Lingua Anglica

E Vicipaedia

Anglica lingua mundana
Lingua Anglica
English
IPA: [ ˈɪŋglɪʃ ]
Taxinomia: Linguae Indoeuropaeae

 Linguae Germanicae
  Linguae Germanicae Occidentales
   Lingua Anglica

Locutores: 322 000 000
Sigla: 1 en, 2 eng, 3 eng
Status publicus
Officialis Britanniarum Regnum, Civitates Foederatae Americae, Canada, Australia, Irlandia, Iamaica, Nova Zelandia, Nigeria, Zimbabua, Kenia, multae aliae
Privata permultae civitates
Scriptura: Latina
Procuratio: nulla
 Huic imagini nondum est descriptio, quaesumus descriptionem addas.
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae

Lingua Anglica[1] (adv. Anglice) vel Lingua Anglicana[2] est lingua ex linguis Indoeuropeis et sub familia Germanica subsummata. Cum linguis Anglica antiqua, Saxonica, Frisica, Theodisca, et Batava bracchium occidentale linguarum Germanicarum conformat.

Index

[recensere] Loci

Homines lingua Anglica hodie non utuntur in Anglia sola, sed etiam in Hibernia, Scotia, Cambria, Civitatibus Foederatis Americae, Canada, Australia, Nova Zelandia, Iamaica, Africa Australi et aliis partibus Africae, Indiae, et nonnullis Asiae regionibus.

Lingua Anglica nunc etiam est praecipua scientiae lingua et lingua franca orbis terrarum.

[recensere] Origo

Vide: Lingua Anglica Antiqua

Lingua Anglica antiqua oritur a linguis Germanicis quas dicebant gentes Germanicae in Angliam a saeculo 4 ad saeculum 6 transgressae. Anglia a Vicingis saeculis 9, 10, 11que populata, lingua Anglica a lingua Nordica antiqua attacta est. Anglia a Normannis ab anno 1066 victa, lingua Francogallica lingua regia et legis facta est. Lingua Anglica cottidiana ita plurimas verbas Francogallicas sumpsit, quarum origo saepe erat Latina: exempli gratia haec: court, chivalry, castle.

Litteris artiisque renatis, scriptores Anglici plurima verba Latina acceperunt, exempli gratia: habitat, memento et dictum. Tribus fontibus (Germana, Francogallica, Latina lingua) ita in unum confluentibus, lingua Anglica moderna saepe praebet tres verba, Germanicum Francogallicum Latinum, ad rem unam designandam. Exempli gratia: ask (ex fonte Germanico), question (ex Francogallico), et interrogate (ex Latino), quae omnia significant rogare. Praeterhac, sunt verba quae lingua Anglica ter mutavit, videlicet reason (Francogallice raison, ex Latino verbo ratio(nem)) simul cum ratio (verbum Latinum tardius usurpatum). Etiam aetate nostra verba quaedem Latina in linguam Anglicam accipiuntur, exempli gratia computer (ex computare).

Hodie constat plus quam dimidiam partem verborum Anglicorum ab origine Francogallica vel Latina vel Graeca ortam esse; verba tamen quotidiana Germanicae originis, sicut the, father et home, frequentius dicuntur.

[recensere] Grammatica

Flexura Anglica simplicior est illa qua utitur lingua Latina, casus tres praebens, nominativum genitivum obiectivum; hic casus obiectivus constat ex casibus dativo accusativo ablativo, quibus lingua Anglica antiqua utebatur. Differt obiectivum nominativo solum in praenominibus: dicitur I killed the dog (ego canem necavi) sed The dog killed me (canis me necavit). Distinguitur tamen numerus singularis a numero plurali. Pauca verba sunt quae genera habent; in praenominibus singularibus distinguitur praenomen animatum (genus habens, sicut he (ille) vel she (illa)) praenomine inanimato (it (illud)). Quod casus Latini efficiunt, efficitur lingua Anglica a praepositionibus, quae indicant relationes inter verba. Positio verborum pergravis est: prima regula syntaxeos Anglici est quod subiectum ante praedicatum, praedicatum ante obiectum poni debet.

[recensere] Vide etiam

[recensere] Exemplum

To be or not to be: that is the question:

Whether 'tis nobler in the mind to suffer

the slings and arrows of outrageous fortune;

or to take arms against a sea of troubles,

and by opposing end them?

Latine

Esse aut non esse, illa est quaestio.

Estne dignior vel in mente pati

insidias sagittasque fortunae malignae,

vel arma contra aerumnarum mare accipere,

oppugnandoque, eas incidere?

(Amletus, Princeps Daniae)

[recensere] Notae

  1. Conradus Gesnerus, Mithridates: de differentiis linguarum (1555) [1] f. 8v; Athanasius Kircherus, Turris Babel, sive Archontologia (Amstelodami: Jansson-Waesberge, 1679) [2] pp. 212-215
  2. Samuel Johnson, subtitulus poematis "ΓΝΩΘΙ ΣΕΑΥΤΟΝ": "Post Lexicon Anglicanum Auctum et Emendatum" (1772).

[recensere] Nexus externi

Vicilibri
Lege de Lingua Anglica in Vicilibris.

[recensere] Bibliographia


Maiores Linguae Germanicae Modernae
Africana | Danica | Nederlandica | Anglica | Germanica | Norvegica | Suecica | Iudaeogermanica
Minores Linguae Germanicae Modernae
Faeroensis | Frisiana | Islandica | Luxemburgica
Extinctae Linguae Germanicae
Anglo-Saxonica | Burgundionica | Cimbrica | Crimeano Gothica | Franconica | Gutnica Antiqua | Gothica | Langobardica | Nordica Antiqua | Noroena | Vandalica
Reg. recognitae Linguae Germanicae
Bavarica | Limburgica | Saxonica | Saterlandiofrisiana | Septentriofrisiana | Scotica (Teutonica) | Ulsterica


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!

Linguis aliis