Vinum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Puer vinum ministrat.

Vinum est potio alcoholica fermentatione suci plerumque uvarum confecta. Sensu latiore vinum potionem ex aliis quoque fructibus, vel etiam melle factam significat.[1] Naturalis uvarum compositio chemica sucum fermentari sine additione saccharorum, acidorum, enzymorum, vel aliorum nutrimentorum sinit.[2] Vinum fermentatione uvarum contusarum cum variis fermentorum generibus producitur. Fermentum sacchara in uvis nata consumit atque in alcohol convertit. Pro vini conficiendi genere, diversae uvarum varietates stirpesque fermentorum adhibentur.

Index

[recensere] Genera vini

Vina de uvis fermentata in tria genera dividi solent: vinum candidum, rubrum, roseum. Praeterea sunt vina spumantia, sicut vinum Campaniense, et vina alcohole amplificata, sicut vinum Portucalense.

[recensere] Cultura et fabricatio vini

Vini aestimatio in Petri de Crescentiis Libro commodorum ruralium picta (Spirae anno fere 1495 edito).

Propter invasionem phylloxerae (parasiti Viteus vitifoliae) saeculo vicensimo ineunte disseminatae, hodie surculi vitium Europaearum inseruntur radicibus generum Americanarum.

[recensere] Regiones vitium culturae

[recensere] Francia

[recensere] Historia vini

Inter vini genera antiqua magni momenti sunt:

Inter vini genera mediaevalia magni momenti sunt:

Vinum ex uvis passis coctum dicitur vinum passum sive simplicius passum. Romani vino passo nonnumquam pro melle utebantur. Hodie passa adhuc exstant, sed sat rara et pretiosa sunt. Sacerdotes Ecclesiae Orthodoxicae Graecae passo in sacramento communionis utuntur.

[recensere] Potus vino similes

  • Vino mixti:
    • Mulsum est vinum melle temperatum; Aevo Medio, pigmentum saepe dicebatur. Nonnulli verbo mulsum pro hydromelite utuntur.
    • Conditum est vinum melle, pipere, et variis herbis aromatisque commixtum. Conditi sunt varia genera, e.g. Conditum Melizomum (viaticum), Conditum Paradoxum (id est 'mirum'), Conditum Camerinum etc. Aevo Medio, nomen sortitum est vinum Hippocraticum.
    • Vinum Graecum, ut dicitur, in Italia factum est, aevo antiquo et mediaevali, ad similitudinem vinorum transmarinorum.
    • Absinthiatum sive absinthites est vinum absinthio tinctum. Genus unum absinthiati est absinthium Romanum. Vulgo nonnumquam dicitur vermouth.
    • Resinatum item e resina picea arboris
    • Rosatum est e petalis rosarum factum
    • Violacium item e petalis violarum
  • Vino distillati:
    • Vinum Sublimatum seu adustum, nonnumquam designatur aqua vitae.
Vini pomacei sextarius, fortis arcus societatis.
  • Vinum de aliis fructibus
    • Myrtites myrto.
    • Rhoites punicis.
    • Vinum pomaceum (sive malinum), distillatum est calvatum, mulsum est cisera seu cisara, corruptio verbi sicera.
    • Sycites, pharnuprium, trochis, e fico fiunt.
    • Vinum piri, ex piris effectum, a Palladio describitur.[3] Hodie a Francis dicitur poiré, ab Anglis perry, hoc est pĭratum.
  • Alia temeta nonnumquam dicuntur "vina" cum non sint ex fructu:
    • Vinum Caribaeum est rhomium
    • Vinum Iuniperum

[recensere] Vide etiam

[recensere] Notae

  1. wine. Encyclopædia Britannica Online .
  2. Johnson, H. (1989). Vintage: The Story of Wine. Simon & Schuster. pp. 11–6. ISBN 0671791826 .
  3. Palladii Opus agriculturae 3,25,11: "VINVM PIRI ET ACETVM. Vinum de piris fit, si contusa et sacco rarissimo condita ponderibus conprimantur aut prelo. Hieme durat, sed prima acescit aestate. Acetum sic fit de piris. Pira silvestria vel asperi generis matura in cumulo reservantur per triduum. Deinde mittuntur in vasculo, cui fontana aut pluvialis aqua miscetur, et opertum vas per triginta dies relinquitur ac subinde, quantum sublatum fuerit aceti ad usum, tantum redditur aquae ad reparationem."

