Innocentius III

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Vide etiam paginam fere homonymam: Innocens III (antipapa)

Innocentius III
Innocentius III
Lotharius Signinus
(circiter 116016 Iulii 1216)
Decessor:
Caelestinus III
Papa:
1198 - 1216
Successor:
Honorius III
Index paparum

Innocentius III (nomine primo Lotharius Signinus seu de comitibus Signiae; natus anno circiter 1160 Gavignani; Perusiae die 16 Iulii 1216 mortuus), theologus et iuris consultus, fuit Papa, id est, episcopus Romanus a die 8 Ianuarii 1198. Fuit inter celeberrimos pontifices Medii Aevi et praeclarus iuris canonici doctor.

Lotharius Signinus, Romae a principio educatus, philosophiae et theologiae apud Parisienses studuit. Ibi contubernium habebat Ioannem de Tociaco;[1] eisdem annis Robertus de Cursone et Conradus de Querfurt alumni fuerunt, Stephanus Langton aut alumnus aut iam magister.[2] Lotharium in rebus theologicis docuit Petrus de Corbolio;[3] audivisse censetur David de Dinant. Eo tempore apud Parisienses de theologia Petri Lombardi disputabatur.[4] Innocentius vitam et studia Parisiensia in scriptis suis interdum refert.[5] Ob annos iuventutis ibi transactos Franciam laudavit "regnum benedictum a Deo".[6] Regi Philippo II sic adloquitur: "Tibi et regno tuo specialiter nos fatemur teneri, in quo nos recolimus in studiis litterarum aetatem transegisse minorem, ac divino munere quantaecunque scientiae donum adeptos, beneficiorum impensam multiplicem suscepisse,"[7] sic autem episcopis Francicis: "Reducentes ad mentem et infra nos ipsos saepius recolentes beneficia nobis olim in ipso regno scholasticis insistentibus disciplinis impensa, nos tam regi quam regno specialiter teneri fatemus."[8]

Annis studiorum paene absolutis iter Cantuariam fecit.[9] Aut cum cardinale Octaviano profectus est, aut eum in itinere occurrit: ambo enim, ab Anglia rediti, ad abbatiam Grandismontis venerunt medio anno 1187; ambo Romae fuerunt inter menses Octobrem et Decembrem sub pontificatu Gregorii VIII, qui Lotharium subdiaconum creavit.[10]

Deinde ab autumno anni 1187 iuri Bononiae studuit. Anno 1190 Cardinalis creatus est.

Pontificatus[recensere | fontem recensere]

Quarta expeditio sacra tempore Innocentii annis 1203 et 1204 saevivit; ille quintam proclamavit (epistula "Quia maior nunc" anno 1213 missa) sed non vidit; illius iussu (per epistulas "Rem crudelem", "Ut contra crudelissimos" et "Benedicti vos")[11] expeditio sacra in Albigenses anno 1209 incepta est; ille etiam expeditionem Hispanicam praeparavit (bulla "Recepimus litteras") anni 1212. Innocentius III regulam fratrum Franciscanorum confirmavit et initia Ordinis Dominicani fovebat.

Innocentius Francisco Assisiensi inceptum Ordinis Fratrum Minorum praecipit; a Giotto Bondoni pictus

Ad expeditionem in Albigenses suadendam die 1 Martii 1209 legatos misit duos, scilicet Milonem qui iam notarius apud eum meruit[12] et Thedisium canonicum Genuensem.[13]

Mors[recensere | fontem recensere]

Episcopus Iacobus de Vitry enarrat: Post hoc veni in civitatem quandam que Perusium nuncupatur, in qua papam Innocentium inveni mortuum, sed nundum sepultum, quem de nocte quidam furtive vestimentis preciosis, cum quibus sci <licet sepeliendus> erat, spoliaverunt; corpus autem eius fere nudum et fetidum in ecclesia reliquerunt. Ego autem ecclesiam intravi et ocul<a>ta fide cognovi quam brevis sit et vana huius seculi fallax gloria.

