Anglia

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
England (Anglice)
Pow Sows (Cornubice)
Vexillum Angliae Sigillum Angliae
(Vexillum Angliae) (Sigillum Angliae)
Sententia regia: Dieu et mon droit
(Francogallice: Deus et ius meum)
Situs Angliae in Regno Brittaniarum
Linguae Personae Lingua Anglica et Lingua Cornovica
Caput Londinium
Ambitus 130,395 km²
Incolae (2001)
- Total
- Densitas
 
49,138,831
377/km²
Religio Christianismus 71.6%
Religio Islamica 2.7%
Religio Induica 1%
Alii 1.6%
Nullum 23.1%
Moneta Libra Britannica (£) (GBP)
Zona Horae UTC +0

Anglia (anglice: England) est maxima et frequentissima Britanniarum Regni pars.

Index

[recensere] Historia

[recensere] Anglo-Saxones

Inter saecula quintum et sextum, Angli et Saxoni e Germania in Britanniam transgrediebantur; quo facto, Anglia in multa regna divisa est. Angli Saxonique linguas, leges, mores, et religiones suas induxerunt. Anno 596 Gregorius Magnus papa missionarios cum Augustino Cantuariense duce ad Angliam misit; anno 597 missionarii Angliam pervenerunt, et ab Ethelberto et praesertim uxori sui Bertha permissi ad aedificandam ecclesiam Anglorum incepti sunt. Tempore fere eodem et missionarii hibernici religionem Christianam in Scotia et regione septentrionali Angliae auxerunt. Differentiae inter duas greges Christianorum (praesertim de liturgia et tonsura) apud Synodum Whitby decretae sunt. Anno 700 autem plurimi gentium Anglorum iam Christiani facti fuerunt, ut Beda (saeculo octavo) in scriptis suis affirmavit.

[recensere] Invasio Vicingorum

Ad finem primi millennii, Dani Norvegiensesque ad Angliam advenerunt; primum oppida rapuerunt, tunc in Anglia habitaverunt. Anno 878, omnes Angli Alfredo magno excepto victi sunt. Usque ad annum 1066, imperium inter Anglios Danosque fluctuabat.

Saeculum decimum tempus renovandi ecclesiae Anglicae erat.

[recensere] Invasio Normannorum

Anno 1066, Eduardo Confessore rege Saxono mortuo, Haroldus filius Godwini se regem nuntiavit, sed Haroldus Hardrada, rex Norvegiae, et Gulielmus Nothus, dux Normannorum, regnum cupiebant. Hardrada, cum Tosto filio Godwini, fratre Haroldi, Angliam Septentrionalem invasit. Haroldus Eboracum festinans Proelium apud Pontem Stamfordem vincit, et Hardrada Tostusque occisi sunt.

Gulielmus autem in Angliam iam navigaverat, et Pevensiae castrum posuerat. Rex Haroldus igitur in Cantium cum reliqua exercitus sui festinavit, prope Hastingam, ubi equites Normanni securiferos Saxonos oppugnabant. Haroldus in proelio necatus est, ultimus rex Saxonus Anglorum. Gulielmus, posterior :Conquestor"[1] vocatus, Londinium intravit, et ibi die 25 Decembris 1066 coronatus est.

[recensere] Universitates et Scholae Angliae

[recensere] Urbes

[recensere] Homines

[recensere] Vide etiam

[recensere] Notae

  1. Conquestor est verbum quo Franciscus Bacon utitur forsitan Latine significans 'Victor'.


stipula Haec stipula ad nationem spectat. Amplifica, si potes!
Regnum Britanniarum

Anglia | Scotia | Cambria | Hibernia Septentrionalis

Instrumenta personalia
Spatia nominalia

Variantes
Actiones
Navigatio
communitas
Arca ferramentorum
Linguis aliis