Morbus Huntington

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Esculaap4.svg
Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.

Morbus Huntington sive chorea maior (rarius chorea chronica progressiva hereditaria) (ICD-10:G10) est infrequens norbus neurologicus et neurodegenerativus et hereditarius cum motibus saltatoriis iactatoriisque (chorea). Morbus in Georgii Huntington honore nominatus est.

In concursu morbi symptomata et mentis et motuum observari possunt

Etymologia[recensere | fontem recensere]

Epilepsia saltatoria sive choreomania saeculo quarto decimo[1].

Verbum Graecum "chorea" (χορεία) saltatio, ballatio (medii aevi) significat.

Historia[recensere | fontem recensere]

Georgii Huntington tractatio de chorea anni 1872.

Primam descriptionem anno 1841 per Carolum Oscar Waters factam esse putantur. Deinde, anno 1872 enim, diligentius Georgius Huntington tractationem de morbo cum natura genetica divulgavit[2].

Indoles morbi Huntington[recensere | fontem recensere]

Natura genetica[recensere | fontem recensere]

Proteinum huntingtinum.

Causa est mutatio expansione geni HTT proteini huntingtini trinis nucleotidorum sequentiae C-A-G (cytosinum-adeninum-guaninum). Numerus expansionum trinucleoidorum gradus symptomatum inflectit. Expansio eius deminutio stabilitatis huntingtini perficit. Geni HTT locatione intra chromosoma 4 unum autosomatum causa, cursus hereditarius autosomalis vocatur.

Natura pathologica[recensere | fontem recensere]

Praesentia proteinorum huntingtini mutatorum primo aggregationem perficit, quo fit ut corpuscula inclusionis intra neuronibus observari possunt.

Therapia[recensere | fontem recensere]

Sanatio morbi Huntington adhuc ignota est, igitur tractatio ad levationem symptomatum motuum mentisque spectat, ut per Tetrabenazinum.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Lanska D. J. (2018). "The Dancing Manias: Psychogenic Illness as a Social Phenomenon". Frontiers of neurology and neuroscience 42: 132-41 
  2. Huntington G. (1872). "On Chorea". Medical and Surgical Reporter of Philadelphia 26 (15): 317–21 

Nexus interni

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

stipula Haec stipula ad medicinam spectat. Amplifica, si potes!