Communitas Valentiana

Comunitat Valenciana
Comunidad Valenciana

(vexillum) (sigillum)
Caput	Valentia
Linguae	Hispanica et Valentiana
Area  - total  - % a Hispania	locum 8 23.255 km² 4,60%
Numerus incolarum  - Total (2007)  - % a Hispania  - densitas incolarum	locum 4 4.874.811 10,75% 209,6 hab./km²
Gentilicium  - Hispanice  - Valentiane	valenciano/valenciana valencià/valenciana
Statutum autonomiae	28 Martii anni 1982
ISO 3166-2	VC
Repraesentatio parlamentaria  - Parlamentum  - Senatus	32 scamna 17 scamna
Praeses	Franciscus Camps Ortiz (PPCV)
Generalitas Valentiana

Communitas Valentiana (Valentiane: Comunitat Valenciana aut País Valencià; Hispanice: Comunidad valenciana aut País Valenciano) est autonoma Hispaniae, in Media et Austrorientali Paeninsula Hiberica sita, cuius caput et maxima urbs est Valentia. Regio divisa est in provincias tres: Lucentum, Castaliam Valentiamque et in 34 commarcas. Administrative Occidente Castellae-Manicae Aragoniaeque, Meridie Murciae et Septemtrione Catalauniae finitima est.

Circa 518 chiliometrorum Mediterranei litoris habet, et 23 259 chiliometrorum quadratorum terrae cum 5,02 millionibus incolarum (anno 2008) tegit. Eius fines plerumque historici Regni Valentiani eos reddit.

Praesens versio Valentiani Statuti Autonomiae Regionem Valentiae velut nationalitatem enuntiat. Linguae publicae Hispanica et Valentiana (velut lingua Catalana hoc in territorio cognoscitur) sunt.

Nomina

Publicum nomen Valentiane est Comunitat Valenciana, ambo versa in Latinam velut Communitas Valentiana. Hispanicum nomen, Comunidad Valenciana, coofficiale per primum Statutum Autonomiae anno 1982 fuit.

Quamquam "Communitas Valentiana" (Valentiane: Comunitat Valenciana  ; Hispanice: Comunidad Valenciana), extra publicam considerationem, est nomen quo maxime utimur et unum ex eis quae publice consecrata sunt, duo competentia nomina simul quando Valentianum Statutum Autonomiae fabricabatur fuerunt. Quidem "Natio Valentiana" sive "Regio Valentiana" (Valentiane: País Valencià  Hispanice: País Valenciano), primum saeculo duodevicensimo relatum est, sed eius usus solum e decennio 197 et prorsum notabilis factus est cum sinistristico^? aut Valentianistici nationalismi subtextu qui per Transitionem Hispanicam in democratiam exeunti decennio 198 et ineunti decennio 199 incepit. Huius usus exemplum "Consilii Praeautonomici Regionis Valentianae" (Valentiane: Consell pre-autonòmic del País Valencià), hodiernae Generalitatis Valentianae (Valentiane: Generalitat) praecursorii, eius anno 1978 est et hoc vocabulum in Statutorum Autonomiae praeambulo relatum est.

Ad solvendam lacunam inter duo competentia nomina—traditionale "Regnum Valentiae" et coaetaneum "Regio sive Natio Valentiana"—compromissi neologismus, "Communitas Valentiana", creatus est ("Communitas" e "Communitate Autonoma", quae publicum nomen Hispanicarum regionum velut politicarum autonomicarum entitatum^? constitutarum est).

Omni modo, genericum Valentiae nomen ad Urbem Valentianam, provinciam Valentiam aut Communitatem Valentianam referre potest.

Historia

Locus archaeologicus Tumuli Manisensis (Valentiane; Tossal de Manises), antiqua Hiberica-Carthaginensis-Romana urbs Acrae Leuces sive Lucentum.

Turres Quarti (Valentiane; Torres de Quart) Valentiae.

Biarense Castellum.

Castellum Sanctae Barbarae Lucenti.

Praesentis Valentiae origines ab antiquo Regno Valentiae trahuntur, quod saeculo XIII surrexit. Iacobus I Aragoniae exsistentium Islamicarum taifarum Christianam Recuperationem et colonizationem cum Aragoniensibus et Catalauniensibus anno 1208 duxit et Regnum Valentiae velut tertiam liberam regionem intra Coronam Aragonensem anno 1238 condidit.

Anno 1707, in Belli de Successione Hispanica contextu et ope Decretorum Nueva Planta, rex Philippus V Hispaniae Regnum Valentiae et relictas regiones ad antiquam Coronae Aragoniensis, quae aliquod autonomiae retinuerant, pertinentes Regni Castellae structurae, eius legibus et moribus subiecit. Ex hoc statu, instituta et leges e Foris Valentianis creatae abrogatae sunt et linguae Valentianae usus in publicis iurisdictionibus et educatio prohibitus est. Eapropter, cum Domo Burbonica, novum Regnum Hispanicum formatum est perficiendo centralizatione^? gubernationem tam antiquam quam Domum Habsburgensem Hispania.

