Oeconomia
E Vicipaedia
| Porta·Vicipaediae · Scientiae·Humanae |
|---|
|
|
Oeconomia (-ae, f.) est scientia quae omnes res oeconomicas investigat, sicut pecuniam, merces, rerum fabricationes, industrias, commercium, operationes benevolas, negotiationes, operas, apparitiones, et argentarias. Oeconomia Latine quoque dicitur summa omnium rerum oeconomicarum et bona administratio rerum familiarum. Res oeconomicae quae ad civitatem quandam spectant appellantur oeconomia illius civitatis.
Qui oeconomiam investigant et curant, oeconomici vel oeconomistae vocantur. Oeconomici autem non solum rebus per se oeconomicis student, sed etiam mathematica, statistica, civilitati, et psychologia. Omnes huius generis res docent qua ratione homines quod agunt egerint.
Index |
[recensere] Etymologia
Verbum oeconomia ex verbis Graecis οἶκος 'domus, familia', et νόμος 'lex, methodus'; itaque "methodus res familiae temperandi" significat. Anno 1615 terminus oeconomia politica commentus est ab Antonio de Montchrestien, dum investigabat novas res oeconomicas saeculi XVIII. Adamus Smith et alii multum ad hanc disciplinam subsequenter contulerunt. Secunda autem saeculi XIX parte, nonnulli mercatús liberi periti coeperunt arguere res politicas et oeconomicas "logicas distinctas" sequi et monuerunt ne civitates in mercatús se interponant. Quapropter oeconomia politica fracta est in duas disciplinas distinctas: scientia politica (h.e. civilitas) et scientia oeconomica (h.e. oeconomia).
[recensere] Historia
Nemo scire potest quando aut a quo pecunia prima inventa est. Civitates, autem, Sumerianae iam ante annum 2000 a.C.n mercatus habebant et pecunia pro commercio utebantur; illud Shekel erat quoddam hordei pondus.[1] Nummi putantur primi orti esse in Ionia-Lydia in Epheso Graeco in Asia Minori saeculo XII a.C.n., et simul in Sina, et India (ubi karshapana appellata sunt).
Adamus Smith, philosophus Caledoniensis, putatus est primus oeconomicus. In suo libro anno 1776 edito Investigatio de Natura Causisque Divitiae Nationum (Anglice: An Inquiry Into the Nature and Causes of the Wealth of Nations) Smith scripsit de "manu invisibili" quae, sine civitatis imperio, negotia omnium ad bonum commune duxerit. Smith monstravit malum provenire e systemate mercantilistico, quod libertas et divitiae eunt una. In loco systematis mercantilistici, Smith prosposuit optimum Systema Libertatis Naturalis quod hodie capitalisticum vel mercatus liberus appellatur.
Quamquam Smith et alii de quaesito et oblato quam antea dicebant, clarum tractatum de lege oblati et quaesiti primum scripsit David Ricardo anno 1817 suo in opere nomine Principia Economiae Politicae et Vectigalis (Anglice: Principles of Political Economy and Taxation) cui erat capitulum nomine De Effectu Quaesiti et Oblati in Pretia (Anglice: On the Influence of Demand and Supply on Price"). Secundum hanc legem, mercium pretia oriuntur ex aequilibrio inter quaesitum (quantum homines pro merce luere malunt) et oblatum (quantum mercium huius generis habetur).
Ioannes Say, negotiator Francogallicus et oeconomicus qui Smith multum honorabat, anno 1803 in libro nomine Tractatus de oeconomia politica (Francogallice: Traité d'économie politique) proposuit legem oeconomicam, nomine Lex Sayi. Lex dixit, ob legem oblati quaesitique, quaesitum oeconomicum re vera est summa rerum productarum. Haec lex causam divitiae identificat sedere in productionem.
Carolus Marx, philosophus Germanicus et communismi conditor, Londinii exsule, magnum opus nomine De Capitali anno 1867 scripsit, ubi proposuit valorem rei re vera constat in laboris quantitate quae necesse est ut res fabricetur. Operariorum partem in oeconomia igitur maxime sustulit. Cum, secundum eum, capitalisti minimam utilitatem societati habuerint, Marx praedixit rerum eversionem fore, postquam operarii ipsi oeconomiam recturi sunt. Theoriam Marxisticam iam mundi tantum non refert, cum saeculo vicensimo fere omnia regimina communistica, quae oeconomias ab sede centrali excogitatas habebant, in regimina capitalistica conversi sunt, ut melius pro civibus provideant.
