

2001 2003 Foedus Nicaeae ictum

2007 2009 Foedus Olisipone ictum

Columnae Unionis Europaeae:

Communitates Europaeae:

Communitas Europaea energiae atomicae

Communitas Europaea carbonis et chalybis

Foedus exspiravit anno 2002

Unio Europaea

Communitas oeconomica Europaea

Normae Schengenses

Communitas Europaea

TREVI

Justitia resque internae

Cooperatio publica iuridicaque in rebus criminalibus

Cooperatio politica Europaea (EPC)

Communia consilia exterorum ac securitatis (CFSP)

Societas militaris

Unio Europaea Occidentalis (WEU)

Foedus anno 2011 exspiravit

Civitates sociae

Tabula geographica civitatum sociarum Unionis Europaeae

Sequens viginti septem civitatibus concluserunt numerum Unione Europaea:

Ins.	Vex.	Nomen	Numerus incolarum	Area	Accessione	Caput
		Austria	8,414,638	83,855	1995-01-01	Vindobona
		Belgica	11,007,020	30,528	Fundator	Bruxellae
		Britanniarum Regnum	62,262,000	243,610	1973-01-01	Londinium
		Bulgaria	7,364,570	110,994	2007-01-01	Serdica
		Cechia	10,562,214	78,866	2004-05-01	Praga
		Cyprus	10,562,214	78,866	2004-05-01	Nicosia
		Dania	10,562,214	78,866	2004-05-01	Hafnia
		Estonia	1,340,194	45,227	2004-05-01	Castrum Danorum
		Finnia	5,350,475	338,424	1995-01-01	Helsingia
		Francia	65,350,000	674,843	Fundator	Lutetia
		Germania	81,799,600	357,021	Fundator	Berolinum
		Graecia	11,305,118	131,990	1981-01-01	Athenae
		Hibernia	4,588,252	70,273	1973-01-01	Eblana
		Hispania	46,030,109	504,030	1986-01-01	Matritum
		Hungaria	10,015,295	93,030	2004-05-01	Budapestinum
–		Italia	60,681,514	301,338	Fundator	Roma
		Lettonia	2,067,887	64,589	2004-05-01	Riga
		Lituania	3,190,070	65,200	2004-05-01	Vilna
		Luxemburgum	511,840	2,586.4	Fundator	Luxemburgum
		Malta	452,515	316	2004-05-01	Valletta
		Nederlandia	16,847,007	41,543	Fundator	Amstelodamum
		Polonia	38,501,000	312,685	2004-05-01	Varsovia
		Portugallia	10,561,614	92,390	1986-01-01	Olisipo
		Romania	19,042,936	238,391	2007-01-01	Bucaresta
		Slovacia	5,397,036	49,035	2004-05-01	Posonium
		Slovenia	2,050,189	20,273	2004-05-01	Aemona
		Suecia	9,415,295	449,964	1995-01-01	Holmia

Linguae

Si plus cognoscere vis, vide Publicae Unionis Europaeae linguae

Linguae publicae Unionis Europaeae sunt viginti tres: linguae Anglica, Bohemica vel Cechica, Bulgarica, Dacoromanica, Danica, Estonica, Finnica, Francogallica, Graeca, Hibernica, Hispanica, Hungarica, Italica, Lettonica, Lithuanica, Lusitana, Melitensis, Nederlandica, Polonica, Slovaca, Slovena, Suecica, Theodisca. Lingua Latina autem inter linguas publicas non est.

Signa

Vexillum

Si plus cognoscere vis, vide Vexillum Europae

Vexillum Europae

Vexillum Europae est vexillum Unionis Europaeae ac Consilii Europae ab anno 1955. In usum Unionis Europae confirmatum est anno 1986. A colore caeruleo caelum, dum a duodecim stellis aureis harmonia repraesentatur.

Hymnus

Si plus cognoscere vis, vide Hymnus Europae

Hymnus Europae est hymnus Unionis Europaeae et Consilii Europae. Musica hymni est pars ex ultimo motu symphoniae nonae Ludovici van Beethoven. Dum huic symphoniae verba Friderici Schiller sunt ("Freude, schöner Götterfunken"), hymno Europaeo verba non sunt.

Anno 2003 Petrus Roland et Petrus Diem verba Latine scripta proposuerunt:

Est Europa nunc unita
et unita maneat;
una in diversitate
pacem mundi augeat.

Semper regant in Europa
fides et iustitia
et libertas populorum
in maiore patria.

Cives, floreat Europa,
opus magnum vocat vos.
Stellae signa sunt in caelo
aureae, quae iungant nos.

“	Est una. Pro litteris tuis, quas Idibus Ianuariis accepi, tibi gratias ago. Magno cum studio hymnum Europae lingua Latina scriptum, legi. Mihi non est ingenium canendi, sed inceptum tuum mixi maxime placet. Spero consilia tua hymni Europae commendandi lingua Latina prospere eventura esse. Vale!	”
—Litterae a praeside Consilii Europaei Hermanus Van Rompuy anno 2010 missae.

Dies Europae

Die 9 Maii quotannis est commemoratio propositionis Roberti Schuman anno 1950.

Europa in mythologia

Si plus cognoscere vis, vide Europa (mythologia)

Europa et Zeus videtur in Nova et accurata totius Europæ descriptio, que educta est a Fredericus de Wit anno 1700.