Primus conatus attingendae autogubernationis Regioni Valentianae in praesenti Hispania per Secundam Rempublicam Hispanicam, anno 1936, fuit, sed Bellum Civile erupit et autonomisticum inceptum interruptum est. Anno 1977, post Francisci Franco dictatura, Valentia partim autonoma cum Consilii Praeautonomici Regionis Valentianae (Valentiane; Consell Pre-autonòmic del País Valencià) creatione esse coepit, et anno 1982 autogubernatio denique cum Statuto Autonomiae quod complura autogubernativa instituta sub Generalitate Valentiana (Valentiane; Generalitat Valenciana) creavit ampliata est.

Valentiana Statuta Autonomiae clarum fecerunt Valentiam habere propositum modernae conceptionis de Regionis Valentianae autogubernatione e primis autonomisticis motibus (autogubernatione) per Secundam Rempublicam Hispanicam, sed etiam uniendo ea traditionali conceptioni de Valentiana identitate ut historici Regni Valentiani (fororum) successor sit. Profecto, post Valentiani Statuti Autonomiae emendationem a duabus factionibus anno 2006 fautam, lex civilis foralis colligitur, utendo traditionali regni conceptione, et, cetera, Valentia velut nationalitas, secundum modernam conceptionem, quoque agnoscitur.

Demographia

Valentiani traditionaliter in locis cum fertili cultura et in cultus terris inferioribus iuxta maximi ponderis flumina (Sucronem, Turiam, Taderem et Vinaloponem), et quoque in portuariis urbibus ponderis agriculturali commercio densatur.

Maximi ponderis incolaria centra, per Romanum tempus, Saguntum aut Dianum, postea in historia, Valentia, Lucentum, Saetabis, Aurariola, Illici, Gandia aut Villa Regia esse solebant et nuperrime Saetabicula et Castalia.

Spissitudo incolaria, quae maior in media meridionalique regionibus et minor in septemtrionali et intestina est, e traditionali populi distributione derivatur quae ex orographicis Valentiani territorii proprietatibus et e possibilitate obtinendae agriculturalis irrigatae terrae orta est. Demographia magna industriali activitate, fortasse supra allatae distributionis exceptione, et commercio agriculturaliter derivatorum fructuum per saeculum vicensimum in haud litoralibus urbibus velut Alcodio, Ellone, Pago Untiniano, Petrario, Villena et Valle Solis quoque afficitur.

Ultimis in annis, incolarum densatio in magnis capitibus et eorum territoriis urbanis considerabiliter crevit (v.gr. Torrens, Mislata, Paterniana, Burgus Saltus, Sanctus Vincentius Raspeigensis, etc.) praesertim in omnibus litoralibus urbibus vicisque. Sic, traditionaliter parvuli vici velut Benidormum aut Turris Vetus considerabile incolarum incrementum (adhuc notabilius per aestivum tempus) propter temporariam periegetarum migrationem passi sunt.

Ideoque, Valentiae demographia in praesenti clare urbana et litoralis est, temporaria periegesi quoque affecta.

Communitas Valentiana 4 692 449 incolarum anno 2005 habebat. Inferiori in tabula urbani nuclei cum amplius 50 000 incolarum eodem in anno sunt:

#	Urbs Latine	Urbs Hispanice	Urbs Valentiane	Numerus incolarum
1	Valentia	Valencia	València	796 549
2	Lucentum	Alicante	Alacant	319 380
3	Illici	Elche	Elx	215 137
4	Castalia	Castellón de la Plana	Castelló de la Plana	167 455
5	Turris Vetus	Torrevieja	Torrevella	84 348
6	Aurariola	Orihuela	Oriola	75 009
7	Torrens	Torrente	Torrent	72 660
8	Gandia	Gandía	Gandia	71 429
9	Benidormum	Benidorm	Benidorm	67 492
10	Saguntum	Sagunto	Sagunt	61 823
11	Alcodium	Alcoy	Alcoi	60 931
12	Ello	Elda	Elda	55 571
13	Paterniana	Paterna	Paterna	54 560

Geographia

Prominentia

Intestina territorii pars montana est, cum maximis culminibus in Valentiana et Castaliensi provinciis Montium Hibericorum partem formantibus. Lucentinae provinciae montes rursus Iugi Subbaetici pars sunt. Regio Valentiae parvulas insulas Colubrarias (Valentiane; Els Columbrets et Hispanice; Islas Columbretes) et litoralem parvam insulam Novam Tabarcam (Valentiane; Nova Tabarca et Hispanice; Isla de Tabarca) administrat.

Emblematicissimus mons Pennagolosa (Valentiane; Penyagolosa et Hispanice; Peñagolosa) in Alcalatenensi commarca est. Culmen maximum, 1 813 m. altum, esse valde putatur, sed est, re vera, maximum culmen Tumulus Calderonensis sive Collis Casarum (Valentiane et Hispanice; Cerro Calderón sive Alto de las Barracas), 1 839 m. altus et in Angulo Ademusensi, Valentiana exclavatura cum tribus culminibus amplius 1 500 m. altis, situs. Emblematicissimus mons in Meridionali territorii parte Aitana, 1 558 m. alta, est.

