Apomorphinum

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Esculaap4.svg
Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.


Apomorphinum
Apomorphinum
Apomorphinum
Natura chemica
Formula chemica C17H17NO2
Massa molaris 267.322 g/mol
PubChem 6005
DrugBank DB00714
Natura pharmacologica
Codex ATC G04BE07 (WHO)
N04BC07 (WHO)
Tempus semivitae biologicum 40 min
Metabolismus iecore (hepaticus) per auto-oxidatio,
O-glucuronidatio, O-methylatio
Excretio faecibus
Ad usum therapeuticum
Applicatio subcutanee (s.c.)
MedlinePlus a604020 (Anglice)

Apomorphinum est medicamentum pharmaceuticum apophinorum cum effectus agonistae dopamini non selectivae, proinde substantiae tractationis haec morbi Parkinsoniani apte adhibeatur. Effectus adversarius non parum saepe notus est vomitus, quapropter simul applicatio substantiae quaevis antiemeticae ut domperidoni decet. Mirum non est, ut in medicina veterinaria apomorphini effectus emetici remedium animalium celere venenatorum inferantur.

Non ad fabulas nutricularum attendens est opinio nonnumquam dicta, ut apomorphinum remedium dependentiae opiatorum iuvaretur.[1]

Natura Apomorphini[recensere | fontem recensere]

Natura chemica[recensere | fontem recensere]

Apomorphinum est dibenzochinolinum.

Natura pharmacologica[recensere | fontem recensere]

Apomormorphinum est substantia receptoria dopamini stimulans et simul emeticum ad usum medicina veterinariae. Caudices ATC sunt G04BE07 (WHO) et N04BC07 (WHO).

Pharmacodynamica[recensere | fontem recensere]

Machinatio effectuum imprimis stimulatione receptoriorum dopamini D2, D3, D4 atque adrenergicorum α1d, α2c, α2d explicata est.

Pharmacocinetica[recensere | fontem recensere]

Effectus primi transitus maximus est, ergo applicatio per os aliena a proposito est.

Effectus apomorphini[recensere | fontem recensere]

Effectus non grati[recensere | fontem recensere]

Usus apomorphini[recensere | fontem recensere]

Usus medicus[recensere | fontem recensere]

Apomorphinum in morbo Parkinsoniano tractando adhibetur, per exemplum tractationis akinesiae mane.[2]

Dosis diurna definita (DDD) Diltiazemi est 0.002 g (=2 mg) mg per die p.o.[3]

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]