Lutetia

Haec pagina urbe Franciae explicat. Si aliud quaeris quod etiam "Lutetia" appellatur, vide Lutetia (discretiva).

Lutetia
Natio	Francia
Regio	Insula Franciae
Praefectura	Urbs Lutetiae
Arrotundimentum	in 20 arrotundimenta divisa
Pagus	nullus
Code INSEE	75056 vel 75101-75116
Numerus cursualis	75001-75020 et 75116
Magister Urbis Mandat en cours	Bertrandus Delanoe 2008-2014
Intercommunalitas
Longitudo	02° 20' 43" oriens
Latitudo	48° 51' 39" occidens
Altitudo	media : 33 m minimalis : 28 m maximalis : 130 m
Area	10 540 ha = 105,40 km²
Numerus incolarum	2 153 600 hab. (2007)
Spissitudo	20137 hab./km²

Lutetia (-ae, f.), aut plenius, Lutetia Parisiorum, tempore mediaevali et hodie simpliciter Parisii (Francice Paris) est caput et maxima Franciae urbs. Flumen Sequana urbem in partes duas dividit, nominibus superiorem (Francogallice: rive droite) et australem (Francogallice: rive gauche). Lutetiae intra muros 2 153 600, in agglomeratione 12 067 000 incolarum habitant (1 Ianuarii 2007).

Fulmen Turrem Eiffel ferit.

Geographica

Locus geographicus

Media urbis 65 supra maris aequor eminet. Undique magnis silvis cingitur, quae recuperationem populis commodant.

Urbis rus superficiem 105.4 kilometris quadratis habet. Locus supremae altitudinis in terminis urbis est 129 metrorum, in Monte Martyrum situs.

Aer

Tempestas Lutetiana saepe sicca est. Mediocris temperatura est 10.6° C in anno solito.

Mensis Iulius est calidissimus, quae 18.0° Celsius mediocriter; frigidissimus Ianuarius, quae 3.4° Celsius mediocriter. Plurimum mense Iunio pluit, dum 65 millimetrorum est imber mediocris, minimum mensibus Februario Aprilique, dum 45 millimetrorum imber mediocris.

Structura urbis

Flumen Sequana

Forma Lutetiae anno 1882

Ab anno 1790 Lutetiae exstetit praesidium praefecturae Sequanae. Hac praefectura anno 1968 destituta Lutetia fit urbs, commune, eodem tempore et praefectura. Commune Lutetiae in arrotundimentis viginti divisa est, quorum tabula inveniri potest in pagina "Urbs Lutetiae (praefectura Franciae)".

Historia

Lutetia erat metropolis Parisiorum quorum tamen oppidum in Nemetoduro erat.

A saeculo secundo, Romani forum (cuius cardo maximus viam hodie "Sancti Iacobi" nuncupatam sequitur), amphiteatrum, thermas aliaque aedificia in sinistra Sequanae ripa creaverunt. Nam insularum hodie "Insula civitatis" et "Insula Sancti Ludovici" nuncupatarum gratia, quicumque via a Lugduno ad Fretum Britannicum peregrinans facilius Sequanam, etiamsi hieme, transire poterat et urbs propter hoc floruit. Itaque Iulianus, dum Alamanos Francosque debellabat, Lutetiae ab anno 355 ad annum 360 mansit.

Multi reges e Chlodovechi stirpe, etiamsi semper peregrinantes et administratione perenni carentes, Lutetiam ut regni "caput" eligerunt. Ludovicus VII et Philippus Augustus autem primi fuerunt reges, qui curiam et cancellariam eorum Lutetiae manere iusserunt et illic diu vixerunt. Ergo a saeculo duodecimo, Lutetia caput Franciae haud dubie est.

Res oeconomicae

Sunt qui putent hanc urbem moris vestis orbis (Francice: Mode) una cum Mediolano caput esse quia Lutetiae multae sumptuosorum vestium factorum tabernae sunt.

Ibi etiam multa diaria edita sunt, exempli gratia Le Figaro, Liberation, France Soir, Le Monde, etc.

Commeatus

Ferrivia subterranea metropolitana Parisiensis (vulgo métro ' Subterranea Parisiensis') cuncta die permultos homines portat. Laophorei per totam urbem die et nocte currunt.

Ferriviae magnae Lutetiam ad urbes Franciae et Europae nectunt. Tramine grandis velocitatis vel TGV potes e Lutetia ad Massiliam (775 km) tres horas ire. Tramen sub Oceanum Britannicum inter Lutetiam et Londinium fere tres horas it.

Duo aeroportus urbs habet. Maior est aeroportus Caroli de Gaulle, in parte septentrionali urbis, ubi aeroplanae ad urbes principes toti terra volant. Minor est aeroportus Orly, in parte meridionale urbis.

