De bello Gallico

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Pagina prima ex editione Commentariorum de Bello Gallico cum imagine C. Iulii Caesaris, anno 1783 edita.
Charta Galliae 100 saeculo a. C. n. monstrans loci gentes Gallicae.
Vercingetorix pro Caesar dedat post Alesiae pugnam. Pictura a Lionel Royer ab anno 1899.

Commentarii De Bello Gallico, sive De Bello Gallico, est opus Gaii Iulii Caesaris octo libros continens, in quibus suam in Galliam, Helvetiam, Germaniam, Britanniam incursionem factam describit. Septem libros scripsit singulos, dum bellum contra hostes Gallicos gerit, octavus autem ab Aulo Hirtio familiarissimo Caesari conscriptus est. Caesar primus fuisse videtur, qui Gallos et Celtas unum atque eundem populum esse notavit.[1]

Caesar persona tertia de sese usus, rarissime prima uti solet.

Libri exordium est fortasse inclutissima linguae Latinae sententia: "Gallia est omnis divisa in partis tris."[1] Hi libri non modo pro scientia belli valent, sed etiam primam scientiam de Gallis et Germanis ac geographia Gallica Germanicaque continent.

Personae in commentariis[recensere | fontem recensere]

Praeter Caesarem ipsum alii, et Romani et barbari, nobis noti sunt e paginis Caesaris. Vercingetorix, dux omnium Gallorum, est maximi momenti. Inter Romanos habemus T. Atium Labienum, Q. Titurium Sabinum, L. Aurunculeium Cottam, Q. Tullium Ciceronem fratrem minorem oratoris, P. Sextium Baculum centurionem. Inter Gallos et Germanos laudandi sunt Orgetorix Helveticus, Ambiorix Eburonis, Eporedorix Aeduus, Critognatus Aeduus.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Wikisource-logo.svg Vide Commentarii de bello Gallico apud Vicifontem.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. 1.0 1.1 ISBN 978-0-19-814602-5, Caesaris Commentariorum, De Bello Gallico I,1, Bibliotheca Oxoniensis


Stipula Haec stipula ad litteras spectat. Amplifica, si potes!