Adolphus Hitler

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Adolphus Hitler
Adolf Hitler
Adolphus Hitler
Adolf Hitler anno 1933
Natus 20 Aprilis 1889
Braunaviae
Obiit 30 Aprilis 1945
Berolini

Adolphus Hitler[1] (Theodisce Adolf Hitler; Braunaviae 1889Berolini 1945) fuit ab anno 1921 praeses Operariorum Factionis Germaniae Nationis Communitariae (NSDAP), inter annos 1933 et 1945 cancellarius, ab anno 1934 etiam Praeses Germaniae. Appellatus est dux (Theodisce Führer) suae voluntatis causa.

Postquam rerum potitus est, regimen eius paucis mensibus democratiam pluralisticam, foederalismum et regnum legis abolevit. Adversantes in castris carceralibus inclusi, cruciati, necati sunt.

Iudaei Germani ab anno 1933 magis magisque iuribus privati sunt, inter alia Legibus Norimbergensibus, quae dicuntur, mense Septembri ann 1935 promulgatis. Exercitu armato ac Rhenania occupata, Hitler anno 1936 foedus Versaliis sancitum fregit. Quod autem eventus rationum de rebus oeconomicis, socialibus exterisque a propaganda nazistica laudibus celebrabantur, obloquentibus ad silentium compulsis, usque ad annum 1939 apud cives maxima in gratia fuit.

Anno 1938 summum imperium obtinuit et Austriam occupavit. Anno 1939 Cechoslovaciam dissolvit. Polonia opprimenda anno 1939 Bellum Orbis Terrarum Secundum incohavit, quo plurimae Europae regiones devastatae et multa decies centena milia hominum interfecta sunt. Nazistae sociique eorum plurima crimina et generis occidiones commiserunt. Iam aestate anni 1939 Hitler "euthanasiam" hominum, qui morbis mentis vel corporis affecti erant, instrui iussit. His consiliis annis sequentibus minimum 190 000 hominum interfecti sunt. Praeterea exstinctionem Zingarorum et Iudaeorum molitus est. Numerus Zingarorum occisorum ignotus est (forsitan ad 500 000), Iudaeorum inter 5 600 000 et 6 300 000 interfecti sunt.

Index

Vita [recensere]

Origo et primi anni in Austria acti [recensere]

Adolphus Hitler infans (circa 1889–1890).
Clara, mater Hitleri.

Die 20 Aprilis 1889 Hitler Braunaviae in Austria natus est. Pater fuit Aloysius Hitler, portitor; mater, Clara, nomine Pölzl nata. Soror Paula Hitler fuit. Adolphus fertur a patre cingulo pugnisque quotidie verberatus esse. Primos scholae annos puer erat discipulus optimus; post scholam attamen otiosus. Desiderium eius esse pictorem evanuit. Professores enim academiae artis Vindobonensis opera Hitleri nullius valoris esse iudicabant. Illo tempore Hitler sententias contra Iudaeos aliquorum virorum politicorum peritorum sicuti Caroli Lueger et Georgii Henricus Ritter de Schönerer cognovit, quae multum apud eum valuerunt. Praeterea iis annis dramata musica Ricardi Wagner, ille quoque inimicus Iudaeorum, saepe videbat et valde aestimabat, praecipue Rienzi. Iam cum iuvenis erat, Vindobonaeque in pauperum deversorio (anno 1909) habitabat, animum eius contradictionibus quamvis minimis saepe graviter perturbari observabatur. Illo tempore, periodica antisemitica et ut dicebatur großdeutsch titulo Ostara inscripta legere solebat.

Bellum orbis terrarum primum [recensere]

Domus in vico Leonding ubi Hitler adolescens degebat (photographema circa 1984).

Anno 1913 Vindobonam reliquit, ut militiam Austriacam evitaret, et Monacum venit. Ibi autem die 1 Augusti 1914 voluntarius miles ad Bellum Orbis Terrarum I accessit et per totum bellum mansit. Praepositi eius eum, qui saepe nuntios inter fossas pugnantium transportaret, fortem esse praedicabant neque tamen aptum, qui milites duceret. Itaque phaleris quidem decoratus neque promotus est.

