Lingua Hispanica
| Lingua Hispanica
español, castellano
|
||
|---|---|---|
| IPA: | [ espa'ɲol, kaste'ʎano ] | |
| Taxinomia: | Linguae Indoeuropaeae Linguae Romanicae |
|
| Locutores: | 329 000 000[1] | |
| Sigla: | 1 es, 2 spa, 3 spa | |
| Status publicus | ||
| Officialis | Aequatoria, Argentina, Bolivia, Chilia, Columbia, Cuba, Guinea Aequatorensis, Guatemala, Hispania, Honduria, Mexicum, Nicaragua, Novum Mexicum (CFA), Ora Opulenta, Panama, Paraguaia, Peruvia, Portus Dives, Respublica Dominicana, Sahara Occidentalis, Salvatoria, Uruguaia, Venetiola, etsi Unio Europaea | |
| Privata | Civitates Foederatae Americae, Philippinae, aliae | |
| Litterae: | ||
| Scriptura: | Latina | |
| Procuratio: | Real Academia Española traverso Asociación de Academias de la Lengua Española | |
|
|
||
Lingua Hispanica,[2] vel recte Castellana[3] (vulgo: español vel castellano), est lingua Romanica in grege Ibero-Romanico, qui, ex nonnullis dialectibus linguisque in septentrionalibus Paeninsulae Ibericae marginibus per saeculum decimum crescens, graduatim per Regnum Castellae percrebuit ut prima gubernationis commerciique lingua[4] in Imperio Hispanico fieret.
Index |
[recensere] Origo
Lingua Hispanica e lingua Latina deducitur, etiam nonnulla verba e lingua Gothica antiqua et lingua Arabica habet. Lingua Vasconica quoque multa verba linguae Hispanicae dedit, et sicut pentavocalismum, quod lingua Hispanica simul Vasconica quinque vocales breves habet.
Primae scripturae linguae Hispanicae sunt Glossae Aemilianenses (Glosas Emilianenses), minimae scripturae marginales in manuscriptis saeculo decimo. Haec glosas sunt commentarii de texto, qui ex latino in linguam Castellanam convertebantur.
Hispanicum sermonem Medii Aevi appellatur Castellanum (ob originem in regione Castellae) vel Roman Paladino. Hispanicum hodiernum sermonem surrexit saeculo quinto decimo vel sexto decimo post mutationes phoneticas consonantium, atque cum textis Georgi Manrique et Garciae Lasi de la Vega. Primam grammaticam linguae Hispanicae Aelius Antonius Nebrissensis scripsi anno 1492.
[recensere] Vocabularium
Lingua Hispanica circa 89,5% verba Latina praeservat. Alter 10,5% venit ex linguis Arabica, Gothica, Vasconica, Amerindis (ut Lingua Navatlaca), Francogallica, Germanica et Anglica.
[recensere] De grammatica et phonetica
[recensere] Loci
Lingua Hispanica non modo in Hispania dicitur, sed etiam in Argentina, Mexico, America Centrali, America Australi, et aliis partibus Africae borealis et Asiae (Philippinae).
| Nationes cum magno numero personarum qui Hispanice loquuntur | |
|---|---|
| Ordo alphabeticus | Numerus personarum qui Hispanice loquuntur |
|
|
[recensere] Historia
[recensere] Notae
- ↑ Ethnologue
- ↑ Conradus Gesnerus, Mithridates: de differentiis linguarum (1555) textus f. 49v; Athanasius Kircherus, Turris Babel, sive Archontologia (Amstelodami: Jansson-Waesberge, 1679) textus pp. 209-212.
- ↑
Fons nominis Latini desideratus (addito fonte, hanc formulam remove) - ↑ "Spanish languages "Becoming the language for trade"" sejours-linguistiques-en-espagne.com/index.html. (Nexus die 2010-05-11 confirmatus)
- ↑ [1]
- ↑ [2]
- ↑ [3]
- ↑ [4]
[recensere] Bibliographia
[recensere] Libri generales
- Abercrombie, David. 1967. Elements of General Phonetics. Edinburgh: Edinburgh University Press.
- Cressey, William Whitney. 1978. Spanish Phonology and Morphology: A Generative View. Georgetown University Press. ISBN 0-87840-045-1.
- Eddington, David. 2000. "Spanish Stress Assignment within the Analogical Modeling of Language." Language 76(1):92–109. doi:10.2307/417394. http://linguistics.byu.edu/faculty/eddingtond/STRESS.pdf.
- Harris, James. 1967. "Sound Change in Spanish and the Theory of Markedness." Language 45(3):538–552. doi:10.2307/411438. http://jstor.org/stable/411438.
[recensere] Lingua in Hispania
- Alsdorf-Bollee, Annegret. 2003. Spanische Sprachgeschichte.
- Berschin, Helmut, Julio Fernández-Sevilla, et Josef Felixberger. 1987. Die spanische Sprache: Verbreitung, Geschichte, Struktur.
- Dietrich, Wolf, et Horst Geckeler. 2007. Einführung in die spanische Sprachwissenschaft.
- Martínez-Celdrán, Eugenio, Ana Maria Fernández-Planas, et Josefina Carrera-Sabaté. 2003. "Castilian Spanish." Journal of the International Phonetic Association 33(2):255–259. doi:10.1017/S0025100303001373.
- Tovar, Antonio. 1983. Einführung in die Sprachgeschichte der Iberischen Halbinsel.
[recensere] Lingua in America
- Kubarth, Hugo. 1987. Das lateinamerikanische Spanisch.
- Noll, Volker. 2001. Das amerikanische Spanisch.
- Paufler, Hans-Dieter. 1977. Lateinamerikanisches Spanisch.
[recensere] Nexus externi
- Dictionarium Regalis Academiae Hispanicae
- Dictionarium Clave
- Dictionarium Anglo-Hispanicum Chambers Harrap
- Dictionarium Anglo-Hispanicum Word Magic
| Linguae Romanicae |
| Anglo-Normannica • Auridunica • Aragonensis • Aromanica • Arpitanica • Asturiana • Burgundica • Caesariaca • Campanica • Catalana • Corsa (Gallurica, Sassarensis) • Cispadana • Dalmatica • Dacoromanica (Moldovica, Valachica) • Extremadurensis • Fala • Franco-Comitatina • Francogallica • Foroiuliensis • Gallaica • Gallonica • Guernesica • Haitiana Creole • Hispanica (Castellana) • Insubrica • Istrica • Istro-Romanica • Italiana (Tusca litteraria) • Iudaeo-Francogallica • Iudaeo-Italiana • Latina Dolomitica • Iudaeo-Hispanica • Legionensis • Ligustica (Monoecica) • Lotharingica • Lusitana • Megleno-Romanica • Mirandica • Moeso-Romanica • Mosarabica • Neapolitana (Aprutina, Bariana, Consentina, Daunia, Lucana, Molisina) • Normannica • Occitanica • Orobica • Pedemontica • Pictavo-Santonica • Picardica • Romancica • Romanensis • Sarda • Serquica • Shuadit • Sicula (Bruttia, Sallentina) • Tarentina • Venetica (Talica) • Vallonica |
