Nomen proprium

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Vide etiam paginam discretivam: Nomen (discretiva)

Nomen proprium (-inis, n.) dicitur nomen substantivum quo singulus homo, vel locus quidam appellatur.

Nomina personalia Romana[recensere | fontem recensere]

Searchtool.svg Si plus cognoscere vis, vide Onomastica Romana

Romani species propriorum nominum personalium quattuor habebant:

  • Praenomen, quod nomini praeponitur, ut Lucius, Quintus, Gaius.
  • Nomen gentilicium, quod notat genus, ut Cornelius, Iulius.
  • Cognomen, nomini coniungitur, ut Scipio, Caesar
  • Agnomen, quasi accedens nomen, ut Metellus Creticus, quia Cretam subegit, aut Augustus Germanicus, quia augustus est ob Germanicos subiugendos. Extrinsecus enim venit agnomen ab aliqua ratione. Cognominum autem vulgo dictum eo, quod nomini cognitionis causa superadiciatur, sive quod cum nomine est.

Nomina personalia hodierna[recensere | fontem recensere]

Nomina locorum[recensere | fontem recensere]

Vide etiam[recensere | fontem recensere]


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!