Tenuissima litoralis lacinia fertillima planities plerumque insignium montium libera, eis circum Promunturii Dianii (Valentiane; Cap de la Nau et Hispanice; Cabo de la Nao) et Castaliensis Paeninsulae (Valentiane; Peníscola et Hispanice; Peñíscola) areas exceptis, est. Huius litoralis areae typici terrae madidae et uligines velut Amoenum Stagnum (Valentiane; L'Albufera et Hispanice; La Albufera) prope Valentiam, Cavea Nivum (Valentiane; El Fondó de les Neus et Hispanice; El Hondón de las Nieves) prope Illicos, Palus (Valentiane et Hispanice; Marjal) prope Pegum (Valentiane et Hispanice; Pego) et Pratum (Valentianeet Hispanice; El Prat) prope Ildum (Valentianeet Hispanice; Cabanes) sunt, et quoque antiquae terrae humidae et salinae in Portus Illicitani (Valentiane et Hispanice; Santa Pola) et Turris Veteris areis sunt. Omnes ei Rampsarenses decretorii loci sunt qui Valentiam maximi ponderis tum migratoriis tum assiduis marinis aquaticisque avibus faciunt.

Multae ponderis litorales moles harenosae in Salarii (Valentiane et Hispanice; El Saler) area prope Amoenum Stagnum et in Alones (Valentiane et Hispanice; Guardamar) area sunt, ubi in ambibus per saeculum XIX milia arborum inserta sunt ut moles harenosae figerentur, sic adhuc protectas insignis oecologici valoris areas formantes.

Clima

E satellite Regionis Valentianae photographia; sicca area Meridie faciliter advertenda est. Originalis a NASA.

Valentia generatim mite clima habet, valde vicino Mari Mediterraneo affectum. Etiamnunc, ponderis dissimilitudines inter areas sunt:

• Rectum clima Mediterraneum fere iuxta litorales planities e Septemtrionallimis limitibus trans Benidormi (Valentiane et Hispanice; Benidorm) aream panditur, quod inter alias urbes Castaliam, Gandiam et Valentiam quoque includit. Variis gradibus inferiores interiores areas tegit. Hac in area, hiemes frigidae sunt, aestates longae, siccae et calidae; pluviae praesertim per ver et autumnum accidunt, plerumque circiter 600 mm. attingentes cum singulariter madidiore microclimate in Marinae Superioris et Saforis commarcis sic Septemtrione Promunturii Dianii, quod amplius 1000 mm. mediam propter sublationis orographicae phaenomenon accumulat.

• Transitionis zona e Mediterraneo in clima continentale in interiores terras et in aliquibus locis prope mare sed altissimis panditur, quod inter alias Alcodium, Castra Aelia, Urcesa et Villena includit. Eius hiemes inter fridigulas et frigidas (aliquot dierum cum nive solent), aestates inter placidas et calidas et pluviae trans annum distributiores sunt.

• Transitionis zona e Mediterraneo in clima semiaridum iuxta litoralem planitiem ex Alone per Meridionallimos regionis limites panditur, quod inter alias urbes Lucentum, Illicos, Aurariolam et Turrim Veterem includit. Aestates longissimae inter calidas et calidissimas et valde siccae sunt, hiemes inter fridigulas et placidas sunt et eius praecipua nota exiguissima praecipitatio, typice infra 300 mm. quotannis est, quae verisimillime per ver et autumnum accidit. Praecipitationis carentiae causa notus umbrae imbricae effectus est qui collibus Lucentinae provinciae Septemtrione (et, minore gradu, eis Septemtrionali in parte provinciae quae, vicissim, inversum sublationis orographicae effectum circum Promunturium Dianium cumulant) causatur.

Hydrographia

Solum duo praecipua flumina sunt: Tader (Valentiane et Hispanice; Segura) in Lucentina provincia (cuius fons in Vandalitia est) et Sucro (Valentiane; Xúquer et Hispanice; Júcar) in Valentiana provincia (cuius fons in Castella-Manica est), ambo intensissimae humanae regulationi ad urbes, industrias et praesertim agriculturalem consumptionem subiiciuntur. Turia flumen (Valentiane; Túria et Hispanice; Turia) tertium maximum et suus fons in Aragonia est. Flumina in area, velut Vinalopo (Valentiane et Hispanice; Vinalopó, plerumque brevia sunt et paucum fluxus (propter agriculturalem usum, climaticis causis aut ambibus) habent et saepe omnino sicca aestate sunt.

Oeconomia

Valentia elongatum territorium cum satis abrupta et irregulari orographia conformat quae communicationes et agriculturam historice difficiles fecit, quamquam solum specialiter fertile in litorali planitie est. Hic litoralis axis faciliores conexiones cum Europa, tum per mare trans Mediterraneum tum per terram trans Catalauniam, fecit.

Naturales Valentiani territorii opes parvae sunt, respectu mineralibus, excepta ponderis marmorearum lapicidinarum industria in Lucentina provincia.

Respectu hydrologicis opibus (vide supra Geographiam) superius aquae quaesitum quam oblatum est, cum hoc inaequilibrio praeprimis gravi in Lucentina provincia. Annis specialiter siccis, problema mitigatur si opus est cum occasionalibus nocturnis restrictionibus aestate et subterraneae aquae depositorum usu. Quod de hydrologicis opibus severae controversiae fons cum vicinis communitatibus velut Castella-Manica et Catalaunia est.

Benidormensis linea caelestis massivae temporariawe periegeseos paradigma in Hispania repraesentat.