Opera[recensere | fontem recensere]

Fontes vitae et rerum gestarum papae Innocentii III[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Stephanus Tornacensis, PL vol. 211 col. 530; cf. Innocentius III, PL vol. 217 coll. 52-53
  2. G. Lacombe, B. Smalley, "Studies on the commentaries of Cardinal Stephen Langton" in Archives d'histoire doctrinale et littéraire du Moyen Âge vol 5 (1930) pp. 5–266 esp. pp. 8, 22-23, 166
  3. Regesta 1.478, 1.480, 6.236; Gesta Innocentii Papae III 56; Grabmann (1941) pp. 5-6, 61-62
  4. Tillmann (1954) cap. 1
  5. Innocentius III, PL vol. 217 coll. 1175-1176; Innocentius III, "Miramur non modicum et movemur" apud Henricus Seuse Denifle, Chartularium Universitatis Parisiensis vol. 1 (Lutetiae: Delalain, 1889) pp. 72-73
  6. Regesta 7.42
  7. Regesta 1.171
  8. Regesta 2.197
  9. Guillelmus Andrensis, Chronica Andrensis pp. 737-738; Gervasius Cantuariensis, Chronica anno 1186 et alibi; cf. Tillmann (1954) cap. 1
  10. Gesta Innocentii Papae III 3; Tillmann (1954) cap. 1
  11. PL vol. 215 coll. 1354-1358, 1469-1471, 1545-1546
  12. PL vol. 216 col. 187
  13. Petrus Vallium Cernaii, Historia Albigensis ix.69-72
Innocentius III equitat: a Matthaeo Paris medio saeculo XIII pictus

