Gregorius VII

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Gregorius VII, imago ex libro manu scripto XI saeculi
Gregorius VII, O.S.B.
Hildebrandus Aldobrandeschi Soanae
circiter 102025 Maii 1085
Decessor:
Alexander II
Papa:
10731085
Successor:
Victor III
Index paparum
Dilexi iustitiam et odivi iniquitatem: propterea exsul morior
– Sententia quae Gregorio VII morenti tribuitur

Gregorius VII (natus, Hildebrandus Aldobrandeschi, Soanae in Tuscia, regione Italica, circiter annum 1020; obiit die 25 Maii 1085) fuit Papa Ecclesiae Catholicae Romanae a die 22 Aprilis 1073 usque ad mortem.

Vita[recensere | fontem recensere]

Hildebrandus natus est Soanae in Tuscia circa annum millesimum vicesimum, et Romae educatus. Motu patrui abbatis Sanctae Mariae Aventini, adulescens Romam venit, ubi monachus fit et religiosum habitum induit in Cluniacensi monasterio; tantoque pietatis ardore Deo deservit, ut a sanctis eiusdem coenobii patribus prior sit electus.

Anno 1046, Hildebrandus Papam Gregorium VI in exsilium in Germaniam comitatus est. In Germania, Hildebrandus Coloniae Agrippinae studuit. Leone IX regnante, Romam rediit et postea legatus in Franciam et Germaniam missus est.

Postea factus abbas monasterii Sancti Pauli extra muros Urbis, ac deinde creatus Romanae Ecclesiae cardinalis, sub summis Pontificibus Leone IX, Victore II, Stephano IX (X), Nicolao II et Alexandro II, praecipuis muneribus et legationibus perfunctus est. Contra antipapam Benedictum X cum Petro Damiano pugnavit.

Pontificatus[recensere | fontem recensere]

Mortuo Alexandro II, anno millesimo septuagesimo tertio, unanimiter summus Pontifex electus, imposito eo Gregorii Septimi nomine a Cardinale Protodiacono ad honorem Gregorii VI, Hildebrandus Ecclesiae libertatis propugnator ac defensor acerrimus exstitit; monasticam humilitatem miscuit Pontificis robori. Gregorius VII, praeclarissimus Papa propter bellum cum imperatore Henrico IV, anno 1076, ab ipso imperatore et quibusdam episcopis imperii depositus est. Sed Gregorius Henrico IV sacra interdixit. Anno millesimo septuagesimo sexto, Henrici IV spiritum repressit Canossae; quapropter et multa passus est et a Roma discedere coactus.

Papa Gregorius VII decretum, quod Dictatus papae appellatur, promulgavit, quo Paparum auctoritas firmata est.

Postrema eius morientis verba fuere: "Dilexi iustitiam et odivi iniquitatem: propterea morior in exsilio". Salerni in Piceno migravit in caelum, octavo Calendas Iunias, anno salutis millesimo octogesimo quinto, eiusque corpus in cathedrali basilica Salernitana honorifice conditum est. Anno millesimo sexcentesimo sexto, Gregorii VII nomen a Paulo V Papa in Sanctorum canonem inscriptum est.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Friedrich Wilhelm Bautz, "GREGOR VII. (Hildebrand), Papst" in Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon  vol. 2 (Hammonae, 1990. ISBN 3-88309-032-8) , columnae 310–315
  • H. E. J. Cowdrey, "Pope Gregory VII's Crusading Plans of 1074" in B. Z. Kedar, H. E. Mayer, R. C. Smail, edd., Outremer: Studies in the History of the Crusading Kingdom of Jerusalem presented to Joshua Prawer (Hierosolymis: Ben-Zvi Institute, 1982. ISBN 965-217-010-0) pp. 27-40

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Gregorium VII spectant.
stipula Haec stipula ad papam spectat. Amplifica, si potes!

Roman numeral 10000 CC DD.svg