Propter secundarii et tertiarii camporum prosperitatem per miraculi Hispanici tempus in decennio 197, agriculturalis campus suum relativum pondus per tempus reduci (non ergo absolutos numeros) vidit, sed huic—sub citricae culturae modo ad exportatorium mercatum—adhuc confiditur, e primo flore oeconomico, exeunte saeculo undevicensimo, post paucae evolutionis, nisi decadentiae, saecula. Castaliensis et Valentiana provinciae ceterum milia hectarearum arbustorum citrum producentium habent et adhuc praecipuus redituum fons ex agro est. In Lucentina provincia, citrus quoque adest sed agricultura diversificatior cum maiore holeris praesentia, praesertim in Tadere Inferiore commarca, est.

Magnus interclusionis index et praecipue stabilis tempestas, quae aestate aquae oblato tum agriculturali tum humanae comsumptioni minari potest, conversim periegesin praecipuam oeconomicam industriam esse sinunt cum magna residentialium habitationum spissitudine iuxta litus quae a localibus et ab homines ex intestina Hispania exque aliis Unionis Europaeae nationibus (praesertim e Britanniarum Regno, Germania, Belgia, et Norvegia) occupantur, quod temporarie incolarum numerum (et hydrologicum quaesitum) aestate auget.

Anno 2002, Communitas Valentiana 10,5% Hispanici PDG genuit. De humanis opibus, operis vacationis index circiter 10.5%, maior inter feminas, erat et activitatis^? index 56,8% anno 2002 attigit. Typica Valentiana negotia medianae aut parvae familiares societates sunt, quamquam aliquae multinationales sunt.

Praeter periegesin, Valentiana oeconomia notabili exportatoria indole pingitur et secunda Hispanica exportatoria communitas autonoma est, 12% nationalis totius constituens. Praecipuae exportationes agriculturalia artificia, ceramicae tesserae, marmorea manufacta et autocineta (Ford catenam instructoriam in Almussafibus habet) inter alia sunt quod Valentiae portum negotiosissimum in Hispania facit.

Anno 2004, Valentianus PDG 93,9% Unionis Europaeae mediae erat, quamquam hic numerus positive a ponderis adventiciorum habitatorum praesentia ex aliis Europae regionibus aut ab oeconomicis immigrantibus adfici potest qui in publicis censibus non recte repraesentantur. Incrementi indices post annum 2004 significativum relate ad totam Hispaniam fuit et additionalis progressus e praesentibus numeris continuat ex anno 2007.

Educatio

Civitatis educatio gratuita et obligatoria e sex annis in sexdecim annos aetatis est. Praesens educativum systema "Lex Ordinationis Generalis Systematis Educativi" (Hispanice; LOGSE sive Ley de Ordenación General del Sistema Educativo nuncupatur.

Gradus

• E tribus annis in sex annos - (Schola Praeparatoria)
• E sex in duodecim annos - (Ludus Litterarius)
• E duodecim in sexdecim annos - (Schola Secundaria Obligatoria), anni e primo in quartum
• E sexdecim in septendecim annos - (Baccalaureatus, Hispanice; Bachillerato, sive Schola Post-Obligatoria), anni e primo in secundum

Pueri e tribus in quinque annos aetatis in Hispania optionem praescholari gradui (Hispanice; infantil et vulgo preescolar) interesse habent, qui nec obligatorius nec gratuitus aliis studentibus est. pro integrali educativi systematis parte cum infantilibus classibus in fere omnibus scholis primariis habetur. Aliquae separatae brephotrophicae scholae sunt.

Hispanici studentes e sex in sexdecim annos ludo litterario (Hispanice: colegio) et scholae secundariae (Hispanice: instituto) intersunt, qui obligatorii et gratuiti sunt. Studentes cum successu educationis secundariae diploma datur, quod opus est ad intrandum ulteriorem (optionalem) educationem velut Baccalaureatum Universitati aut Formationem Professionalem (Hispanice; Formación Profesional, scilicet, studia vocationalia). A studentibus Baccalaureatu finito, ei Examina Accessus ad Universitatem (Hispanice; Pruebas de Acceso a la Universidad, vulgo Selectividad), inter dissimiles communitates valde differentia , facere possunt.

Secundariae educationis phasis usitate per suas primas litteras refertur, scilicet, E.S.O. pro Educación Secundaria Obligatoria, Educatione Secundaria Obligatoria.

Universitates

Communitas Valentiana hospitio acclamatarum universitatum numerum accipit inter quas Universitas Valentiae, anno 1499 condita. Ad Iacobi I postulatum, Papa Innocentius IV anno 1246 per bullam apostolicam studiorum generalium (Valentiane: estudis generals) statutionem Valentiae auctorizavit. Statuta Universitatis a municipalibus Valentiae magistratibus die 30 Aprilis anni 1499 sanctum est; quod Universitatis "conditum" putatum est. Anno 1501, Papa Alexander VI chartam approbationis obsignavit et unum annum postea Ferdinandus II regale privilegium clamavit. Solum exiguissima schedula e practicis universitatis laboribus servata est. E conditionis tempore cursus inclusi linguae Latina, Graeca, Hebraica, Arabica, philosophia, mathematica et physica, theologia, ius Canonicum et medicina sunt.

Aliae universitates Universitas CEU Cardinalis Herrera, Universitas Polytechnica Valentiae, Universitas Michaelis Hernández Illicitana, Universitas Iacobi I et Universitas Lucentina sunt.

