Benedictus XV
| Benedictus PP. XV Iacomus Della Chiesa XXI Novenmbris MDCCCLIV–XXII Ianuarii MCMXXII |
||
|---|---|---|
| Decessor: Pius X |
Papa: MCMXVI - MCMXXII |
Successor: Pius XI |
| Index paparum | ||
Benedictus PP. XV (natus Iacomus Della Chiesa Genuae XXI Novembris MDCCCLIV nobili genere, filius Iosephi, obiit - XXII Ianuarii MCMXXII) fuit Papa catholicus, episcopus Romanus a die III Septembris MCMXVI.
Familia quoque matris Ioannae Migliorati a Neapoli nobilis erat et Ecclesiae iam Papam Innocentium VII donaverat.
Sua apostolica sententia erat "In te, Domine, speravi; non confundar in aeternum."
Index |
Vita [recensere]
Iussu patris Iacomus Della Chiesa ante Romae studium theologiae apud praeclarum Collegium Capranicense, Academiam nobilum ecclesiasticorum (Italiane: Accademia dei Nobili Ecclesiastici) atque Pontificiam Universitatem Gregorianam Genuae studia iurisprudentiae ab anno 1872 usque ad annum 1875 fecit.
Iacomus Della Chiesa presbyter die XXI Decembris anno MDCCCLXXVIII in Roma ordinatus est, postea fuit scriba nuntii apostolici in Hispania cardinalis Mariani Rampollae Tindari.
Cum anno 1887 Papa Leo XIII Marianum Rampollam Cardinalem Secretarium Status nominavit, Della Chiesa vicarium suum factus est.
Die XVI Decembris anno MCMVII Iacomus Della Chiesa episcopus Bononiae nominatus est dieque XXV Maii MCMXIV cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae semper a Pio X creatus est.
Die III Septembris anno MCMXIV, cardinales eum in summum pontificem elegerunt. Iacomus Della Chiesa nomen pontificale sibi Benedictum XV imposuit ad honorem Benedicti XIV, qui etiam episcopus Bononiae fuerat et postea papa.
Pontificatus [recensere]
Benedictus XV fuit papa Ecclesiae Catholicae Romanae inter Bellum Orbis Terrarum I. Papa semper et assidue pro pace et contra bellum, quod dixit inanem stragem et mortem voluntariam Europae esse, congreditur.
Anno MCMXVII in solemnitate Dominica Pentecostes, Benedictus XV Codicem Iuris Canonici promulgavit.
Die 1 Maii 1917, cum motu proprio Dei Providentis papa Benedictus praesentem Congregationem pro Ecclesiis Orientalibus (tunc Congregationem pro Ecclesia Orientali) a Congregatione de Propaganda Fide separavit.
Encyclicae epistulae [recensere]
Benedictus XV duodecim encyclicas epistulas scripsit:
- Ad beatissimi Apostolorum principis (die 1 Novembris 1914) contra Bellum Orbis Terrarum I et pro unitate Ecclesiae
- Humani generis redemptionem (die 15 Iunii 1917) de precatione Dei verbi
- Quod iam diu (die 1 Decembris 1918) de costituenda pace conventus
- In hac tanta (die 14 Maii 1919)
- Paterno iam diu (die 24 Novembris 1919)
- Pacem, Dei munus pulcherrimum (die 23 Maii 1920) de pace et de iure gentium
- Spiritus Paraclitus (die 15 Septembris 1920) de Sacra Scriptura
- Principi apostolorum Petro (die 5 Octobris 1920)
- Annus iam plenus (die 1 Decembris 1920)
- Sacra propediem (die 6 Ianuarii 1921)
- In praeclara summorum (die 30 Aprilis 1921) de Dante Alagherio
- Fausto appetente die (die 29 Iunii 1921) de Sancte Dominici
Nexus externi [recensere]
| Vicimedia Communia plura habent quae ad Benedictum XV spectant. |
- Benedicti XV encyclicae epistulae in diversis sermonibus
- Opera Omnia in diversis sermonibus
- Friedrich Wilhelm Bautz, "BENEDIKT XV., Papst" in Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon vol. 1 (Hammonae, 1975; reimpr. 1990. ISBN 3-88309-013-1) , columnae 491–493 (Theodisce) [Situs venalis]
| Haec stipula ad papam spectat. Amplifica, si potes! |