Loca et aedificia notissima

Arcus Triumphalis, medio Foro Caroli de Gaulle (sive Foro Stellae) situs

Amphitheatrum Lutetiae, saeculo primo p.C.n., est maximum amphitheatrum romanum Galliae

Sunt qui etiam hodie linguam latinam Lutetiae faveant.

• Aedes Magnificae Regis
• Amphitheatrum Lutetiae
• Arcus Triumphalis
• Biblioteca Nationalis Franciae
• Campi Elysii
• Deversorium Ritz
• Hortus Laterariarum
• Mons Martyrum
• Mons Parnassus
• Turris Eiffel

Musea

• Museum Lupariense
• Museum Nationale Historiae Naturalis
• Museum Orsay
• Museum Guimet
• Museum Cernuschi
• Museum Jacquemart-André
• Museum Nissim de Camondo
• Museum Cognacq-Jay
• Museum Carnavalet
• Museum Cluny
• Museum in Crepidine Branly
• Museum Nationale Artium Modernarum, in Centro Pompidou
• Museum Artium Modernarum Urbis Lutetiae
• Museum Scientiarum et Industriae
• Museum Musicae

Ecclesiae

• Ecclesia Sancti Iuliani Pauperis
• Nostrae Dominae Lutetiae
• Valetudinarium Invalidorum
• Ecclesia Sanctae Mariae Magdalenae
• Ecclesia Sancti Germani Agrorum
• Basilica Sacratissimi Cordis Iesu

Universitates

Universitas Parisiensis

• Universitas Parisiensis

Sectio urbis prope universitatem Compitum Latinum nominatur, quod professores scholasticique Latine loquebantur.

Ecclesia Catholica

Lutetia est sedes archiepiscopalis Ecclesiae Catholicae. Praesens archiepiscopus est (a die 24 Novembris 2007) cardinalis Andreas Vingt-Trois.

Laus Lutetiae

Ioannes de Hauvilla, poeta saeculi XII, urbem Lutetiam regnumque Franciae his verbis laudat:

. . . . . . . . . . . altera regia Phebi,

Parisius, Cirrea viris, Crisea metallis,

Greca libris, Inda studiis, Romana poetis,

Attica philosophis, mundi rosa, balsamus orbis,

Sidonis ornatu, sua mensis et sua potu,

Dives agris, fecunda mero, mansueta colonis,

Messe ferax, inoperta rubis, nemorosa racemis,

Munda domo, fortis domino, pia regibus, aura

Dulcis, amena situ, bona quolibet: omne venustum,

Omne bonum, si sola bonis Fortuna faveret!

Ioannes de Hauvilla, Architrenius 2.483–494.

Incolae noti

Vide: Index incolarum notorum Lutetiae

Vide etiam

• Journal d'un bourgeois de Paris (1440 - 1449)
• Commune Parisiorum anni 1871
• Deliberatio de pace componenda Lutetiae facta (1919)
• Dictionarius (Iohannes de Garlandia)
• Obsidio Lutetiae

Bibliographia

• Vincent Cronin (1989). Paris on the Eve, 1900–1914. New York: Harper Collins. (Anglice) ISBN 0-312-04876-9
• Vincent Cronin (1994). Paris:City of Light, 1919–1939. New York: Harper Collins. (Anglice) ISBN 0-00-215191-X
• Jean Favier (1997-04-23). Paris. Fayard. (Francogallice) ISBN 2-213-59874-6
• Renée Grimaud (2004). L'Île-de-France gallo-romaine. Éditions Parigramme. (Francogallice) ISBN 2-84096-319-1
• Eric Hazan (2002). L'Invention de Paris. Éditions du Seuil. (Francogallice) ISBN 978-2-02-068535-1
• Jacques Hillairet (2005-04-22). Connaissance du Vieux Paris. Rivages. (Francogallice) ISBN 2-86930-648-2
• Colin Jones (2004). Paris: The Biography of a City. New York: Penguin Viking. (Anglice) ISBN 0670033936
• Bernard Marchand (1993). Paris, histoire d'une ville : XIXe-XXe siècle. Paris: Le Seuil. (Francogallice) ISBN 978-2020128643
• François Maspero (1990). Les Passagers du Roissy-Express. Éditions du Seuil. (Francogallice) ISBN 202012467X
• Rosemary Wakeman (2009). The Heroic City: Paris, 1945–1958. University of Chicago Press. (Anglice) ISBN 9780226870236

Nexus externi

Vicimedia Communia plura habent quae ad Lutetiam spectant.

• Latinus Lutetiensis
• Pagina urbis (francogallice)
• Imago cotidiana Lutetiae (anglice)
• Ambulationes Lutetiae (francogallice)
• Pagina pro viatoribus (francogallice)