Roman numeral 10000 CC DD.svg

Morbus Parkinson

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen yellow.svg -2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Paralysis agitans aegrotus Parkinsoni.

Morbus Parkinson[1] vel Parkinsoni,[2] seu paralysis agitans,[3][2] est morbus qui homines aetatis post 60 annos aliquando afficit cuius natura est tremores, praecipue digitium, manuum, rigentes musculi, tardus orationis, inconcinnus incessus et vultus similiter personae, ac saepe cum dementia et depressione. Origo est defectio cellularum in substantia nigra sitarum, in regione medii cerebri quae dopaminum secernunt. Causa mortium nulla ratione nondum videri potest.

Alpha-synucleinum in corpusculis Leweyanis neuronorum incasorum

Pathologia[recensere | fontem recensere]

Ad huius morbis neurodegenerativae pathologiam pluria neurona perire attinet. Causa pro ista neurodegeneratione aggregatio pathologica proteini alpha-synucleinum non solum in cerebri substantia nigra sed autem corpus aliis regionibus videatur.

Alpha-Synucleinum[recensere | fontem recensere]

Alpha-synucleinum est proteinum presynapticum locatum, forma cuius mutata, id est phosphorylata, investigatione immunohistochemica tunc in cytoplasma neuronorum incasorum videri potest. Distributio profecto alpha-synucleini notabilis: proteinum phosphorylatum enim ab initio non in substantia nigra inveniri potest, verum in nucleo dorsali nervi vagi et in bulbo olfactorio[4]. Praeterea alpha-synuleinum in plexibus neuronorum stomachi[5] et colo hominis[6] demonstratum est. Ex eo hypothesis irruptionum dualium (Anglice: dual hit hypothesis) ortus morbi Parkinson emanavit.

Symptomata morbi[recensere | fontem recensere]

Auctores liberorum definitivorum symptomata et rigorem et tremorem et akinesem afferre solebant. Rigor est firmitas et immobilitas inusitata musculorum. Tremor est motus commeans manus sive bracchii cum frequentia celeriore (circiter 5/s). Akinesis motuum absentia describit, plerumque vero motuum paupertas invenitur, itaque bradykinesis appellatur. Qua in re equidem haec symptomtata deesse aut deminuta esse posse non ignoratote aut potius alia addi.

Classificatio[recensere | fontem recensere]

Propter causam quattuor typi dividuntur:

  • Parkinsonismus idiopathicus sive primarius — huius typi causa secundaria ignota
  • Parkinsonismus secundarius — cum causa sive causis aliis
  • Parkinsonismus hereditarius — cum causa sive contextus genetica
  • Multorum systematum atrophia ("MSA")

Mutationes psychicae[recensere | fontem recensere]

Cum procedat morbus sic plerumque inter gradum crescentum mutationes psychicae observari poterunt, id sunt per exemplum symptomata depressionis sive dementiae sive psychotica.

Non modo morbi hi secundarii mortalitatem crescere sinant sed etiam tractationes eorum conectere possint. Weintraub et al. (2016)[7] substantias antipsychoticas singulares mortalitatem magis quam duplicare (Haloperidolum (etiam x 5,1), Olanzapinum, Risperidonum, Quetiapinum) posse demonstraverunt.

Clari homines affecti[recensere | fontem recensere]

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. "Morbus Parkinson ... Parkinsonismus secundarius [etc.]": vide G20-G26 apud Stetoskop
  2. 2.0 2.1 "Morbus Parkinsoni": J. J. E. van Everdingen, et A. M. M. Eerenbeemt (2012), Pinkhof Geneeskundig woordenboek, ed. 12a (Houten: Bohn Stafleu Van Loghum).
  3. G. D. Arnaudov (1964), Terminologia medica polyglotta: Latinum-Bulgarski-Russkij-English-Français-Deutsch (Sofia: Editio medicina et physcultura).
  4. Del Tredici K, Rub U, De Vos RA, Bohl JR, Braak H (2002). Where does parkinson disease pathology begin in the brain? J Neuropathol Exp Neurol 61: 413-26. (Unde cerebro pathologia morbi Parkinson suscipit?) (Anglice)
  5. Braak H, De Vos RA, Bohl J, Del Tredici K (2006) Gastic 𝛼-synuclein immunoresctive inclusions in Meissner's and Auerbach's plexuses in cases staged for Parkinson's disease-related brain pathology. Neurosci Lett 396: 67-72.
  6. Shannon KM et al. (2012). 𝛼-synuclein in colonic submucosa in early untreated Parkinson's disease. Mov Disord 27: 709-15.
  7. Weintraub D. et al. (2016). Association of antipsychotic use with mortality risk in patients with Parkisnon disease. JAMA Neurol 3(5): 535-541

Nexus externi[recensere | fontem recensere]