Britannia (provincia Romana)

Britannia erat provincia Romana in insula Britannica maxima instituta, ante quam Angli Saxonesque eam saeculo V expugnaverunt.

Provincia Britannia (47 - 207)

Locus.

A.D. 78 - A.D. 84.

Tiberio Claudio caesare, Trinobantes, Britannorum princeps natio, in duarum dierum proelio a praetore Vespasiano et a legato A. Plautio victi sunt. Anno 47, Britannia provincia Romana condita est, et caesar Claudius legatum pro praetore Plautium provinciae praeficit. Sequentes legati Augusti pro praetore fuerunt:

• Publius Ostorius Scapula (47-52)
• Aulus Didius Gallus (52-58)
• Quintus Veranius, anno 59 in proelio cum Siluris interfecto
• Gaius Suetonius Paulinus (59-61), qui vatem Boudiccam vicit, et collega Iulius Classicianus
• Publius Petronius Turpilianus (62-63)
• Marcus Trebellius Maximus (63-69)
• Marcus Vettius Bolanus (69-70) haud resistit Venutii Brigantis insurrectionem
• Quintus Petillius Cerialis Caesius Rufus (71–74)
• Sextus Iulius Frontinus (74–77) Siluros Cambriae armis et foederibus cogit
• Gnaeus Iulius Agricola (77–84), cuius res gestas P. Cornelio Tacito cognovimus.
• Sallustius Lucullus, Domitiano imperatore, qui eum supplicio affici iussit.
• Publius Metilius Sabinus Nepos 95–97/98
• Titus Avidius Quietus 98–101
• Marcus Atilius Metilius Bradua Traiano imperatore
• Lucius Neratius Marcellus (101–103)
• Quintus Pompeius Falco 122(?)
• Sextus Iulius Severus (120–126)
• Publius Mummius Sisenna (132–135 aut diutius)
• Quintus Lollius Urbicus 139 - 142
• Marcus Statius Priscus Licinius Italicus (161–162)
• Decimus Clodius Septimius Albinus (191–193)

Provincia divisa (207 - 293)

Septimius Severus impüerator Britanniam in duas provincias, Britanniam Inferiorem et Britanniam Superiorem

Britannia in provincias quattuor divisa

Anno 293 Diocletiano regnante, dioecesis quattuor provinciarum facta est, cum duobus imperiis militaribus. Iam sera aetate Romana saepe Britannia ab Augustis usurpatoribus regnabatur. Augusti Romani "legitimi" copias e Britannia deducebant, ut alias partes imperii in terra continente in Germanos et Parthos defenderent, quam ob rem Britannia erat in barbaros sine praesidio. Imperatores a honestioribus localibus creabantur qui Britanniam necnon vicinas provincias occidentales defenderent.

Sed erat dilemma usurpatorum: si imperium suum defenderent ipsis cum copiis in terram continentem in Augustos Romanos legitimos progrediendum esset Britannia sine praesidio relicta; si Britanniam defenderent, Caesares legales in terra continente in Britanniam expugnandam praepararent. Inter alios et hi in Britannia purpuram sumpserunt: Magnentius anno 350, Magnus Maximus,Marcus, Gratianus atque Constantinus.

Finis Britanniae Provinciae

Postremo Caesar Honorius Britannos deiuvabat in barbaros anno 412, dicens eis seipsis auxiliandum esse.

Vide etiam

• Urbes Britanniae Romanae

Bibliographia

• Nigel Faulkner. The Decline and Fall of Roman Britain. Stroud, Gloucestershire: Tempus Publishing. 2000. ISBN 0-7524-1458-5.—Latine redditum: Nigellus Faulkner. Occasus interitusque Britanniae Romanae. Stroud, Claudianae Provinciae: Domus editoria Tempus. Anno 2000.