Lingua Suecica

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Lingua Suecica/Suetica/Suecana/Suedica
svenska
IPA: [ ˈsvɛ̀nska ]
Taxinomia:
Locutores: circa 10,5 decies centena milia
Sigla: 1 sv, 2 swe, 3 swe
Status publicus
Officialis Suecia, Finnia, UE
Privata
Litterae:
Scriptura: Latina
Procuratio:
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Tabula regionum ubi Sueticam loquitur.

Lingua Suecica[1] sive lingua Suetica[2] sive lingua Suecana[2] sive lingua Suedica[3] (in hac ipsa lingua svenska, ['svenska]) est lingua ex linguis Indoeuropeis et sub familia Germanica subsummata. Lingua Suecica, lingua Danica, lingua Norvegiensis, lingua Islandensis et lingua Faroensis Germanicum septentrionale formant.

Index

Loci [recensere]

Lingua Suetica (lingua Suionica) in Suecia, Alandia et Finnia in litus Sinus Bothnici et Sinus Finnici primaria.

Grammatica [recensere]

Systema scriptionis [recensere]

Lingua Suetica abecedarium Latinum adhibet in litteris maioris minorisque, et amplius litterae tres: Å a, Ä ä, et Ö ö.

Genus [recensere]

Lingua Suetica genera duo habet, enim neutrum et utrum. Forma veterrima Sueticae genera tria habebat, eadem quae lingua Latina.

Verba neutra Verba utra
(ett) (stort) träd - (una) (magna) arbor (en) (stor) blomma - (unus) (magnus) flos
(två) (stora) träd - (duae) (magnae) arbores (två) (stora) blommor - (duo) (magni) flores
(ett) (stort) tak - (unum) (magnum) tectum (en) (stor) sten - (unus) (magnus) lapis
(två) (stora) tak - (duo) (magna) tecta (två) (stora) stenar - (duo) (magni) lapides

Numerus [recensere]

Suetica, quod Latina, singularem et pluralem habet.

Articuli [recensere]

Suetica articulos duos habet, articulus indifinitus et articulus definitus.

Neutrum Utrum
en blomma - unus flos ett träd - una arbor



Neutrum Utrum
blomman - ille flos trädet - illa arbor
den vackra blomman - ille flos pulcher det magnifika trädet - illa arbor magnifica

Modi dicendi [recensere]

Modi dicendi soliti Suetice.

Lingua Suetica Lingua Latina
Hej., Hallå. Salve.
Hejdå., Farväl. Vale.
Vi ses., Vi syns., Vi hörs. Videmur.
Ja. Ita (est).
Nej., Nä. Non.
Var snäll och... (Anglice: please) Quaeso.
Varsågod., För all del. Accipe sis.
Hur mår du? Quomodo vales?
Bra, tack. Bene, gratias.
Dåligt. Male.
Tack. Gratias tibi (ago).
Tack så mycket., Tusentack. Maximas gratias (ago).
Vad heter du? Quod nomen tibi est?
Jag heter Tove. Nomen mihi est Tove.
Hur gammal är du? Qua aetate es?
Jag är 30 år gammal. Triginta annos natus sum.
Var är toaletten? Ubi est latrina?

Fontes [recensere]

Notae [recensere]

  1. Athanasius Kircherus, Turris Babel, sive Archontologia (Amstelodami: Jansson-Waesberge, 1679) textus pp. 212-215.
  2. 2.0 2.1 Ebbe Vilborg, Norstedts svensk-latinska ordbok, editio secunda, 2009.
  3. Warning icon.svg Fons nominis Latini desideratus (addito fonte, hanc formulam remove)

Interrete [recensere]

Nexus externi [recensere]


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!


Maiores linguae Germanicae novissimae
Africana | Danica | Batava | Anglica | Theodisca | Norvegica | Suecica | Iudaeogermanica
Minores Linguae Germanicae novissimae
Faeroensis | Frisica | Islandica | Luxemburgica
Extinctae linguae Germanicae
Anglosaxonica | Burgundica | Crimaeo-Gothica | Francica | Gutnica antiqua | Gothica | Langobarda | Nordica antiqua | Noroena | Protonordica | Saxonica antiqua | Vandalica
Regionaliter recognitae linguae Germanicae
Bavarica | Limburgica | Saxonica | Saterlandiofrisiana | Septentriofrisiana | Germano-Scotica | Ulsterica