Linguae

Valentiana et Hispanica sunt publicae Valentiae linguae. Hispanica Hispanici Civitatis publica lingua dum Valentiana lingua pro lingua propria (Valentiane: llengua pròpia) secundum Statutum Autonomiae habetur. Litorales areae potius Valentiane loquuntur quam intestinae ubi amplae areae Hispanicam pro traditionali lingua habent, et etiam eae areae in Lucentinam et Valentianam provincias eius creatione anno 1833 incorporatae quae historici Regni Valentiani partem non formabant. Eapropter, lex anni 1984 de "Valentianae usu et doctrina" quaedam communia velut "praecipue Hispanophonica" definit, et eis aliquas paucas optionales exceptiones de publicae Valentianae usu sinit, quamquam pro iure Valentiane utendi et accipiendae educationis Statutum Autonomiae (Articulus 6.2) passim in Valentia spondet.

Valentianae cognitio in
Communitate Valentiana

Intellegere potest	76%
Loqui potest	53%
Legere potest	47%
Scribere potest	25%
Fons: Academia Valentiana Linguae (2004). Scheda de Valentianae statu.

Adhuc in regionibus quae antiqui Regni Valentiae partem formavere, Valentianae cognitio et usus per permutationem linguisticam decreverunt, (apprime ponderis per Franquisticam aeram) etiam ab immigratione ex aliis Hispaniae et mundi partibus affecti. Valentianae cognitio in eis areis velut "praecipuae Valentianophonicis" a Generalitate Valentiana definitis (ubi 83% intellegere potest et 58% loqui potest) vix maior quam in tota Communitate Valentiana est (vide tabulam).

Valentiana ab Academia Valentiana Linguae (Valentiane; Acadèmia Valenciana de la LLengua sive AVL), anno 1998 creata, regulatur. Lex quae Academiam instituit initio Valentianam linguistici systematis partem esse enuntiavit quod alia Hispanica antiquae Coronae Aragoniensis, scilicet Catalauniae et Insularum Baliarium, territoria velut "propriam linguam" suis territoriis agnoscunt. Nihilominus, in subsecuta publica affirmatione, anno 2005, Academia Valentiana Linguae Valentiam eadem lingua quam Catalauniam et Insulas Baliares loqui et dissimiles varietates "unam linguam" ad vocabulum "systematis linguistici" quo praemissa lex usa est referentem constituere asseruit. Institutum Studiorum Catalanicorum (Catalanice: Institut d'Estudis Catalans sive IEC) quoque Catalanam et Valentianam eandem linguam considerat. Quamquam phoneticae dissimilitudines perspicuae sunt, scripta rata Valentiana a rata Media Catalana solum parum differt. Chironomia Valentiana etiam est cui peculiaris protectio a Statuto Autonomiae Valentianis surdis hominibus concessa est.

Praeter prorsus philologica criteria, traditionale et usitatum vocabulum ad nuncupandam linguam in Valentia Valentiana est. Pervulgatus huius vocabuli usus a civibus et omnibus praecipuis factionibus nec necessario suam Catalanicam linguisticam filiationem negat nec probat. Tam Catalana quam Valentiana parum dissimiles normas habent, quod aliquod confusionis produxit de quaestione si pro eadem lingua necne habeantur. Sic, aliquae Hispanicae gubernationis documenta dissimiles versiones Catalauniae et Valentiae continent, v. gr., in anni 2005 referendo ad probandam propositam Constitutionem Europaeam Hispanica gubernatio primum identicas Foederis Constitutionalis versiones in ratam Catalanam, easdem Catalauniae et Valentiae, distribuit. Quod vocalem Communitatis Valentianae gubernationis reactionem provocavit quae versionem in ratam Valentianam requirebat, sed, ea probata, tunc, vicissim, Catalana gubernatio, ad approbandam philologicam identitatem inter Catalanam et Valentianam, ratam Valentianam sumpsit et rata Catalana in libellulis in Catalaunia distributis non usa est.

De hac re, praecipua conservativa factio in Valentia, gubernantes Partes Populares, plerumque non de Catalanae et Valentianae filiatione agit, dum, effective, ratam Valentianam consentaneisssam Catalanae probat; neglecto ab quo, satis vocum reagentium et "Valentianas versiones" aliquando velut eam Europaei referendi supra nominatam defendentium potest. Porro, Partes Populares dexterae alae circulos concordes aut absorbitos e Blaveristico motu includunt, qui has duas pro una lingua habere refutat.

Civilitas

Gubernationis instituta: Generalitas

Palatium Borgianum, Cohortium Valentianarum sedes.

In processu per quem democratia in Hispania inter annos 1975 et 1978 redintegrata est, Nationalisticae et Regionalisticae factiones ad adspicendae autogubernationem aliquibus Hispanicis territoriis pressere. Anni 1978 constitutio legalem viam communitatibus autonomis aperuit ut se e provinciis cum communibus historicis culturalibusque vinculis formarent. Congruenter Communitatis Valentianae agnitioni velut Hispanicae historicae nationalitati, et consentanee secundo Constitutionis Hispanicae articulo, pro autonomia "nationalitatibis et regionibus" Hispanicam nationem comprehendentibus spondente, Valentiae autogubernatio concessa est et se communitatem autonomam anno 1982 constituit, promulgato suo primo Statuto Autonomiae, basica organica lege et postea a Hispanicis Cohortibus Generalibus probata.