Europa in mythologia Graeca fuit filia Agenoris, Phoenicum regis, et Telephassae (vel secundum alios Argiopes), soror autem Cadmi, Thebarum conditoris. Ex Iove tres filios genuit, Minoen, Rhadamanthum, Sarpedonem.

Cum inter virgines comites in Phoenico litore luderet Europa, Zeus/Iuppiter eam conspexit ac statim pulchritudine formae exarsit. Tum, ne a Iunone/Hera uxore vel a quoquam alio agnosceretur, in tauri albi speciem auratis cornibus sese transfiguravit et gregi regio sese immiscuit: sic ad virgines accessit. Europa primo timida, mox forma et blanditiis tauri placata, ita confidens facta est ut, cornibus adprehensis, in tergum consederit. Praeda potitus Iuppiter eam trans mare in Cretam portavit, ubi Europam stupravit. Ex quo concubitu tres clarissimi filii nati sunt. Cur ab ea una ex quinque partibus orbis nominata sit, non liquet.

Europa rapta, iussu patris quattuor fratres eam per orbem frustra quaesiverunt et nova regna condiderunt: Cadmus, qui Thebas condidit; Cilix, qui nomen suum Ciliciae dedit; Phoenix, a quo Punici et Phoenices dicti; Phineus, qui rex in Thracia factus est.

Vide etiam

• Agentia Spatii Europaea
• Academia Scientiarum et Artium Europaea
• CERN
• Collegium Europaeum
• Consociatio ex pacto Atlantico Septentrionali
• Consociatio Nationum
• Ducatus vectionis aeriae Europaeus

Bibliographia

• Archer, Clive. 2008. The European Union. Londinii et Novi Eboraci: Routledge. ISBN 9780415370127.
• Bieling, Hans-Jürgen 2010. Die Globalisierungs- und Weltordnungspolitik der Europäischen Union. Wiesbaden: VS-Verlag.
• Bindi, Federiga, et Irina Angelescu, edd. 2012. The Foreign Policy of the European Union: Assessing Europe's Role in the World. Vasingtoniae: Brookings Institution Press. ISBN 9780815722526.
• Dauses, Manfred A., ed. 2009, 24. ed.: Handbuch des EU-Wirtschaftsrechts.Monaci: Beck. ISBN 978-3-406-44100-4
• Hartmann, Jürgen. 2009, 2. ed.: Das politische System der Europäischen Union. Eine Einführung. Francofurti ad Moenium: Campus. ISBN 978-3-593-39025-3.
• Hubac, Camille. 2012. L'Union européenne: des clès pour comprendre. Lutetiae: Argos. ISBN 9782366140002.
• Kaina, Viktoria. 2009. Wir in Europa. Kollektive Identität und Demokratie in der Europäischen Union. Wiesbaden: VS Verlag. ISBN 978-3-531-16361-1.
• Keiler, Stephan, et Christoph Grumböck, edd. 2006. EuGH-Judikatur aktuell. Vindobonae: Linde. ISBN 3-7073-0606-2
• Lambach, Philipp, et Christoph Schieble. 2007, 2. ed.: EU Concours. Leitfaden zur Europäischen Union. Berolini: ViaEurope. ISBN 3-939938-00-9
• Lehberger, Carolin, et Luitpold Rampeltshammer, edd. 2012. Einfluss der Europäischen Union auf die Gestaltung der Arbeitswelt. Saarbrücken: Universaar. ISBN 9783862230655.
• Morganti, Adolfo, ed. 2012. Europa: il ritorno dei piccoli stati : autonomie, piccole patrie, processi di sussidiarietà. Rimini: Il cerchio. ISBN 9788884743336.
• Neyer, Jürgen. 2012. The Justification of Europe: A Political Theory of Supranational Integration. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 9780199641246.
• Tausch, Arno. 2011. Globalisierung und die Zukunft der Eu-2020-Strategie (Globalization and the Future of the EU-2020 Strategy). In interrete apud SSRN: or http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.1998081
• Thiele, Alexander. 2006, 5. ed.: Grundriss Europarecht. Altenberge: Niederle Media. ISBN 3-9806932-2-8
• Tömmel, Ingeborg. 2008, 3. ed.: Das politische System der EU. Monaci: Oldenbourg. ISBN 978-3-486-58547-6.
• Weidenfeld, Werner, et Wolfgang Wessels, edd. 2006, 9. ed.: Europa von A bis Z (Schriftenreihe der BPB. Vol. 393). Bonnae: Bundeszentrale für politische Bildung. ISBN 3-89331-475-X
• Wessels, Wolfgang. 2008. Das politische System der Europäischen Union. Aquis Mattiacis. ISBN 3-8100-4065-7.
• Zimmermann, Hubert, et Andreas Dür, edd. 2012. Key Controversies in European Integration. Novi Eboraci: Palgrave Macmillan. ISBN 9781137006158.

Nexus externi

Vicimedia Communia plura habent quae ad Unionem Europaeam spectant.

• Pagina publica, europa.eu
• Joannes Paulus Bauer DE IURIBUS FUNDAMENTALIBUS EUROPAEIS, archiv.jura.uni-saarland.de

De Unione Europaea