Bellum de successione Hispanica

E Vicipaedia

Bellum de successione Hispanica fuit bellum Europaeum inter annos 1700 et 1714.

Causa belli fuit mors Caroli II, regis Hispaniae, sine prole in linea agnaticia. De eius successione Philippus, dux Andegavensis et Ludovici XIV nepos, pro quo Francia, Bavaria et maior Hispaniae pars propugnaverunt, cum archiduce Carolo, Leopoldi I imperatoris filio, contendit , pro quo Imperium, Britanniarum Regnum, Nederlandia, Lusitania, Sabaudia parsque Hispaniae quae Coronae Aragonensi erat propugnaverunt.

Instrumentum pacis Traiecti ad Rhenum, anno 1713, per quod Philippus ut rex Philippus V notus est, belli finem attulit. Anno insequenti, Italica pars Monarchiae Hispanicae (i.e. regna Sardiniae et Neapolis) imperatori Carolo VI per instrumentum pacis Rastatti tributa est

Index 1 Vide etiam 1.1 Homines 2 Notae 3 Proelia

[recensere] Vide etiam

• Pax Traiectensis^[1]

[recensere] Homines

• Ioannes Churchill, dux Marlebrigiae
• Gulielmus III, rex Angliae
• Maximilianus II Emmanuel
• Eugenius Sabaudiae

[recensere] Notae

1. ↑ fons

[recensere] Proelia

Haec stipula ad historiam spectat. Amplifica, si potes!