Lingua Arabica
E Vicipaedia
| Lingua Arabica (عربية `Arabiyya) | |
|---|---|
| Fabulatus est: | Algeria, Aegypto, Cuvaito, Iemenia, Iracia, Iordania, Israel, Libano, Libya, Mauretania, Maroco, Omania, Palaestina, Quataria, Sudania, Syria, Tunesia, Phylarchiarum Arabicarum Confoederatio, et multis aliis |
| Regio: | Orbis Arabicus |
| Fabulantes: | 225 miliones (secundum Ethnologue; fabulantes nativi totarum dialectorum) |
| Status: | — |
| Classificatio genetica: |
Afrasiaticae Semiticae |
| Notae linguae | |
| ISO 639-1 | ar |
| ISO 639-2 | ara |
| SIL | ABV |
| Linguasphere | 12-AAC |
Lingua Arabica est lingua in familia linguarum Semiticarum, linguis Hebraicae Aramaicaeque cognata, qua centena milia hominum non tantum in paeninsula Arabica, sed etiam in Africa Septentrionali et magna Orientis Proximi parte loquuntur. Lingua est etiam liturgica religionis Islamicae sermo.
Nomen Arabici potest significare vel Arabicam litterarum vel multa genera locuta eiusdem; ab Arabis prioris ut dialecti posterioris videntur, et Arabica litterarum ut lingua normalis.
- Arabica litterarum, اللغة العربية الفصحى (i.e., lingua Arabica pura) lingua et Alcorani et mediorum praesentium per Africam Septentrionalem ab Maroco usque ad Iracia est.
- Arabica colloquialis sive dialectalis significat multa genera linguarum seu dialectorum nationum regionumve, quae ab Arabica Classica derivata sunt, quae per Africam Septentrionalem et Orientem Medium ut lingua cottidiana fabulantur. Hae nonnunquam affatim differentes sunt ut incomprehensae mutuo esse. Dialecti infrequenter scriptae sunt, sed in multas aliquot litteratura (praesertim in theatro poëticisque) existet, notabiliter in Libano et Aegypto. Etiam in mediis informalibus locutis usae sunt.
Aliquando difficilis est reddere ideas Islamicas Arabicasque nisi si verbis Arabicis utetur. Alcoranus lingua Arabica expressus est et traditionaliter Muslimi credunt quod id impossibilis reddere est ac constare fideliter cum originali—vero, ante nuper nonnulli scholae cogitationis credunt quod nunquam reddendum est. Quamquam lingua Arabica frequenter cum religione Islamica associata est, Christiani tamen Arabici, Iudaei Orientales, ac Mandaei Iraciani etiam Arabice loquuntur; etiam quoque maioritas Muslimorum non loquuntur, solummodo locutiones conditas cognoscunt ut precantur.
Verbum Latinum algorismus derivatum est a nomine inventoris algebrae—quod etiam verbum Arabicum est quam alchemia, alcohol, et azimutum. Vide indicem verborum Latinorum ab origine Arabica. Numeros arabicos (0 1 2 3 4 5 6 7 8 9) Europaenses et alii cum glyphis variis utuntur. Lingua Hispanica plurima verba Arabica habet.
Index |
[recensere] Dialecti
Arabica colloquialis nomen pro linguis seu dialectis quibus homines per orbem Arabicum utuntur, quae a lingua litterarum differunt. Divisio principalis dialectorum inter dialectos Occidentis (vulgo: Maghreb) et Orientem Medium est; etiam divisio inter dialectos manentes et dialectos conservativiores vagas Beduinorum sequitur. Lingua Melitica descensa ab Arabica, tamen imputa est ut lingua distincta. Fabulantes nonnullarum dialectorum cum fabulantibus aliarum dialectorum nequent invicem comprehendere; praesertim, quamquam Medioorientalenses invicem comprehendere possunt, non possunt comprehendere Occidentalenses (tamen conversus non verus est, propter ubiquitatem pellicularum et aliorum mediorum Medioorientalium, praesertim ex Aegypto.)
