Tabula Peutingeriana
E Vicipaedia
Tabula Peutingeriana est manuscriptum saeculi XIII in quo servatur tabula vel itinerarium pictum viarum Romanarum Imperii. Tabula nomen ex humanista Conrado Peutingero invenit, quamquam vere tabulam a Conrado Celtis, qui postea eam socio suo Conrado Peutingero tradidit, inventa est.
In octo eam segmenta commode distribui, I. Ab ostiis Rheni Bonnam usque. II. Bonnâ usque ad Marcomannos. III. A Marcomannis ad Sarmatas. IV. A Sarmatis usque ad Hamaxobios. V. Ab Hamaxobiis ad Roxolanos. VI. a Roxolanis ad Parnacos. VII. A Parnacis ad Paralocas Scythas. VIII. A Paralocis Scythis, usque ad finem Asiae.[1]
Bibliographia [recensere]
- Konrad Miller, Die Peutingersche Tafel. Ravensburg: Otto Maier, 1887-1888
Nexus externi [recensere]
- Bibliotheca Augustana Tabula Peutingeriana in Bibliotheca Augustana
- Omnes Viae: Tabula Peutingeriana Interretialis (Anglice, Theodisce, Francogallice, Neograece, Batave)
- Bibliographia viarum Romanarum