Roman numeral 10000 CC DD.svg

Morbus Parkinson

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen yellow.svg -2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Paralysis agitans victima Parkinsoni.

Morbus Parkinson[1] vel Parkinsoni,[2] seu paralysis agitans,[3][2] est morbus qui homines aetatis post 60 annos aliquando afficit cuius natura est tremores, praecipue digitium, manuum, rigentes musculi, tardus orationis, inconcinnus incessus et vultus similiter personae, ac saepe cum dementia et depressione. Origo est defectio cellularum in substantia nigra sitarum, in regione medii cerebri quae dopaminum secernunt. Causa mortum nulla ratione nondum videri potest.

Mutationes psychicae[recensere | fontem recensere]

Cum procedat morbus sic plerumque inter gradum crescentum mutationes psychicae observari poterunt, id sunt per exemplum symptomata depressionis sive dementiae sive psychotica.

Non modo morbi hi secundarii mortalitatem crescere sinant sed etiam tractationes eorum conectere possint. Weintraub et al. (2016)[4] substantias antipsychoticas singulares mortalitatem magis quam duplicare (Haloperidolum (etiam x 5,1), Olanzapinum, Risperidonum, Quetiapinum) posse demonstraverunt.

Clari homines affecti[recensere | fontem recensere]

Nexus interni[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. "Morbus Parkinson ... Parkinsonismus secundarius [etc.]": vide G20-G26 apud Stetoskop
  2. 2.0 2.1 "Morbus Parkinsoni": J. J. E. van Everdingen, et A. M. M. Eerenbeemt (2012), Pinkhof Geneeskundig woordenboek, ed. 12a (Houten: Bohn Stafleu Van Loghum).
  3. G. D. Arnaudov (1964), Terminologia medica polyglotta: Latinum-Bulgarski-Russkij-English-Français-Deutsch (Sofia: Editio medicina et physcultura).
  4. Weintraub D. et al. (2016). Association of antipsychotic use with mortality risk in patients with Parkisnon disease. JAMA Neurol 3(5): 535-541