Lingua Finnica

Lingua Finnica Suomen kieli
IPA:	[ ˈsuo.mi ]
Taxinomia:	Uralica  Finno-Ugrica   Finno-Lappica    Finnica Baltica     Lingua Finnica
Locutores:	6 500 000
Sigla:	1 fi, 2 fin, 3 fin
Status publicus
Officialis	Finnia, Unio Europaea
Privata	Carelia, partes Sueciae, Norvegiae, Russiae et Estoniae
Litterae:	Abecedarium Nordicum
Scriptura:	Latina
Procuratio:	Kotimaisten kielten tutkimuskeskus
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Caeruleus: Lingua publica Viridis: Lingua privata

Lingua Finnica (etiam Lingua Fennorum) a maiore parte Finniae et Finnorum extra Finnia loquitur. Est cum lingua Estonica linguaque Hungarica pars Uralicarum linguarum. Una est duarum linguarum officialium Finniae. Lingua Finnica in familia linguarum Finno-Ugricarum est. Agglutinativa est, formas et nominum et verborum mutans propter partem sententiae. Abedecarium Finniae est Abecedarium Nordicum.

Loci

Finnophoni in regione circum Sinum Bothnicum, Sinum Finnicum et Mare Balticum (in civitatibus Estonia, Finnia, Suecia, Norvegia et Carelia.)

Abecedarium

Linguae Finnicae abecedarium primus compegit Michael Agricola.

Abecedarium Linguae Finnicae mutatum abecedarium Latinum est:
ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVYZÄÖ
abcdefghijklmnoprstuvyz

Linguae Finnicae primum lexicon: Danielis Iuslenii Fennici Lexici Tentamen, 1745

Grammatica

Nomen

Nomini Finnico sunt:

• 16 casus
• Nominativus
• Partitivus
• Accusativus I
• Accusativus II
• Essivus
• Comitativus
• Translativus
• Prolativus
• Abessivus
• Instructivus
• Inessivus
• Elativus
• Illativus
• Adessivus
• Ablativus
• Allativus

• 2 numeri: singularis et pluralis

Verbum

Verbo sunt:

• 3 modi: indicativus, imperativus, conditionalis, potentialis
• 4 tempora: praesens, praeteritum, perfectum, plusquamperfectum
• 2 genera: activum, impersonale

Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!