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Editiones operum et documentorum
  • Opera D. Innocentii Pontificis Maximi, eius nominis III .... Coloniae: Ioannes Novesianus, 1552 (Textus apud Google Books)
  • Innocentii III Romani pontificis opera omnia in Iacobus Paulus Migne, ed., Patrologia Latina (Lutetiae, 1844-1855) voll. 214-217 Textus apud documentacatholicaomnia Textus apud Gallica
  • Franciscus Bosquetus, ed., Innocentii Tertii pontificis maximi epistolarum libri quatuor, regestorum xiii, xiv, xv, xvi, ex ms. bibliothecae Collegii Fuxensis Tolosae. Tolosae, 1635 (Textus apud Google Books); Franciscus Bosquetus, In epistolas Innocentii III pontificis maximi notae. Tolosae, 1635 (Textus apud Google Books)
  • Christopher R. Cheney, ed., The letters of Pope Innocent III concerning England and Wales. Oxonii, 1967
  • Christopher R. Cheney, W. H. Semple, edd., Selected letters of Pope Innocent III concerning England, 1198–1216. 1953
  • I. Dujčev, ed., Innocentii PP. III epistolae ad Bulgariae historiam pertinentes. Serdicae, 1942
  • Paul Fabre, ed., Le Liber censuum de l'église romaine. Lutetiae: Thorin, 1889. 5 fascc. (vol. 1 i-iv; vol. 2 v). Fasc. i ii iii iv v
  • Othmar Hageneder, ed., Die Register Innozenz' III. 2 voll. Graeciae, 1964; Romae, 1979
  • Theodosyj Haluscynskyi, ed., Acta Innocentii papae III. Romae, 1944
  • Friedrich Kempf, ed., Regestum Innocentii III papae super negotio Romani imperio. Romae, 1947.
  • Michel Prévost, André Lesort, "Bulles inédites des papes Eugène III, Lucius III, Célestin III et Innocent III" in Bibliothèque de l'école des chartes vol. 64 (1903) pp. 554-566
Libri antiquiores
Libri et commentationes recentiores
  • Friedrich Baethgen, Die Regentschaft Papst Innozenz III. im Königreich Sizilien. Heidelbergae, 1914
  • Brenda Bolton, "Philip Augustus and John: two sons in Innocent III's vineyard" in D. Wood, ed., The Church and Sovereignty c. 590-1918: essays in honour of Michael Wilks (Oxonii, 1991) pp. 113-134
  • Brenda Bolton, Innocent III: Studies on Papal Authority and Pastoral Care. Aldershot: Variorum, 1995 (Collected Studies, 490)
  • Karl Burdach, "Der Kampf Walters von der Vogelweide gegen Innocenz III. und das IV. Laterankonzil" in Zeitschrift für Kirchengeschichte vol. 55 (1936)
  • Christopher R. Cheney, Pope Innocent III and England. Stutgardiae: Hiersemann, 1976. ISBN 3-7772-7623-5
  • Thomas Frenz, ed., Papst Innozenz III. Weichensteller der Geschichte Europas. Interdisziplinäre Ringvorlesung an der Universität Passau. Stutgardiae: Steiner, 2000. ISBN 3-515-07433-3
  • John Gilchrist, "The Lord's War as the Proving Ground of Faith: Pope Innocent II and the Propagation of Violence (1198-1216)" in Maya Shatzmiller, ed., Crusaders and Muslims in Twelfth-Century Syria (Lugduni Batavorum: Brill, 1993. ISBN 90-04-09777-5) pp. 65-83 (Paginae selectae apud Google Books)
  • Joseph Gill, "Innocent III and the Greeks: aggressor or apostle?" in Derek Baker, ed., Relations between East and West in the Middle Ages (Edimburgi, 1971) pp. 95-108
  • M. Grabmann, I divieti ecclesiasticidi Aristotele sotto Innocenzio III e Gregorio IX. Romae, 1941 (Misc. hist. pont., vol. 5)
  • Dietmar Hintner, Die Ungarn und das byzantinische Christentum der Bulgaren im Spiegel der Register Papst Innozenz' III. Lipsiae: Benno, 1976
  • Manfred Laufs, Politik und Recht bei Innozenz III. Kaiserprivilegien, Thronstreitregister und Egerer Goldbulle in der Reichs- und Rekuperationspolitik Papst Innozenz' III. Coloniae: Böhlau, 1980. ISBN 3-412-02179-2
  • John C. Moore, Brenda Bolton, James M. Powell, Constance M. Rousseau, edd., Pope Innocent III and His World. Aldershot, 1999
  • John C. Moore, Pope Innocent 3rd 1160/61-1216: To Root Up and to Plant. Leiden: Brill, 2003. ISBN 90-04-12925-1
  • James M. Powell, ed., Innocent III: Vicar of Christ or Lord of the World? Washington: Catholic University of America Press, 1994. ISBN 0-8132-0783-5
  • James M. Powell, "Innocent III and Alexius III: a Crusade plan that failed" in Marcus Bull, Norman Houseley, edd., The Experience of Crusading vol. 1 (Cantabrigiae, 2003) pp. 96-102
  • H. Roscher, Papst Innocenz III. und die Kreuzzüge. Gottingae, 1969
  • Jane E. Sayers, Innocent III: Leader of Europe 1198-1216. Londinii: Longman, 1994
  • Damian J. Smith, Innocent III and the Crown of Aragon: The Limits of Papal Authority. Aldershot: Ashgate, 2004. ISBN 0754634922
  • Julien Théry, "Innocent III, le rêve de la théocratie" in Le Moyen Âge des hérétiques: Les collections de L'histoire no. 26 (2005) pp. 58-61
  • Helene Tillmann, Papst Innocenz III. Bonnae: Röhrscheid, 1954
  • Heinrich Zimmermann, Die päpstliche Legation in der ersten Hälfte des 13. Jahrhunderts. Paderborn: Schöningh, 1913 Textus apud archive.org
Aliae encyclopaediae

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Innocentium III spectant.

Roman numeral 10000 CC DD.svg