Omnes communitates autonomae politice intra systema parlamentarium, scilicet exsecutivum gubernationis ramum, ordinatae sunt; Praeses (Valentiane: President) a potestatis legisferae favore pendet, quarum socii eum per maioritatem eligunt.

Novum Statutum Autonomiae anno 2006 promulgatum est. Communitatis Valentianae (officialiter solum velut Communitat Valenciana tum Valentiane tum Hispanice relatam) gubernatio a Generalitate Valentiana (Valentiane: Generalitat Valenciana, statutorie simpliciter velut La Generalitat relata) repraesentatur, quae a tribus institutis constituitur:

• Cohortes Valentianae (Valentiane: Corts Valencianes), potestas legisfera, quae a 92 deputatorum (Valentiane: diputats) minimo complentur qui per suffragium universale per repraesentationem proportionalem quadriennio eliguntur;

• Praeses Generalitatis (Valentiane; President de la Generalitat) a Cohortibus electus e quibus ei suffragium fidei obtinendum est; praesens Praeses Franciscus Camps est;

• Consilium Generalitatis Valentianae (Valentiane: Consell de la Generalitat Valenciana), collegiatum institutum cum potestatibus exsecutivis, ab ipso Praeside et consilii ministris ab eo nominatis completum.

Generalitas ab institutis compleri potest quae Cohortes Valentianae creent. Cohortes Syndici Querellarum (Diamesolabetam), Syndicaturae Computorum (Graphei Publici Inspectionis Rationum), Consilii Valentiani Culturae, Academiae Valentianae Linguae, Consilii Consultativi et Iuridici et Consilii Socialis et Oeconomici creationem probavere.

Valentiana symbola

Valentianum insigne super Turrium Serranorum (Valentiane: Torres dels Serrans) aditu.

Valentianum vexillum in 1:2 ratione super Turribus Serranorum (Valentiane; Torres dels Serrans) erecta.

Officiale Valentianum carmen Hymnus Expositionis Regionalis anni 1909 est, in cuius compositione antiquus urbis Valentianae saeculi XVI hymnus includitur. Generalitatis Valentianae emblema sigillum regis Petri IV Aragoniae, historicum Regnum Valentiae repraesentantis, includit, cuius scutum dextrorsum clivum est cum quattuor rubris seris.

Vexillum publicum, Signaria Coronata (Valentiane; Senyera Coronada), idem ac Valentiae urbis vexillum est, quod, vicissim, est historica derivatione Signariae, heraldici Coronae Aragoniensis symboli, qua hodie cum paucis variationibus omnia antiqua Regna et Comitatus utuntur quae huius Coronae pars erant. Etiam Valentianarum privatarum et civilium entitatum numerus, inter quas syndicatus, culturales consociationes aut politicae factiones, sunt qui simpliciter "Signaria" velut Valentiano vexillo utitur

Valentiana societas aliis symbolis in dissimilibus planis utitur, inter quae heraldica animalia velut rattus pennatus (valentiane; rat-penat, chiropterum) et draco alatus (Valentiane; drac alat, draco qui regis Iacobi I emblema erat aut musica sicut muixeranga, inter alia.

Vectura

Tramen Euromed.

Aerea vectura

Communitati Valentianae duo internationales aeroportus serviunt; Aeroportus Lucentinus, praecipue ad periegesin versus, et minor Aeriportus Valentianus, plurem negotiosum transitum baiulans.

Ferrivia

Communitas Valentiana sat extensam ferriviarium systema praecipuas urbes cum relicta natione conectens habet, velut tramen Euromed versus Catalauniam et tramen Alaris versus Matritum, ambo ab Hispanica societate ferriviaria RENFE gesta.

Communitas Valentiana anno 2009 ad tramina magnae velocitatis ex omnino deditis tramitibus ferriviariis lucrari expectatur quae, "Andron Orientalis AVE" nuncupata, Matritensem urbem cum Arcum Mediterraneum conectent. Hic trames Matritum cum Valentia, Lucento, Vergilia et Portu Magno connectet.

Ferrivia commeans et ferrivia metropolitana

Cercanías-Rodalies Valencia ferriviae commeantis diaconia omnibus tribus Communitatis Valentianae provinciis et suis territoriis urbanis serviens est. A societate Cercanías Renfe, ferriviae commeantis divisione societatis RENFE, geritur. Alia societas, Ferrocarrils de la Generalitat Valenciana, tramitem inter Lucentum, Benidormum et Dianum gerit. Etiam urbana stratariae et Ferrivia metropolitana1metropolitanae ferriviarium systemata Valentiae (MetroValencia) et Lucenti (TRAM Metropolità d'Alacant) gerit.

