Medicina

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Medicina (-ae, f.) est ars curandi mala corporis et mentis. Officium medici est valetudinem tueri.

Progressus medicinae in saeculis XIX et XX erant ingentissimae. Medicina moderna multos homines adiuvare potest vitam longam degere.

Facultas medica[recensere | fontem recensere]

Studiosi medicinae quinque sive sex annos in facultate medica eruditi sunt. Extra facultatem laborant in nosocomio et colligunt cognoscuntque adicire scientiam in facultate accipita. Uno vel duobus annis peractis cernunt quam disciplinam melius explorent.

Disciplinae[recensere | fontem recensere]

Omnes tantas disciplinas in tres ramos dividere possumus: medicinam chirurgicam, medicinam conservativam, sanitatem publicam. Sunt etiam rami "basici" quibus studentes in facultate medica initio doceantur, ut anatomia, physiologia, biochemia, genetica, histologia, embryologia, et ceteri. Hae disciplinae, quarum nonnullae e chemica, biologia, physica oriuntur, non sunt disciplinae clinicae; sunt tamen studentibus medicinae chirurgicae et medicinae conservativae necessariae. Psychiatria est ars sanandae animae et ampla pars medicinae clinicae.

Disciplinae medicinae conservativae[recensere | fontem recensere]

Disciplinae medicinae chirurgicae[recensere | fontem recensere]

Disciplinae aliae[recensere | fontem recensere]

Historia[recensere | fontem recensere]

Pater medicinae Hippocrates, medicus Graecus vocatur.

Magna pars fundamentī medicae scientiae primō contactū cum Graeciā vēnit. Aliqui metuerunt adventum Graecorum doctorum Romam post 200 B.C.E. Si tot alienī venīrent, in urbe dispositionem disturbarent. Tempore Romanorum Imperatorum, multī falsī doctores, “pharmacopolae” appellatī, notā professione falsās medicinās vendere conatī sunt. Clientibus imperaverunt ut pluri negotiī reverterent, et medicinam venderunt, quae saepe periculō hominibus fuit. Augustō imperatore, pars magna doctorum Romae vel servī vel libertī fuit. Saepe, pater familiae, unum ex servīs selegit, et instituit ut servus “doctor medicinus” familiae fierret. Interdum, hoc officium servō libertatem dedit. Cum Romani primās partes Graecarum medicinarum artium ascirent, tamen medicōs in divitibus familiīs ex Graeciā benigne exceperunt. Graecus medicus Galen (ab CXXIX C.E. ad circum CC C.E.) apud et Romanam Occidentalemque medicinam mille annorum valuit. Cum imperatori Marcō Aureliō ab consule Flaviō Boethiō commendatus esset, Galen Aureliō primus ab principalibus doctoribus factus est. Galen tam famosus fiebat ut quom in publicō et forō circimiit, concursūs circumfluxerunt. Denique aliquos famosos homines civitatis Romanae curavit, Luciō Verō, Commodō, et Septimiō Severō, haud exceptis. Si Galen non ab Graecia venisset, hī imperatores mortui esset. Galen Romae pro paucīs annīs remansit, scribens et dicens Graecae, quae lingua popularis cum Romanīs fuit.

Credita[recensere | fontem recensere]

Romanī putaverunt optimam medicinam aegritudinem inhiberī. Igitur hygiena in Romanā humanitate/more maximī fuit. Etiam crēdiderunt hominem aegrum ā aquā foedatā fieri. Non paululam pecuniam collocaverunt ut aegritudines inhiberent. Etiam crēdiderunt se exercendō aegritudines inhibitare posse. Romanī intellexerunt certōs locōs maiores aedificandō esse quam aliīs, igitur pater familiās laborantibus imperaverunt ut prosperum locum ante condendīs publicīs aedificationibus et casīs elegerent. Romanī Graecam formulam de quattor humoribus corporalibus asciverunt. Hi humores conjungebatur liquaminibus corporalbus, sic dicunt: Cruor, Bilis Fulva, Bilis Morula, et Phlegma. Si tot unae est in corpore, homo affecta uno humoris secutae contacta sit: primus, “Sanguineus (Cruor)”, voluptatem petens et amicus, et secundus, “Cholericus (Bilis Morula)”, assiduus et habēns mores ducis, et tertius, “Phlegmaticus(Phlegma)”, remissivus et quietus, et quartus, “Melancholicus (Bilis Fulva)”, analyticus et saepe putans.

Instrumenta[recensere | fontem recensere]

(Haec scientia sic ut ex Anglicā paginā, “Medicina in antiquā Romā” venit :)

  • Scalpellum: Antiqua scalpella de chalybe ac aere facta sunt. Doctores duō genera scalpellorum usurpavuerunt: Primum, Longum Scalpellum, Secundum, Breve Scalpellum. Longum scalpellum multīs modīs caedere potuit, sed prima formula longam incisuram facere fuit.
  • Uncus: Graeci Romanique crebro hīs instrumentīs usi sunt. Unci etiam duō dissimilibus varietatibus fuerunt: Hebes uter ac acutus uter. Uncīs hebitibus prima formula insecandīs tollendīsque venīs fuit. Acutīs uncīs prima formula tenendō paululō carone fuit ut hunc ab corpore abmoveretur.
  • Ossea Terebra: Rotatione generato ab variīs compositionibus machinārum, Romani Graecique doctores osseīs terebrīs utī sunt ut osseam aegrotam caronem ab capite removerent, et aliena obiecta (sīcut arma lapides acutī) ex osse removerent.
  • Forceps: Forcipes saepe cum osseō terebrō utiles fuerunt. Osse fracta, aliqua partes osseae tam parva sunt ut non manīs tollī possent. Forcipibus, autem, medicī parva fragmenta tollere potuerunt.
  • Catheter: Catheteres “fossam urinae” opplētam aperueram, quod urina exiret facile. Primī catheteres cavi tubuli facti ab chalybe ac aere fuerunt, et duobus modīs designatī sunt: Primus, catheter masculino patienti. Haec instrumenta sīcut curvum “S” designata sunt ut facilius in viribus corporibus functa essent. Secundus, catheter feminae patienti. Haec instrumenta sīcut virgula designata sunt.
  • Spatula: Hoc instrumentum utile miscēndīs adhibēndīsque variīs medicinīs patientibus fuit.

Contributiones[recensere | fontem recensere]

Optima contributio Romanae medicinae societatem transferre hygenicae rationi fuit, quae contagiones aegritudinesque facilius inhibitavit quam prioribus cultibus. Romani publicās thermās aedificaverunt ut homines sēsē lavare potessent, et aquaeductūs aedificaverunt ut aqua recens ad urbem bibendō transiret.


Morborum catalogus[recensere | fontem recensere]

Vide paginam morbus

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Mille Paginae.png


Roman numeral 10000 CC DD.svg