Substrata linguistica dissimilitudinem dialectorum afficiunt, dantia multa verba nova, ac afficientia appellationem syntaximque; tamen factor maior in plurimas dialectos quam in linguis Romanicis retentio vel mutatio verbum classicarum. E.g., Iracianum aku, Levantinum fiih, et Africanum Septentrionale kayen significant 'adest', ab yakuun, fiihi et kaa'in Arabice litterarum.
Coëtus principales sunt:
- Arabica Occidentalis
- Arabica Baetica (exstincta)
- Arabica Aegyptia
- Arabica Sudanica
- Arabica Orientalis
- Arabica Iraciana
- Arabica Sinus
- Arabica Najdi
- Arabica Iemenica
[recensere] Alphabetum
Alphabetum Arabicum ab Aramaico derivat et simile ei est, quam abecedarium Cyrillicum vel Copticum similia alphabeto Graeco sunt. Traditionaliter differentiae aliquot erant inter versiones scripturae Occidentalis Orientalisque; praecipue, fa punctum inferum et qaf punctum unicum superum habebant in Occidente, ac ordo litterarum differebat in usu numerali. Atqui versio Occidentalis relicta est, praeter calligraphiam et scholas Alcoranicas Africae Occidentalis. Alphabetum Arabicum, quam Hebraicum, dextra ad laevum scripta est.
[recensere] Consonantes
| Labialis | Inter- dental |
Dental/Alveolaris | Palatalis | Velaris | Uvularis | Pharyn- geal3 |
Glottalis | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| plain | emphaticus | plain | emphaticus | ||||||||
| Nasalis | م m | ن n | |||||||||
| Stop | sine voce | Formula:Rtl-lang t̪ | Formula:Rtl-lang t̪ˁ | Formula:Rtl-lang k | Formula:Rtl-lang q | ء ʔ | |||||
| cum voce | Formula:Rtl-lang b | Formula:Rtl-lang d̪ | Formula:Rtl-lang d̪ˁ | Formula:Rtl-lang dʒ~g1 | |||||||
| Fricativus | sine voce | ف f | ث θ | Formula:Rtl-lang s | Formula:Rtl-lang sˁ | ش ʃ | Formula:Rtl-lang x~χ4 | Formula:Rtl-lang ħ | Formula:Rtl-lang h | ||
| cum voce | ذ ð | ظ ðˁ~zˁ | ز z | غ ɣ~ʁ4 | ع ʕ | ||||||
| Approximans | ل l2 | ي j | و w | ||||||||
| Trill | ر r | ||||||||||
[recensere] Grammatica
Nomen Arabicum habet tres casus numerosque. Numeri sui sunt nominativus, genitivus, et accusativus. Numeri sunt singularis, pluralis, et dualis (pro duobus rebus). Illi casi indicantur cum 'u' pro nominativo casu, 'i' pro genitivo casu, et 'a' pro accusativo casu.
[recensere] Vide etiam
- Alphabetum Arabicum?
- Arabica Litteraria
- Arabista
- Calligraphia Arabica
- Litterae Arabicae
- Varietates Arabicae
[recensere] Bibliographia
- Grigore, George. 2007. L'arabe parlé à Mardin: Monographie d'un parler arabe périphérique. Bucharest: Editura Universitatii din Bucuresti. ISBN (13) 978-973-737-249-9.
- Haywood, et Nahmad. 1965. A New Arabic Grammar. London. ISBN 0 85331 585 X.
- Lane, Edward William. 1893, 2003. Arabic English Lexicon. ISBN 81-206-0107-6.
- Mumisa, Michael. 2003. Introducing Arabic. Goodword Books.
- Thelwall, Robin. 2003. Arabic: Handbook of the International Phonetic Association. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-63751-1.
- Traini, R. Vocabolario di arabo. Romae: I.P.O.
- Vaglieri, Laura Veccia. Grammatica teorico-pratica della lingua araba. Romae: I.P.O.
- Versteegh, Kees. 1997. The Arabic Language. Edinburgh University Press.
- Watson, Janet. 2002. The Phonology and Morphology of Arabic. Novi Eboraci: Oxford University Press.
- Wehr, Hans Wehr. 1952, 1985. Arabisches Wörterbuch für die Schriftsprache der Gegenwart: Arabisch-Deutsch. Harassowitz. ISBN 3-447-01998-0.