Portus Maritimi

Legenda
	Portus commercialis
	Portus gestatorius
	Portus piscatorius

Ecce catalogus portuum Communitatis Valentianae, qui omnes Mare Mediterraneum vident:

Provincia Lucentina

Portus

Altea

Portus Alteae

Portus La Galera (Alteae)

Portus L'Olla d'Altea (Alteae)

Portus Marina Greenwich (Alteae)

Aurariola

Portus Dehesa Campoamor (Aurariolae)

Portus Cabo Roig (Aurariolae)

• Portus Torre de la Horadada (in Thiare)
• Portus Portus Illicitani
• Portus Turris Veteris
• Portus Alonis

Calpe

Portus Calpis

Portus Port Blanco (in Calpe)

• Portus La illeta (Campelli)

Dianum

Portus Diani

Portus classiarius Diani (in constructione)

• Portus classiarius De Las Dunas (in Alone)

Lucentum

Portus Lucentinus

Portus Costa blanca (Lucenti)

Portus Varadero R.Club de Regatas (Lucenti)

Portus Novae Tabarcae

• Portus Les Bassetes (Benissae)
• Portus Benidormi

Xabia

Portus Xabiae

Portus Nou Fontana (Xabiae)

• Portus Morairae (Teuladae)

Coetus Nautici

• Regius Coetus Nauticus Diani
• Regius Coetus Velificus Lucentinus

Situs publicus

Provincia Castaliensis

Portus

• Portus Benicarlonis
• Portus Burgi Anae
• Portus Castaliae
• Portus Las Fuentes (Alcossebris)
• Portus Orpesae
• Portus Paeninsulae
• Portus Vinarosi

Coetus Nautici

• Regius Coetus Nauticus Castaliensis.

Créé en 1933.Situs publicus

Provincia Valentiana

Portus

• Portus Sucronis
• Portus Gandiae
• Portus La goleta (urbis Ad Statuas)
• Portus Perellonis
• Portus Fernalis
• Portus Siles (in Caneto Berenguerensi)
• Portus Port Saplaya (Alboraiae)
• Portus Valentiae
• Portus Sagunti

Coetus Nautici

• Regius Coetus Nauticus Valentiae

Gastronomia

Valenciana Oryzae patella.

Valentiana gastronomia magnae varietatis est, quamquam eius internationalissimi cibi oryza fundatur, velut universe nota Valentiana oryzae patella (Valentiane; paella). Oryza basicum elementum in multis typicis cibis est, inter quos oryza seclusa, oryza in petra, oryza nigra, oryza cum crusta, oryza cum iure (Valentiane; arròs a banda, arròs a la pedra, arròs negre, arròs amb costra et arròs caldós, respective) inter alios.

Valentianum clima Mediterraneum citricorum fructuum et holerum cultui favet, inter quos citri Sinensis cultus forsan maximi ponderis velut typicus Valentianae agriculturae fructus est.

Potus

Hordeata (Hispanice: horchata ; Valentiane: orxata), cuius traditionalis elaborationis nucleus Alboraia est, typicus potu est, quam farcimina (Valentiane: fartons) comitantur. Etiam traditionalis liquoris cafearii (Alcodii typici) et mixtellae (Valentiane et Hispanice mistela, in Marina Inferiori et Fovea Bullionis) productio est.

Tragemata

Dulciola (Hispanice: peladillas).

Maxima typicorum Communitatis Valentianae tragematorum pars suam originem in Arabica temporis habet et praecipuo munere in localibus festivis activitatibus fungitur. Aliquae internationaliter praeclara sunt. Sexona (Hispanice: Jijona ; Valentiane: Xixona) traditionalis turronis (Hispanice: turrón ; Valentiane: torró, blandi nucati) fabricationis locus est, qui per Christi Natalem in Hispania et relicto Hispanico mundo consumitur. In Casinis Hispanice et Valentiane: Casinos) etiam turro typicus est sed maximi ponderis fabricatio in vico dulciola (Hispanice: peladillas) sunt. In Saetabe, arnadinus (Hispanice et Valentiane: arnadí), tragema elaboratum cum pepone, conficitur. Et Aurariolae (Hispanice: Orihuela ; Valentiane: Oriola) et in regione eius almugabbănae (Hispanice: almojábenas) conficiuntur.

Ludi

Pilae Valentianae certamen.

Pediludium est ludus amplissime notus. Turmae in omnibus vicis et urbibus sunt, e quarum duae, Valencia CF et Villarreal CF, in praesenti in praecipuo Campionatu Pediludico Hispanico (Hispanice: La Liga) ludunt. Multae magnae turmae passim sunt, inter quas Levante UD, CD Alcoyano, CD Castellón, Elche CF aut Hércules CF.

Professionale canistriludium ab una turma, Valencia BC in praecipua liga, ACB, repraesentatur. Ros Casares Valencia feminea turma canistriludica est, praesens Ligae Femineae Hispanicae campio et extrema Euroligae Femineae victrix.

Birotarum automatariarum certamen valde popularissima est, velut Circuitus Ricardi Tormo catadromus, qui hospitio Grande Praemium Communitatis Valentianae accipit.

Autochthonicus Valentianus ludus pila Valentiana (Hispanice: pelota Valenciana  ; Valentiane: pilota Valenciana) est, quae professionalem Turmam Valentianam Pilae internationalibus certaminibus cum relatis ludis pilae per totum orbem terrarum habet. Hic artes athleticas plurimas varietates habet, quae in viis sive in specialibus campis velut trinqueto (Valentiane: trinquet) ludi possunt. A turmis aut in individuali contentione ludi potest. Mira huius artis athleticae nota ut spectatores valde prope aut etiam medio in campo considere queant est. Etiam dum certamen in cursu est, peridoseopractores sponsiones de "rubris" aut "caeruleis" capiunt, quia sunt hi colores qui lusoribus induendi sunt, cum rubro fortissimae turmae aut lusori fortissimo. Pila Valentiana indagari ad saeculum quintum decimum queunt, sed moderna per tempora relicta est, contra cuius occasum transmissiones televisificae pugnant, dum nova constructa collegia campos et novam professionalium lusorum consociationem, Valnet, habent.