Ascensus ad potestatem [recensere]

Bello Orbis Terrarum I composito, Hitler primo miles Monaci mansit et iussu praepositorum ad comitia factionum politicarum accedebat. Cum concilium factionis minimae extremae dextrae nomine "Factio Theodisca Opificum" (Theodisce Deutsche Arbeiterpartei vel DAP) visitavisset, politicorum peritus fieri constituit et mox dux eius gregis electus est, quod orationibus suis auditores valde permovere potuit. Iterum iterumque Iudaeos esse auctores cladis miseriaeque Germanorum exclamabat. Monaci anno 1921, unicus dux factionis cuius siglum est NSDAP factus est potestate aliis ducibus dempta. Die 9 Novembris 1923 cum sodalibus suis coniuratis Monaci rebus novis studens—confisus,[2] si coniuratio valuisset, facile apud illos principem se fore—Eugenio Ritter de Knilling atque Gustavo Ritter de Kahr regentibus Bavariae persuadere conatus est, ut se sequerentur; sed frustra. Tunc fugere coactus est, sed mox captus atque iudicatus ad quinque annos carceris seditionis causa damnatus est. In carcere librum De proelio meo (Theodisce Mein Kampf) scripsit, quo quid de republica sentiret fierique vellet aperte statuit, cuius prima pars anno 1925, secunda inter annos 1925 et 1927 editae sunt. Factio NSDAP interdicta dissoluta est. Iam mense Decembri 1924, Hitler liberatus et anno 1925 factio sua iterum condita est. Ab anno 1929, ea factio floruit numero et sociorum et assentientium in suffragiis. Die 25 Februarii 1932, Hitler ab administro rerum internarum Brunsvici, sodale NSDAP Theoderico Klagges, cives Germaniae factus est, ut sibi liceret candidato praesidis Germaniae esse. Nam usque ad tunc Hitler civis Austriacus fuit.

Hitler munus cancellarii adeptus dictaturam instituit [recensere]

Hitler quamquam anno 1932 in secundo ordine praesidentiae petitionum die 10 Aprilis contra Paulum de Hindenburg (53.1%) et Ernestum Thälmann (10.1%) pugnaverat, et cum 36.7 centesimis suffragis profligatus erat, iam die 4 Ianuarii 1933 Franciscum de Papen, qui munus cancellarii Germaniae paulo ante deposuerat, Coloniae convenit et de novo consilio ministrorum agebat. Una cum Papen successorem Curtium de Schleicher e magistratu removere studebat. Ita suadente Papen, Hitler die 30 Ianuarii 1933 Cancellarius Germaniae a praeside Paulo de Hindenburg creatus est. Ab eo tempore raptim et libertas et democratia civibus demptae sunt. Eodem anno et legatus Dietae Imperii Germanici electus est et ad mortem mansit.

Hitler dicionem recepit in commotionem quae accedit Germaniae post Bellum Orbis Terrarum I. Oeconomia Germanica refecta, legiones Imperii Germanici, quae tum Reichswehr et paulo post Wehrmacht appellatae sunt, iterum armavit.

Cultus Hitlerianus [recensere]

Ab anno 1933 cultus, qui Adolpho Hitler tributus est, et spe populi et propaganda Nazistica magis magisque accrevit.[3] "Salutatio Hitleriana" anno 1933 magistratibus imperata mox a plurimis hominibus sua sponte adhibita est. Eventus sive reales sive ficti regiminis - penuria negotii provisa, foedere Versaliis sancito superato, pugnis triumphaliter victis - omnes uni Hitlero attributi sunt. Assensu plurimorum usus Hitler dictaturam ("civitatem ducalem") confirmavit et anno 1939 perfecit, cum omnes magistratus militesque ipsi duci iusiurandum dederunt. Ab anno 1941 appellatio ducis soli Hitlero reservata erat. Ut cultus ubique praesens esset, scholae, viae, arbores et multa alia nomen Hitlerianum acceperunt.

Vita privata [recensere]

Bonis amicis ab anno 1921 pseudonymum "Wolf" ("lupus") adhibere licebat,[4] quod cum etymologia nominis Adolphi connectum est.[5]

Inter annos 1926 et 1931 cum Maria Reiter, quam in periegesi cognoverat, litteris colloquebatur. Matrimonium, quod illa petivit, negavit. Anno 1928 in Obersalzberg, quae est pars communis Berchtesgaden in Bavaria siti, villam conduxit, quam soror germana Angela Raubal cum suis duabus filiis immigravit. Anno 1929 Hitler ut sororis filia Geli Raubal in domicilium suum Monacensem immigraret, concessit, eam autem, ut amorem in Aemilium Maurice, aurigam Hitleri, finiret, coegit. Die 19 Septembris anno 1931 pistolio necata inventa est; sibi ipsam mortem conscivisse credebatur. Postea Hitler per hebdomadas consideravisse traditur, num e re publica exiret.[6]

Mense Ianuario anni 1932 fama emersit Hitlerum Evam Braun in amore habere. Matrimonium negavit dicens se tantum populi Germanici esse atque pro officio suo felicitatem privatam renuntiare. Coniugium eorum usque ad mortem Hitleri arcanum permansit.[7]

Hitler ab adulescentia neque tabaco neque alcohol usus est, postea etiam coffeam et theam nigram renuntiavit. Praeterea anno 1932 cancrum stomachi timens vegetarianus factus est.[8].

