Paralysis supranuclearis progressiva

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Vide etiam paginam discretivam: PSP (discretiva)

Esculaap4.svg
Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.

Paralysis supranuclearis progressiva (ICD-10: G23.1) (PSP abbreviata) seu syndroma Richardson–Steele–Olszewski est morbus neurodegenerativus et progressivus aetatum mediarum et seniorum morbo Parkinson similis[1]. In cursu morbi destinatae partes cerebri ut corpus striatum, formatio reticularis, truncus cerebri, substantia nigra degenerant. Symptomata principalia sunt ophthalmoplegia verticalis, perturbationes et aequilibrii et visus et ambulationis.

Nonnumquam symptomata morbo Parkinson sive atrophiae systematum multiplicium similia sunt. Effectus L-DOPAe apud aegrotos PSP affectos parvi sunt.

Adhuc tres formae geneticae notae sunt (OMIM: 601104).

Diagnosis[recensere | fontem recensere]

IRM (iconismus resonantia magnetica factus) in trunco cerebrali (imagine sinistri, in medio) "signum colibri" ( Colibri cyanotus dextre) ostendit.

Imprimis syndroma akinetica-rigidia non unilateris, mature casus multiplices conspicui, velut inhibitio sursum prospicionis (paresis prospicionis verticalis). Iconismus resonantia magnetica factus (IRM) in trunco cerebrali "signum colibri" ostendit. Natura morbi est progressiva.

Natura progressiva[recensere | fontem recensere]

PSP symptomata ut mala ambulandi, loquendi, hauriendi in morbi cursu aggravescent[2]. Scalae progressum describentes aptae sunt PSPRS, UPDRS, FAB[3].

Differentia[recensere | fontem recensere]

Differentiales diagnoses sunt, per exemplum:

Historia[recensere | fontem recensere]

Anno 1963 Richardson, Steele, et Olszewski morbum descripserunt[4].

Casus divulgationum scientificarum[recensere | fontem recensere]

PSP lenita per usum Trazodoni[recensere | fontem recensere]

Grex medicorum Iaponicorum casum PSP cum rigiditatem musculorum, dystonia nuchae et malum systematis nervosi autonomici, quod sub Levodopam et Trazodonum lenitum esse[5].

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Rehman H. U. (2000). "Progressive supranuclear palsy.". Postgraduate medical journal 76 (896): 333-6 
  2. Goetz C. G., Leurgans S., Lang A. E., Litvan I. (2003). "Progression of gait, speech and swallowing deficits in progressive supranuclear palsy". Neurology 60 (6): 917-22 
  3. Hall D. A., Forjaz M. J., Golbe L. I., Litvan I., Payan C. A. M., Goetz C. G., Leentjens A. F. G., Martinez-Martin P., Traon A. P., Sampaio C., et al. (2015). "Scales to Assess Clinical Features of Progressive Supranuclear Palsy: MDS Task Force Report". Movement disorders clinical practice 2 (2): 127-34 
  4. Richardson J. C., Steele J., Olszewski J. (1963). "Supranuclear ophthalmoplegia, pseudobular palsy, nuchal dystonia and dementia. A clinical Report on eight cases of "heterogenous System degeneration".". Trans Am Neurol Assoc 88: 25-9 
  5. Kato E., Takahashi S., Abe T., Kawamorita A., Tohgi H. (1994). "A case of progressive supranuclear palsy showing improvement of rigidity, nuchal dystonia and autonomic failure with trazodone.". Rinsho Shinkeigaku 34 (10): 1013-7 

Nexus interni

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

stipula Haec stipula ad medicinam spectat. Amplifica, si potes!