Alius ponderis ludus columbicultura est, cum autochthonicis cursibus exercitarum columbarum, gutturatarum Valentianarum (gavatxut valencià).

Globorum ludus (Hispanice et Valentiane; petanca) et sua varietas calitzum sive tzitum (Valentiane: calitx ; Hispanice: chito) quoque sunt traditionales artes athleticae, praesertim in vicis et apud seniores.

Quod ad quotidianas artes athleticas femineas, Valentianum manufollium Hispanicam "divisionis honoris" ligam cum amplius dimidio turmarum regit, inter quas Astroc Sagunt, Orsan Elda Prestigio et Cementos La Unión Ribaroja.

Provinciae

Tomatina (Hispanice et Valentiane; Tomatina).

Faculae (Hispanice; Fallas et Valentiane; Falles).

Ignes festi Sancti Iohannis (Hispanice; Hogueras de San Juan et Valentiane; Fogueres de Sant Joan).

Traditionaliter territorium in commarcas (Valentiane; comarques) divisum est, et anno 1833, iuxta cum relicta Hispanica, in provincia secundum ministri Xaverii Burgos decretum divisum est. Sunt 32 commarcae et tres provinciae; Castalia, Valentia et Lucentum.

Inferius aliquarum praecipuarum urbium catalogus:

• Valentia (Hispanice: Valencia ; Valentiane: València), cum 796 549 incolarum, homonymae provinciae caput, iuxta flumen Turiam. Praeclara Facularum (Hispanice; Fallas et Valentiane: Falles) festivalia die 19 Martii.
• Lucentum (Hispanice: Alicante ; Valentiane: Alacant), cum 319 380 incolarum, homonymae provinciae caput, iuxta Mediterraneum litus. Praeclarum ob durum turronem (Hispanice: turrón duro ; Valentiane: torró dur) et ob actas Postiguet, Albufereta et San Joan. Clara Festorum Sancti Iohannis Ignium (Hispanice: Hogueras de San Juan ; Valentiane: Fogueres de Sant Joan) festivalia Iunio sunt. Eius buleuterium et Castellum Sanctae Barbarae historica monumenta sunt.
• Illici (Hispanice: Elche ; Valentiane: Elx), cum 215 137 incolarum, praeclari propter Palmetum Illicitanum (Hispanice: Palmeral de Elche ; Valentiane: Palmerar d'Elx) et propter Mysterium Illicitanum (Valentiane: Misteri d'Elx), festivalium biduum ubi canitur et in via drama de Assumptione Virginis Mariae ponitur, Orale Humanitatis Patrimonium a Societate Educativa, Scientifica, et Culturali Consocietatis Nationum enuntiatum.
• Castalia (Hispanice: Castellón de la Plana ; Valentiane: Castelló de la Plana), cum 167 455 incolarum, homonymae provinciae caput.
• Turris Vetus (Hispanice: Torrevieja ; Valentiane: Torrevella), cum 84 348 incolarum, Meridie, ponderis periegeticum centrum cum plurimis xenodochiis, insulis et periegeticis habitationibus; ubi acta La Mata.
• Gandia (Hispanice: Gandía ; Valentiane: Gandia), cum 77 943 incolarum, aliud ponderi periegeticum centrum, iuxta Ora Floris Citri (Hispanice; Costa del Azahar et Valentiane; Costa dels Tarongers) situm.
• Aurariola (Hispanice: Orihuela ; Valentiane: Oriola), cum 75 009 incolarum, iuxta Taderem flumen, historica urbs cum regiis, ecclesiis et cathedralem, in Ripa Inferiore, magnopere productiva commarca ruralibus fructibus inter quos citri Sinenses, limones et alii citrici.
• Benidormum (Hispanice et Valentiane: Benidorm), cum 67 492 incolarum, praecipuum feriarum deverticulum, Hispanice Beniyork (referens ad Nueva York, scilicet Novum Eboracum) ob plurima caeliscalpia cognominatum, inter quae in Hispania altissimum caeliscalpium, cum 52 tabulatis, Gran Hotel Bali.
• Alcodium (Hispanice: Alcoy ; Valentiane: Alcoi), cum 60 590 incolarum, ponderis industrialis area textilibus manufactis, cum characterisiticis saeculi XIX Modernisticis aedificationibus et cum praeclarissimis Maurorum et Christianorum (Hispanice: Moros y cristianos et Catalane: Moros i cristians) saecularibus feriis.
• Ello (Hispanice et Valentiane: Elda), cum 55 571 incolarum, ponderis productionis centrum calceis et vino in Vinaloponensi area.
• Villena (Hispanice et Valentiane" Villena), cum 34 000 incolarum, ponderis productionis centrum calceis et vino, cum plurimis historicis monumentalibusque salutationibus. Quoque Maurorum et Christianorum feriae, una maximi ponderis in Communitate.
• Villa Regia (Hispanice: Villarreal ; Valentiane: Vila-real), cum 46 696 incolarum, ponderis productoria urbs fictilium et laterum.