Oceanus Britannicus
Oceanus Britannicus[1][2] sive Britannicum Mare[3][2] sive Manica[4][5] sive Canalites Angliae[1] (Anglice English Channel ; Francogallice Manche ; Bretonice Mor Breizh ; Cornice Mor Bretannek), saepe tantum Fretum (Anglice Channel) appellatum, est pars Oceani Atlantici quod Angliam meridianam a Franciam septentrionalem separat, et Atlanticum cum Mari Septentrionali coniungit. Hoc fretum est circa 560 longum, et latitudine inter 240 km et 34 in Freto Gallico variatur.[6] Minimum ex maribus humilibus circa dorsum continentis Europaei aream circa 75 000 km² comprehendit.[7]
Insulae [recensere]
Notae [recensere]
- ↑ 1.0 1.1 Litteratim Britanicus oceanus nunc canalites Anglie in Carta Italica ca. 1450. Etiam apud Ptolemaeum.
- ↑ 2.0 2.1 Philibert Monet, Inventaire des deus langues, Françoise et Latine assorti des plus utiles curiosités de l'une et l'autre idiome (Lugduni: Chez la Veue Claude Rigaud, 1635) p. 547 .
- ↑ Pomponius Mela, De situ orbis (Parisiis: Librairie Brissot-Thivart et Cie, 1827), t. tertio, lib. III, cap. VI, p. 93.
- ↑ Dictionnaire universel françois et latin, 1721, Parisis, T.5. liber apud google
- ↑ BAUDRAND Michaelis Antonii, Geographia ordine litterarum disposita, 1681, Parisiis, apud Stephanum Michallet, T. I, pp.613-614. liber apud google
- ↑ "English Channel". The Columbia Encyclopedia, 2004.
- ↑ "English Channel," Encyclopædia Britannica, 2007.
Bibliographie [recensere]
- Patrice Marquand, Mare britannicum : une dénomination de l’espace maritime atlantique des
côtes ibériques aux îles britanniques, depuis l’Antiquité jusqu’au milieu du Moyen Âge , [1] (Francice)
| Haec stipula ad geographiam spectat. Amplifica, si potes! |
Oceanus Atlanticus | Oceanus Antarcticus | Oceanus Arcticus | Oceanus Indicus | Oceanus Pacificus
Oceanus Britannicus | Mare Germanicum | Britannicum mare | Mediterraneum