[recensere] Bibliographia

  • Androuet, Pierre. 1969. "Le vin dans la religion" et "Le vin dans l'art." In L'élite des vins de France, ed. Charles Quittanson et François des Aulnoyes, 137-143. Lutetiae: Éditions Centre National de coordination.
  • Bell, Bibiane, et Alexandre Dorozynsky. 1970. Le livre du vin: Tous les vins du monde, ed. Louis Orizet. Lutetiae: Les Deux Coqs d'Or, 29 rue de la Boétie, 75008.
  • Berger, Jean-Luc. 1986. Les filières de la vinification. In La vigne et le vin, numéro hors série trimestriel de Science & Vie, 155 (Septembre): 72-79 ISSN 0151-0282.
  • Bouvier, Michel. 2009. Le vin, c'est toute une histoire. Lutetiae: Jean-Paul Rocher Éditeur. ISBN 2917411236.
  • Dominé, André. 2000. Le Vin. Lutetiae: éditions Place des Victoires ISBN 2844591086.
  • Dumay, Raymond. 1967. Guide du vin. Lutetiae: Éditions Stock.
  • Foulkes, Christopher (2001). Larousse Encyclopedia of Wine. Larousse. ISBN 2-03-585013-4 
  • Galet, Pierre. 2000. Dictionnaire encyclopédique des cépages. Hachette Livre. ISBN 2-0123633-18.
  • Johnson, Hugh. 2002. Une histoire mondiale du vin, Lutetiae: Éditions Hachette Pratique. ISBN 2012367585.
  • Johnson, Hugh (2003). Hugh Johnson's Wine Companion (5th ed.). Mitchell Beazley. ISBN 978-1840007046 
  • Lefour, Julien. 2005. Comment les cépages de tradition française deviennent des vins californiens? Communications 77. Centre Edgar Morin - EHESS. Consultable et téléchargeable gratuitement sur le site Persée.
  • Lichine, Alexis. 1984. Encyclopédie des vins et des alcools de tous les pays. Lutetiae: Éditions Robert Laffont-Bouquins. ISBN 2-221-50195-0.
  • MacNeil, Karen (2001). The Wine Bible. Workman. ISBN 1-56305-434-5 
  • McCarthy, Ed; Mary Ewing-Mulligan, Piero Antinori (2006). Wine for Dummies. HarperCollins. ISBN 0-470-04579-5 
  • McGovern, Patrick E. 2007. Ancient Wine: The Search for the Origins of Viniculture. Oxoniae: Princeton University Press. ISBN 0-691-12784-0.
  • Navarre, Colette. 1988. L'œnologie. Lutetiae: Éditions J. H. Baillière (Technique et Documentation - Lavoisier). ISBN 2852064316.
  • Oldman, Mark (2004). Oldman's Guide to Outsmarting Wine. Penguin. ISBN 978-0142004920 
  • Organisation internationale de la vigne et du vin. 1963. Lexique de la vigne et du vin. Praefatio a barone Pierre Leroy de Boiseaumarié. Louvain: Éditions Ceuterick.
  • Parker, Robert (2008). Parker's Wine Buyer's Guide. Simon and Schuster. ISBN 978-0743271981 
  • Pigott, Stuart (2004). Planet Wine: A Grape by Grape Visual Guide to the Contemporary Wine World. Mitchell Beazley. ISBN 978-1840007763 
  • Rives, Max. 1986. Les origines du vignoble. In La vigne et le vin, numéro hors série trimestriel de Science & Vie, 155 (Septembre): 12-19. ISSN 0151-0282.
  • Renouil, Yves, ed. 1962. Dictionnaire du vin. Bordeaux: Éditions Féret et fils.
  • Robinson, Jancis (2006). The Oxford Companion to Wine (3rd ed.). Oxoniae: OUP. ISBN 0-19-860990-6 
  • Saltarelli, Jean-Pierre. 2007. Les vins des papes d'Avignon et le colica pictunum du vicomte de Turenne. Bulletin de la Société scientifique, historique et archéologique de la Corrèze 127.
  • Sopexa. 1989. Vins et spiritueux de France. Lutetiae: Éditions Le Carrousel. ISBN 2907504002.
  • Stengel, Kilien. 2008.Œnologie et crus des vins. Éditions Jérôme Villette. ISBN 2865470083.
  • Tchernia, André, et Jean-Pierre Brun. 1999. Le vin romain antique. Grenoble: Éditions Glénat. ISBN 2723427609.
  • Tenaguillo y Cortázar, Amancio, ed. 2006. Le vin dans ses oeuvres. Talence: CEPDIVIN Éditeur. ISBN 978-2-9522695-1-3.
  • Villeneuve, Arnaud de. 1999. Tractarus de Vinis, ed. Yves Lainé et Danièle Blanc, conversus a Catherine Lonchabon. Éditions Conseil Général de Vaucluse.
  • Zraly, Kevin (2006). Windows on the World Complete Wine Course. Sterling. ISBN 1-4027-3928-1 

[recensere] Nexus externi

Wikiquote-logo.svg Vicicitatio habet citationes quae ad Vinum spectant.

Mille Paginae.png