Anno 1934, Hitler canem feminam accepit quacum in multis imaginibus apparebat, ut monstraret se etiam hominem familiarem esse. Haec canis nominabatur Blondia (Theodisce blond 'flava').

Eruditio, Opiniones erga religiones, aedificandi consilia [recensere]

Hitler universitates, professores (quos per ludibrium "Profaxe" appellabat), disciplinae studia per omnem vitam respuens res, quas sciebat, sine magistro didicit. Notitias lectas firmiter memoriae infixit et, cum accomodatum videbatur, sine auctore tamquam ab ipso excogitatas in orationes aut sermones inseruit.[9] Hitler circiter 16 000 librorum in tribus bibliothecis privatis (Monaci, Berlini et in Berchtesgaden) habuit, quorum circiter 1200 adhuc exstant. Fere dimidia pars res militares docet, plus quam decima pars de esoterismo, nationalismo, occultismo et antisemitismo est. Pauci libri ad litteras "bellas", quae dicuntur, pertinent. Exstant quaedam opera Gulielmi Gulielmus Shakesperii sicut Iulius Caesar vel Hamlet, et unum scriptorum Iohannis Fichtii volumen. Opera Immanuelis Kantii, Arthuri Schopenhauer et Friderici Nietzsche, quae Hitler in vinculis legisse traditur, absunt. Nullas linguas alienas nisi paululum Francogallicae scivit.[10]

Hitler per baptismum ad Ecclsiam Catholicam Romanam pertinebat et per omnem vitam Catholicus permanebat. Coram variis hominibus, ut Albertus Speer refert, varie de ecclesia locutus est eam modo laudans modo respuens. Illlam mysticam, quam Henricus Himmler in copiis SS dictis instituere conatus est, potius reiecit.[11] 2 Berolinum usque ad annum 1950 totum mutari et "Germaniam" appellari voluit, ut sit "caput imperii Germanici nationis Theodiscae". Ad hoc Albertus Speer anno 1937 "Generalinspekteur für die Neugestaltung der Reichshauptstadt" (Summus curator capiti renovando) nominatus est. Operum discriptorum anno 1939 sola "Neue Reichskanzlei" (Cancellaria nova) peracta est.[12] In rationibus autoviam urbem circumdare et duas vias magnificas, directas, latas, compitis carentes, quae agminibus aptae essent, urbem secare institutum est. Hitler se "architectum ingeniosum" sic dicti "Reichsparteitagsgelände" (quod forum Norimbergae situm agminibus ac assectorum congregationibus aedificatum est) celebrari iussit, quamquam consiliis re vera pauca contribuit.[13]

Hitler se etiam, falso tamen, autoviam imperialem invenisse ac descripsisse affirmavit et opera nomine "Hitler-Programm" (Libellus Hitleriana) tamquam instrumenta negotio augendo propaganda divulgavit. Re vera duae autoviae iam ante annum 1933 exstructae et aliae descriptae sunt. Hitler imperante numquam plus quam 125 000 hominum opera fecerunt, plerumque multo minores, iique coacti minimoque pretio. Anno 1941 opera finem habuerunt, quod omnes, qui exercitui apti erant, conscripti sunt. Tamen opinio etiam bello peracto remanebat Hitler carentiam negotii autovia aedificanda usque ad annum 1938 superavisse.[14]


Res gestae ante bellum orbis terrarum secundum [recensere]

Primo in orationibus suis vehementissimis scopos suos, quos revera iamdiu petivit, callidissime dissimulans affirmavit se tantum quasdam correctiones foederis Versaliis icti (Theodisce Revision des Versailler Vertrags) optare, velut eas regiones possidere, quae ab hominibus materna lingua Theodisce loquentibus sunt habitatae, imprimis Austriam et quandam Bohemiae partem vulgo Sudetenland dictam, quae in illo foedere contra voluntatem atque votum hominum denegatae erant. Pacis servandae causa (Anglice appeasement policy), Neville Chamberlain istis deliberationibus favit. Ita Hitler die 14 Martii 1938 copiis in Austriam invadere ausus est. Suffragio populi Austriaci pro coniunctione (Theodisce Anschluss), Austria pars Imperii Germanici facta est.

Mense Septembri eiusdem anni in concilio Monaci habito quattuor regentes—Chamberlain, Eduardus Daladier, Benitus Mussolini, Hitler—in pactione (Theodisce Münchner Abkommen) constituerunt, ut illa Bohemiae pars Imperio Germanico tradenda esset. Qua de causa copiae Germanicae die 1 Octobris eam regionem occupavere coeperunt. Hitler quamquam die 26 Septembris 1938 declaraverat ea regione tradita se nihil porro flagitaturum esse (et Chamberlain sibi persuaserat se pacem servavisse), totam Bohemiae partem adhuc incolumem remanentem (ut dixit: Rest-Tschechei) occupare se paravit. Mense Martii 1939 copiae invaserunt et Hitler Pragae in arce (Hradschin dicta) Protectoratum Bohemiae et Moraviae edicens finem fecit reipublicae Cechoslovacae.