Ioannes Keynes, oeconomicus Britannicus, post initium Magnae Depressionis quae mundo annis 1929–1945 obtigit, anno 1936 librum nomine Theoria Generalis de Operis, Usura, et Pecunia (Anglice: The General Theory of Employment, Interest and Money) in lucem edidit. Keynes proposuit valorem rei re vera ex quaesito aggregato provenire, nec ex labore aut ex productione. Quamobrem Keynes conclusit civitatis regimina posse et debere custodire oeconomias suas et delenire circumitus mercatorios per quaesitum aggregatum accommodandum. Keynes proposuit, cum civitas recessionem patitur, regmina consulto monetam inflare, usuram argentariae centralis diminuere, et regimen pecunia mutuare ad operas novas creandas. Cum civitas faucitate fruitur, Keynes suasit oeconomiam frenare.
Ludovicus von Mises, oeconomicus Astriaco-Americanus, librum Actio Humana: Tractatus de Oeconomia anno 1949 divulgavit, refellens argumenta quibus Keynes legem Sayensem denegavit. Mises arguit pecuniam necesse est solam ob utilitatem in bonis emendis, nec ob se ipsam, quapropter expansio monetaria vel creditaria improba cirmcumitus mercatorios inoptabiles creatura est. Cum tandem annis 1970-1980, oeconomiae mundi bene maturatae stagnationem inflationariam passi sunt, hoc prodigium iam diu praedicebant qui doctrinam Keynesianam diu opponebant: Schola Austriaca et Schola Sicagensis.
Keynes aeternaliter linguam et disputationes oeconomicas mutavit, usque pro detractoribus suis. Forsitan, autem, quod Keynes mundo maxime relinquit, fuit omnes cives et politicos expectare regmina oeconomiae praefore. Ob stagnationem inflationariam annorum 1970-1980 oeconomi plerumque fidem in doctrinas Keynesianas amiserunt, et CFA et multi institutiones argentariae internationalesque doctrinas monetaristas adsumpserunt. Quamobrem stagnationem longam demum desinit, et oeconomia mundana incepit longam expansionem.
At, eodem tempore, omnes perrexerunt in expectando regimina oeconomiae praefore: regimina haud mercatus liberos instituerunt, inflationem monetariam et expansionem creditariam consulto creaverunt, etc, ut faucitas oeconomica foveantur. Tandem cum expectata Magna Recessio anni 2008 demum facta est, regimina omnes actus, quos doctrina Keynesiana surrexit, fecerunt, sicut subventus collegiorum, inflatio monetaria, conductio operarum sub lacuna aeraria et per pecuniam mutuatam.
[recensere] Disciplinae quae ad res oeconomicas spectant
- Oeconomia comparativa systemata oeconomica civitatum per tempus investigat et comparat. olim oeconomia-politica appellatae
- Micro-oeconomia principia de re privata administranda investigat.
- Macro-oeconomia principia investigat de prodigiis oeconomicis quae tota cuiusdam civitatis oeconomia afficiunt.
- Praxeologia leges investigat universales quae omnes actus humanos regunt.
- Catallactica leges investigat universales quae commercium regunt.
- Historia omnes actus humanos et evolutiones oeconomicas quae iam acciderunt investigat, ex perspectiva civitatis cuiusdam, vel populi, vel regionis geographicae
- Sociologia omnes actus humanos et evolutiones oeconomicas quae iam acciderunt investigat, ex perspectiva institutionis cuiusdam humanae, sine respectu civitati, aut regioni, aut populi.
- Scientia belli mores, leges et praecepta quae ad bellum spectant investigat.
- Civilitas mores, constitutiones, leges rerum publicarum per aetates investigat.
- Ars politica artem rei publicae agendi investigat.
- Psychologia scientia quae mens, prodigia mentalia, et causas humanas investigat.
[recensere] Principia oeconomica
[recensere] Scholae oeconomicae
[recensere] Instituta oeconomica
[recensere] Systema oeconomica
[recensere] Prodigia oeconomica
[recensere] Consuetudines regiminum quae ad res oeconomicas spectant
[recensere] Notae
- ↑ Kramer, History Begins at Sumer, pp. 52–55.
[recensere] Nexus externus
- Tractatus oeconomicus (Latine, Francogallice)
- Adami Adalberti Barits • Neven Jovanović edidit. Statistica Europae 1792.(Latine)
- De Valoris Natura ab J Gorlof 1838(Latine)
- Diccionario Auxiliar Español-Latino para el uso moderno del latín, ab José Juan Del Col, 2007 (Google Books) (Latine, Hispanice)
| Haec stipula ad oeconomiam spectat. Amplifica, si potes! |