Lingua Hungarica
E Vicipaedia
| Lingua Hungarica
Magyar nyelv
|
||
|---|---|---|
| Taxinomia: |
Lingua Hungarica
|
|
| Locutores: | 14 500 000 (horum 10 000 000 in Hungaria) | |
| Sigla: | 1 hu, 2 hun, 3 ? | |
| Status publicus | ||
| Officialis | Hungaria, Unio Europaea, Austria (Burgenland), Slovenia, Serbia (Vojvodina) | |
| Privata | Hungaria et partes Romaniae, Slovachiae, Ucrainae, Serbiae, Croatiae, Austriae et Sloveniae | |
| Litterae: | ||
| Scriptura: | Latina, Incasa | |
| Procuratio: | nihil | |
.png) |
||
Lingua Hungarica[1] vel Lingua Ungarica (magyar nyelv) sola lingua non Indoeuropaea est, qua in Europa centrali homines loquuntur, nam Lingua Uralica est. Una cum Lingua Finnica, Lingua Estonica, Linguis Samicis et pluribus linguis Russiae familiam Linguarum Finno-Ugricarum format.
Modi dicendi[recensere]
Igen. - Ita.
Nem. - Non.
Üdvözlet! - Expectatissimus!
Örvendek. - Laetus sum tibi occurrere.
Jó napot. - Salve.
Viszontlátásra. - Vale.
Köszönöm. - Gratias tibi (ago).
A nevem ... - Nomen mihi est ...
Beszél angolul? - Loqueris(ne) Anglice?
Sajnos nem beszélek magyarul. - Ignosce mihi, non loquor Hungarice.
Kérem, segítsen. - Adiumentum requiro.
Elnézést, hol van a véce? - Ubi latrina est?
Notae[recensere]
- ↑ Conradus Gesnerus, Mithridates: de differentiis linguarum (1555) textus f. 50r; Athanasius Kircherus, Turris Babel, sive Archontologia (Amstelodami: Jansson-Waesberge, 1679) textus p. 213. "Lingua Pannonica", Gesnerus (ib.) f. 44r
 |
Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes! |