Bellum orbis terrarum secundum [recensere]

Excursiones militares [recensere]

Hitler finitimas civitatis Germaniae vastare coepit. Die 1 Septembris 1939, Poloniam irrumpens, Bellum Orbis Terrarum II coepit. Unum mensem Germania Poloniam expugavit, de qua multa annexa sunt ad Germaniam, ut Imperium Germanicum Maius (Theodisce Großdeutsches Reich) formetur. Mense Martio 1940 Daniam Norvegiamque et Maii Terras Inferiores (aut Nederlandiam) et Belgicam et Luxemburgum et Franciam irrupit. Die 27 Septembris 1940 Foedus Trium Imperiorum cum Italia et Iaponia signavit. Die 22 Iunii 1941, Hitler insano indulsit labori et Unionem Sovieticam adortus est. Cum Iaponia die 7 Decembris Civitates Foederatas aggressa sit, Hitler die 11 Decembris etiam Americanis bellum indixit.

Soa sive Holocaustus [recensere]

Iudicabat Hitler Iudaeos culpam habuisse quod Germani bello per totum orbem terrarum gesto primo, in quo Hitler miles fuerat, superati essent, quamobrem omnes Iudaeos necandos esse ratus ad sexagies centena milia eorum crudelissimo supplicio affecit.

Quando fuit maxima, Germania Nazista insidebat maiorem partem Europae. Deinde victa est. Fine belli, Hitler induxerat necandum undecies decies centena milia hominum, maior pars eorum necata in genocidio sedecies decies centena milia Iudaeorum, immane scelus quod nunc Holocaustus appellatur.

Exitus dictatoris [recensere]

Inter postremos belli menses, Hitler se in oppido subterraneo Berolini saepsit, ubi die 30 Aprilis 1945, bello in Europa paene confecto, cum sese superatum poenasque daturum esse intellexisset, mortem sibi et cum Eva Braun uxore quam eodem die in matrimonium duxerat et cum cane sua anno 1934 accepta nomine Blondia prompte sclopeto mortem sibi conscivit.

Mythi [recensere]

Mythus dicit Adolphum Hitler mortem falsam reddidisse et ad Americam Australem fugisse, corpore publico viso haud suo, sed pupa.

Pelliculae [recensere]

Notae [recensere]

  1. Adolfus Hitler: ad litteram fortasse Adolfus Casarius quia Hütte = 'casa'. Attestatio nominis est hic: Ephemeris.
  2. Ut scripsit Sallustius de illo Catilina.
  3. Ian Kershaw: Der Hitler-Mythos. Volksmeinung und Propaganda im Dritten Reich. Stuttgardiae 1980, ISBN 3-421-01985-1, p. 16 et 22.
  4. Jonathan Carr: Der Wagner-Clan. Francofurti ad Moenum 2010, p. 200, 223 et al.
  5. James H. McRandle: The Track of the Wolf: Essays on National Socialism and its Leader, Adolf Hitler. Northwestern University Press, Evanston 1965.
  6. Joachim Fest: Hitler. Eine Biographie. 2002, p. 445–447.
  7. Heike B. Görtemaker: Eva Braun: Leben mit Hitler. Monaci 2010, p. 51-63.
  8. Ian Kershaw: Hitler. 1889–1945. Stuttgardiae, ed. secunda, 2009, p. 235 et 410.
  9. Brigitte Hamann: Hitlers Wien. Monaci 1998, p. 333 f.
  10. Ian Kershaw: Hitler. 1889–1936. Stuttgardiae 1998, p. 50.
  11. Albert Speer: Erinnerungen. 3. ed., Berolini 2007, p. 108 s.
  12. Hubert Faensen: Hightech für Hitler. Die Hakeburg – Vom Forschungszentrum zur Kaderschmiede. Ch. Links, 2001, p. 70
  13. Eckart Dietzfelbinger, Gerhard Liedtke: Nürnberg – Ort der Massen: Das Reichsparteitagsgelände. Vorgeschichte und schwieriges Erbe. Ch. Links, 2004, p. 41
  14. Erhard Schütz, Eckhard Gruber: Mythos Reichsautobahn. Bau und Inszenierung der ‚Straßen des Führers‘ 1933–1941. Ch. Links, 1996, ISBN 3-861-53117-8; Klaus Wiegrefe: NS-Erbe: Der Wahn von der Autobahn, Der Spiegel, 11. Octobris 2007.

Bibliographia [recensere]

Nexus externus [recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Adolphum Hitler spectant.

Mille Paginae.png