Mitochondrium

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Mitochondrium: 1 - matrix exterior; 2 - membrana; 3 - cristae; 4 - matrix interior

Mitochondrium[1][2] (-i, n.) sive mitochondrion[1][3] (Graece μίτος 'mitos', 'filum', + χονδρίον 'chondrion', 'granulum') in biologia cellulari est organellum in cytoplasmate plurimarum cellularum eucaryoticarum[4] inclusum, energiae fons. Non nunquam dicitur "electrificina" cellulae, quia copiam parit adenosini triphosphati (ATP), fontis energiae cellulae.[5] Praeter nucleum solum mitochondria acidum desoxyribonucleicum (DNA) continent, quae solum a feminis in filios transfertur. Energiam praebentia mitochondria nonnullis aliis operibus implicantur, talis sicut cyclo cellulae, augmento cellulae, calefactione, communicatione, ortu differentium cellularum, morte cellulae praeparata (apoptose), etc.

Adhuc quinque spatia cum functione propria divisa sunt.

Structura[recensere | fontem recensere]

Mitochondrium membranas externas atque internas continet[6]. Cum haec structura sequitur ut quinque partes dividendae sint:

  1. Membrana externa
  2. Spatium intermembranaceum (matrix externa)
  3. Membrana interna
  4. Spatium cristarum (pars matricis internae)
  5. Matrix (maxtrix interna)
Phaenomenon hormesis cum effectu vici: dosis continuo augens primo inhibitionem, alterum incitationem, postremo inhibitionem perpetuam efficit.

Mitohormesis[recensere | fontem recensere]

Hormesis mitochondrialis sive abbreviatura mitohormesis ad metabolismi suis incitationem mitochondrii responsum biochemicum proposita est[7], quo phosphorylatione oxidativa pluria species oxygenii reactivas oriuntur cumque effectibus salutis bonis. Haec cogitatio hormesis autem in scientiis non generaliter omnibus accepta est[8]. Quapropter restat dubius quomodo artes athleticae salubriter fiunt, incremento enim vel deminutione concentrationum radicalium oxygenii.[9]

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. 1.0 1.1 International Anatomical Nomenclature Committee (1983). Nomina Histologica (Baltimorae/Londinii: Williams & Wilkins).
  2. Everdingen, J. J. E. van, Eerenbeemt, A. M. M. van den, Pinkhof Geneeskundig woordenboek, ed. 12a (Holtenii: Bohn Stafleu Van Loghum, 2012).
  3. International Committee on Veterinary Histological Nomenclature (1994). Nomina Histologica. Turici/Ithacae/Novi Eboraci.
  4. Henze K, Martin W; Martin, William (2003). "Evolutionary biology: essence of mitochondria". Nature 426 (6963): 127–8 .
  5. Campbell, Neil A.; Brad Williamson; Robin J. Heyden (2006). Biology: Exploring Life. Bostoniae: Pearson Prentice Hall. ISBN 0-13-250882-6 (Anglice).
  6. Alberts, Bruce; Alexander Johnson; Julian Lewis; Martin Raff; Keith Roberts; Peter Walter (1994). Molecular Biology of the Cell. New York: Garland Publishing Inc.. ISBN 0-8153-3218-1 
  7. Schulz TJ, Zarse K, Voigt A, Urban N, Birringer M, Ristow M (Oct 2007). "Glucose restriction extends Caenorhabditis elegans life span by inducing mitochondrial respiration and increasing oxidative stress". Cell Metab 6(4): 280-93 
  8. Axelrod D, Burns K, Davis D, von Larebeke N (2004). ""Hormesis"--an inappropriate extrapolation from the specific to the universal". Int J Occup Environ Health 10(3): 335-9 
  9. Radak Z, Chung HY, Koltai E, Taylor AW, Goto S (2008). "Exercise, oxidative stress and hormesis". Ageing Res Rev 7(1): 34-42 


stipula Haec stipula ad biologiam spectat. Amplifica, si potes!