Roman numeral 10000 CC DD.svg
Mille Paginae.png

Systema immunitatis

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Esculaap4.svg
Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.
Immunoglobulinum A: Haec molecula est anticorpus.

Systema immunitatis est structurarum processuumque biologicorum compages intra organismum quae facultatibus corporis utitur ad morbos curandos.

Structura systematis immunitatis per cellulas ut leucocyti, phagocyti, anticorpora, praeterea aliqua proteina exponitur. Hae cellulae in diversis liquoribus corporis, telis, organis reperiuntur, imprimis in sanguine, tunicis mucosis, systemate lymphatico, medulla ossium, cute, thymo, liene. Systema dos partes principales systema immunitatis innatum enim atque systema immunitatis adaptivum comprehendit.

Processus biologici systematis immunitatis ex actionibus multiplici exstant, quibus systema immunitatis corpus contra omnia aliena defendit: bacteria, viros, parasitos, etiam fragmenta ligni aut vitri.[1]

Pars scientiae, quae de hoc systemate tractat, immunologia dicitur.

Historia[recensere | fontem recensere]

Thucydides fortasse primus fuit qui immunitatem recognovit.[2] Medici autem Europaei demum saeculo duodevicensimo experimenta fecerunt, imprimis Eduardus Iennerus, qui anno 1796 primam vaccinationem dedit.[3]

Structura systematis immunitatis[recensere | fontem recensere]

Basis defensionis immunitatis, quod inter partes innatum et adaptivum videndum est, sunt varii typi cellularum defensionis, variae reactiones physiologicae et biochemicae. Cellularum pleraeque illarum ex medulla ossium oriuntur. Physiologicae corporis strategiae sunt diversae repagulae superficierum, phaenomenon inflammationis, deiectus systematis complementi, repagulae cellularum.

Cellulae systematis immunitatis[recensere | fontem recensere]

Medulla ossium rubra et generatio cellularum systematis immunitatis[recensere | fontem recensere]

Generatio cellularum defensionis corporis intra ossium medulla fit. Istuc non solum erythropoesis (generatio erythrocytorum) et thrombocytopoesis (thrombocytorum) sed etiam granulopoesis (granulocytorum), monocytopoesis (mastocytorum), lymphopoesis (lymphocytorum NK, T, B) percurruntur.

Typi cellularum systematis immunitatis et effectus sui[recensere | fontem recensere]

Typus cellulae Imago Effectus
Mastocytus Mast cell.png tolerantia immunologica, allergia
Monocytus Blausen 0649 Monocyte (crop).png migratio ex sanguine in telam, phagocytosis
Lymphocytus B Blausen 0624 Lymphocyte B cell (crop).png liberatio anticorpora, stimulatio lymphocytorum T
Lymphocytus T Blausen 0625 Lymphocyte T cell (crop).png autoimmunitas, contra cancrum, phagocytosis

Responsio degesta[recensere | fontem recensere]

Systema immunitatis corpus contra infectionem responsione ad superiorem gradum ferente degesta defendat. Primo repagula ipsum corpus aditum bacteriorum virorumque claudat. Deinde duo partes systematis immunitatis prohibitionem efficant: systema immunitatis innatum cum reactione non specifica atque systema immunitatis adaptivum cum responso specifico.

Morbi conexi cum systemate immunitati[recensere | fontem recensere]

Multitudo morborum perturbationumque descripta sunt, aliae intime, aliae haud in aperto videntur. Fieri potest, ut systema immunitatis non perpetuo sed modo brevi tempore symptomata perficiat, quapropter diagnosis morbi conexus cum systemate immunitate interdum non solum difficilis est sed etiam longissime restat, dum symptomata morbo uno attribui possint.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Tak et Saunders, p. 7
  2. Thuc. 2.51, a Tak et Saunders laudatus, p. 4.
  3. Tak et Saunders, p. 5.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Abbas, Abul K., et Andrew H. Lichtman. 2001. Basic Immunology: Functions and Disorders of the Immune System. Philadelphiae: W. B. Saunders. ISBN 0721693164
  • Calder, Philip C., Catherine J. Field, et Harsharnjit S. Gill. 2002. Nutrition and Immune Function. Novi Eboraci: Nutrition Society. ISBN 0851995837
  • Demas, Gregory E., et Randy J. Nelson, edd. 2012. Ecoimmunology. Novi Eboraci: Oxford. ISBN 9780199737345.
  • Fontaine, Michel. 1982. Immunoglobines D et immunité informative. Lutetiae: Maloine. ISBN 2224008333.
  • Mak, Tak W., et Mary Saunders. 2006. The Immune Response: Basic and Clinical Perspectives. Amstelodami: Elsevier. ISBN 978-0-12-088451-3
  • Martin, Emily. 1994. Flexible Bodies: Tracking Immunity in American Culture from the Days of Polio to the Age of AIDS. Bostoniae: Beacon Press. ISBN 0807046264
  • McConnell, I., A. Munro, H. Waldmann. 1981. The Immune System: A Course on the Molecular and Cellular Basis of Immunity. Oxonii: Blackwell Scientific Publishers. ISBN 0632006269
  • Parham, Peter. 2005. The Immune System, editio altera. Novi Eboraci: Garland Science. ISBN 0815340931.
  • Perkus, Jerome K. 2012. Mathematical Methods in Immunology. Providentiae: American Mathematical Society. ISBN 9780821875568
  • Tizard, Ian R. 2009. Veterinary Immunology: An Introduction, editio octava. Urbi Sancti Ludovici: Saunders Elsevier. ISBN 9781416049890
  • Zänker, Kurt. 1996. Das Immunsystem des Menschen: Bindeglied zwischen Körper und Seele. Monaci: Beck. ISBN 3406410499

Nexus interni

Nexus Externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad systema immunitatis spectant.


stipula Haec stipula ad medicinam spectat. Amplifica, si potes!