Tabula Peutingeriana

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Pars Dalmatiae, Calabriae, Bruttiorum, Siciliae, partim Africae e Tabula Peutingeriana

Tabula Peutingeriana est manuscriptum saeculi XIII in quo servatur tabula vel itinerarium pictum viarum Romanarum Imperii. Tabula nomen ex humanista Conrado Peutingero invenit, quamquam vere tabulam a Conrado Celtis, qui postea eam socio suo Conrado Peutingero tradidit, inventa est.

In octo eam segmenta commode distribui, I. Ab ostiis Rheni Bonnam usque. II. Bonnâ usque ad Marcomannos. III. A Marcomannis ad Sarmatas. IV. A Sarmatis usque ad Hamaxobios. V. Ab Hamaxobiis ad Roxolanos. VI. a Roxolanis ad Parnacos. VII. A Parnacis ad Paralocas Scythas. VIII. A Paralocis Scythis, usque ad finem Asiae.[1]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Konrad Miller, Die Peutingersche Tafel. Ravensburg: Otto Maier, 1887-1888

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. [1]