Nomen proprium

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Vide etiam paginam discretivam: Nomen (discretiva)

Nomen proprium est nomen substantivum, quo res quaedam, ut ab aliis rebus distinguatur, speciatim notatur. Saepissime de nominibus hominum et locorum agitur.

Nomina personalia Romana[recensere | fontem recensere]

Searchtool.svg Si plus cognoscere vis, vide Onomastica Romana

Romani species propriorum nominum personalium quattuor habebant:

  • Praenomen, quod nomini praeponitur, ut Lucius, Quintus, Gaius.
  • Nomen gentilicium, quod notat genus, ut Cornelius, Iulius.
  • Cognomen, nomini coniungitur, ut Scipio, Caesar
  • Agnomen, quasi accedens nomen, ut Metellus Creticus, quia Cretam subegit, aut Augustus Germanicus, quia augustus est ob Germanicos subiugendos. Extrinsecus enim venit agnomen ab aliqua ratione. Cognominum autem vulgo dictum eo, quod nomini cognitionis causa superadiciatur, sive quod cum nomine est.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!