Iuno
Vide etiam paginam discretivam: Iuno (discretiva)
Iuno (-onis, f.) fuit uxor Iovis, dea Romana et regina deorum in mythologia Romana. Fuit dea matrimonii et in mythologia Graeca, fuit Hera (Ἥρη aut Ἥρα). Iuno fuit filia Croni Rheaeque.
Iuno est dea pulcherrima sed non Troianos amat.
In Aeneide [recensere]
In Aeneide Vergilii, Iuno fuit adversaria. Cum Aeneas a Troia effugeret, Iuno accivit magnam tempestatem ut naves Aeneae delerentur. Cogitur hic Iunonem inplictam esse cum dea poenicea Tanite, qui Carthagine delenda sub nomine Iunonis Caeleste adorabatur.
Nexus externus [recensere]
 |
Vicimedia Communia plura habent quae ad Iunonem spectant. |
- Imagines Iunonis in Musaeo Iconographico Warburgiano
 |
Haec stipula ad mythologiam spectat. Amplifica, si potes! |
Verba quae insequuntur vicificanda sunt ut rationibus qualitatis et Latinitatis propositis obtemperent. Quaesumus emenda.
Iuno, quae est maxima hostis Aeneae, fortis saevaque Romana dea est. Iuno est et uxor et soror Iovis, qui locum summum inter deos habet. Ea quoque est filia Saturni atque mater Volcani et Martis. Iuno a mulieribus Romae quod eas servavit laudata est. Iuno nota est propter suam amorem pugnandi, qui saepe in Aeneide ostenditur, quoniam Iuno semper ex adveniende Italia Aenean prohibere conatur. Sua saevitia a Romanis admirata est. Quoque Iuno est dea coniugii. Itaque, cum duo homines in Roma coniuncti sint, ut bonum coniugium haberent, ad eam orare habuerant. Etsi Romani putare saevitiam Iunonis bonam esse, quoque eam esse malam viderunt, praesertim cum versus eos suam iram direxerit. Hac de causa Iuno hostis Romanis in Aeneide apparet. Quoque invidia Iunonis a Romanis non bene visa est. Fortuna carita semper, Iuno pugnat ut suum animum saucium sanare adiuvaret. Saepe Iuno irata in aliquo est et omnia mala quae sibi accidunt memorat. Hac ira ostenta in versu quarto chartae unae Aeneidos, Vergilius ostendit Iunonem saevam esse videri: “saevae memorem Iunonis ob iram.” Autem, magnuficentiam eius aspicite! Etsi semper ad faciendum periculum Aeneae aperta est, omnes sentire debent Iunonem esse maiorem quam sententias existimatorum.
