Libanus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen yellow.svg -3 (maxdubium) Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Vexillum Libani.
Tabula praesentis Libani.

Libanus est antiqua civitas in Asia sita, Mare Mediterraneum adiacens.

Geographia[recensere | fontem recensere]

Libanus est Medii Orientis respublica. Occidentalis finis est in propinquo Mediterraneo Mare ; orientalis finis Syriam et meridianus finis Israel attingunt. Libano sunt duo montes perpetui: Montes Libani, qui sunt paralleles? occidentali orae et Montes Contra Libanum, qui sunt per orientalem oram. Bica Vallis, praecipua Libani regio agriculturae, adest inter haec iuga.

Praecipuae Libani seges sunt acidi fructus, holera, olivae, et uvae. Libanus est praeclarus ob cedros arboribus, qui etiam est in vexillo civitatis.

Respublica et historia[recensere | fontem recensere]

Templum apud Heliopolim.

Quamquam Libanus respublica a nonnullis consideratus est, respublica Libani multos annos fuit instabilis. Libanus a Francia anno 1941 libertatem cepit, sed modo civile bellum anno 1958 inter Christianos musulmanosque exortum est. Praeses Libani eo tempore, Camilli Chamoun, cum occasu artes cognationes fuit. {?} Ergo, praeses Eisenhower Americanas copias misit ut imperium rei publicae restitueret.

Alium civile bellum anno 1975 ortum est, in quo Syriae copiae intervenerunt; civilia autem bella usque ad 1990 annum continuaverunt. Ex quo tempore, Syria rempublicam Libani tenuit. Anno 2004, Consociatae Nationes postulaverunt ut Syria suas copias sustulerit, quae postremo vicies et octies annos ibi posuit.

Gentes[recensere | fontem recensere]

Circa 95 centesimae gentis Libani sunt Arabici, dum reliqua est minor pars plerumque Armenia. Publica lingua est lingua Arabica, sed Francogallice, Anglice, et Armenica interdum dicitur. Linguam Syriacam multi Christiani diutius attinent. Lingua Aramaica interdum appellatur. Christiani Lingua Syriaca ad Liturgiam Divinam utunt.

Circa 65 centesimae multitudinis Musulmani sunt, et reliqui sunt Christiani. Numeri exacti absconsi sunt. Musulimani in tribus haeresibus (Suni, Scia, Dalmat) sunt. Plurimus Christianorum Catholicus est. Ritus Maronitus maximum populum Christiani qui in Libano sunt habet. Alii Christiani in Libano Ritus Latinus, Ritus Syriacus, Ritus Byzantinus Melchitus, Ritus Chaldeanus, Ritus Copticus et Aethiopianus et Armanianus erant. Hi in communione cum Ecclesia Catholica sunt. Christiani schismatici quoque erant. Qui sunt Orthodoxi Graecorum et Slavorum, Orthodoxi Syriorum et Aegytorum et Armaniorum et Aethiopianorum, et Nestoriani Ecclesiae Assyrianorum. Hi in communione cum Ecclesia Catholica non sunt. Item in communione invicem non sunt. Olim Christianitas fuit summa nationis religio. Religiosus adspectus patriae civilem rationem vehementer afficit. Christiani cives gentes liberus Libanum insistit et artes cognationes cum Europa. Muslimus? autem civiles gentes cum circumdantibus Arabicis patribus artes cognationis favent.?

Plurimus musulimani in Austro habitat. Plurimus Christiani in septentrione habitat. Patriarchus Maronitus et Armenianus Catholicus in Libano habitant.

Praecipuae urbes[recensere | fontem recensere]

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Libanum spectant.


Terra Haec stipula ad geographiam spectat. Amplifica, si potes!

Roman numeral 10000 CC DD.svg