Gulielmus Shakesperius

E Vicipaedia

Gulielmus Shakesperius
William Shakespeare
Gulielmus Shakesperius
Natus 26 Aprilis baptizatus, anno 1564
Stratfordiae super Avonam
Obiit 23 Aprilis 1616
Stratfordiae super Avonam
Gulielmi Shakespeare ultima (tertia) subscriptio testamentaria

Gulielmus Shakesperius,[1] vel Gulielmus Shaksperius[2] (Stratfordiae super Avonam, ca. 23 Aprilis 1564—ibidem, 23 Aprilis 1616), fuit inclutissimus Britanniae auctor, qui tragoedias, comoedias, carmina composuit, et actor, poeta, poeta scaenicus, et theatri procurator.

Index

[recensere] Vita

Shakesperius Stratfordiae super Avonam in Anglia anno 1564 natus est, filius Ioannis Shakesperii, mercatoris divitis, et Mariae Ardenis. Annam Hathaway in matrimonium duxit, e qua nati sunt filiae Susanna et Judith, et filius Hamnet, qui puer mortuus est anno 1596. Shakespearius obiit anno 1616.

Shakesperius fuit ac praedii dominus.

[recensere] Opera

[recensere] Tragoediae

Maenianum Iuliae. Maenianum domus Capelleti Veronae traditur, immortale factum in Gulielmi Shakesperii Romeo et Iulia

[recensere] Comoediae

Titaniam reginam daemonum ex solstitiali noctis somnio Iohannes Henricus Füssli pinxit.

[recensere] Historiae

[recensere] Lyrica

[recensere] Aliae Fabulae

[recensere] Perditae Fabulae

  • Cardenio
  • Labor Amoris Partus Est (Love's Labour's Won)

[recensere] Imagines Aequales et Paulo Posteriores

  • Chalcographia Martini Droeshout (1601-1650) in editionem principem 1623 Gulielmi Shakespeare operum collectorum semissibus foliis (F1) vulgo "First Folio"
  • Chandos anthropographia (supra), anonyma, qui forsan imago Gulielmi Shakesperii est

[recensere] Nugae

  • Honorificabilitudinitatibus in Actum V, scaenam I Gulielmi Shakesperii Labor Amoris Perditus Est (Anglice Love's Labour's Lost) est hapax legomenon in opera Shakesperii, longissimum Latinum verbum in opera Gulielmi Shakesperii Anglice et forma ablativi absoluti pluralis verbi Latini medievalis honorificabilitudinitas.
  • Lunae minores planetae Uranis nomina ex operibus ab Shakesperio scriptis habent. Quod vide Uranus (planeta).

[recensere] Fontes & Bibliographica

[recensere] Opera et Excerpta Latine Reddita

Gulielmi Shakesperii libri ex Anglico in Latinum sermonem saepiuscule conversi sunt. Exempli gratia:

  • Denison, Henricus. 1856. Gulielmi Shaksperii Julius Cæsar. Oxoniae et Londinii: John Henry et James Parker; Cantabrigiae: Deighton, Bell & Co.; Eton: E. P. Williams.
  • Latham, H. 1864. Sertum Shaksperianum subnexis Aliquot Aliunde Excerptis Floribus. Londini, Oxoniae: Macmillan.
  • Ward, R. 1860. "Shaksperiana quaedam Graece tentata." In Celebria quaedam Anglorum poemata Latine reddita, etc.
  • Oratio ex fabula de Iulio Caesar, quam vertit Henricus Denison, et luci data est per Jahrbuch der Deutsche Shakespeare Gesellschaft 6 (1871) 369f.
  • Shaksperi Julius Cæsar. Ad textum qualem N. Delius constituit Anglicum, in senarios Latinos transtulit Dr. T. J. Hilgers. Dessaviae, 1872.

[recensere] De Gulielmo Shakesperio sermone Latine

  • Hawkins, Gulielmus. 1758. [Works.] 3 vol. Oxoniae: W. Jackson. vol. 3. Prælectiones poeticæ in Schola naturalis philosophiæ. Vol. 3
  • Boening, Laurentii. 1870. De Shaksperii fabula quae "Troilus and Cressida" inscribitur. Dissertatio inauguralis, etc. Rostochii, 1870.
  • Horton-Smoth, Lionel Graham Horton. 1896. Ars Tragica Sophoclea cum Shaksperiana comparata. An essay on the tragic art of Sophocles and Shakspere, to which was awarded the Members’ Prize for Latin Essay in the University of Cambridge. Cantabrigiae: Macmillan & Bowes.

[recensere] Anglice cum inscriptione Latina

  • Noctes Shakesperianae. 1887. commentarii a prioribus et praesentibus sociis facti, a Charles Halford Hawkins editi. Winchester: College Shakespeare Society.

[recensere] Fontes historici et Latini de personis Shakesperianis

[recensere] Notae

  1. Jahrbuch, ab Deutsche Shakespeare-Gesellschaft
  2. Gulielmi Shaksperii Julius Caesar: Latine Reddidit Henricus Denison (Oxoniae et Londinii: John Henry et James Parker; Cantabrigiae: Deighton, Bell & Co.; Eton: E. P. Williams; 1856).
  3. "2. Comites, quos legi, habuit Loqhuabria nullos, sed circa annum salutis CIƆI thanum nominatissimum Banqhuonem, quem Macbethus nothus cum caede et sanguine regnum occupasset, timidus et suspiciosus e medio tollendum curavit, quod e quarundam magarum vaticinio comperisset fore ut eius posteritas exstincta Macbethi sobole aliquando regno potiretur, et longa serie regnaret. Quod sane fide non caruit: Fleanchus enim Banqhuonis filius, qui per tenebras ignotus insidias evasit, in Walliam profugit ubi aliquandiu latuit, acceptaque in uxorem Nesta filia Griffith Ap Lewellin principis Northwalliae Walterum progenuit, qui in Scotiam reversus insulanorum rebellionem tanta fortitudinis laude compressit, et tanta prudentia regios in hoc tractu reditus administravit ut rex totius regni Scotiae seneschallum sive quaestorem (stewart vulgo vocant) constituerit. Unde hoc muneris nomen cognomen Stewart eius posteris indidit, qui passim per Scotiam numerosa nobilitatis sobole proseminati...."

Linguis aliis