Roman numeral 10000 CC DD.svg

Timor

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Puer pro incognitis circumiectis naturalibus timet.
Vide etiam paginam fere homonymam: Timora

Timor, seu metus[1], est animi motus qui inducitur a minatione percipiente ab ente quod variationem efficit in cerebro et functione viscerum et tandem in more, ut puta, fugere vel celare vel derigescere.[2] Timor irrationalis est phobia.[3]

Timoris physiologia et psychologia[recensere | fontem recensere]

Perpectio inductor[recensere | fontem recensere]

Timor stimulis externis internisve induci potest. Stimuli visuales, per stimuli externi exemplum, timorem inducere possunt: stimulus anxifer in cerebro et corticem occipitalem et corporem amygadaloideum responsum neurophysiologicum inducit[4]. Incendi timorem corpus amygdaloideum magnum momentum habet[5]. Inter cortices visuales et corpora amygdaloideia ipsilaterale nexus sunt: homines igitur cum corporis amygdaloidei functione laesa timoris reactiones reductas ostendunt.

Timorem sustentare[recensere | fontem recensere]

Psychologia cognitiva[recensere | fontem recensere]

In psychologia cognitiva quoque descriptiones timoris divulgatae sunt. Per exemplum descriptio psychophysiologica[6] ostendit circulum timoris vitiosum:

  1. stressor internus sive externus
  2. perceptio et interpretatio: "periculosa est"
  3. timor
  4. mutationes physiologicae et corporis reactiones (per exemplum: sudor, (cordis) palpitationes, inquies)

Deinde haec corporis reactiones ipsae stressores erunt et circulum vitiosum supplent.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. cum significatione simili: anxietas, anxitudo, pavor, terror
  2. A. Olsson et E. A. Phelps 2007.
  3. Öhman 2000.
  4. Vuilleumier P, Richardson MP, Armony JL, Driver J, Dolan RJ (Nov 2004). "Distant influences of amygdala lesion on visual cortical activation during emotional face processing". Nat Neurosci 7: 1271-7 
  5. Aggleton JP (1993). "The contribution of the amygdala to normal and abnormal emotional states". Trends Neurosci 16: 328-33 
  6. Margraf J, Ehlers A (1989). Etiological Models of Panic - Psychophysiological and Cognitive Aspects, in: Panic Disorder: Theory, Research and Therapie, Ed. Baker R. pp. 205-31 

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Öhman, A. 2000. Fear and anxiety: Evolutionary, cognitive, and clinical perspectives. In Handbook of emotions, ed. M. Lewis et J. M. Haviland-Jones, 573–593. Novi Eboraci: The Guilford Press.
  • Olsson, A. et E. A. Phelps. 2007. Social learning of fear. Nature Neuroscience 10(9):1095–1128. PMID 17726475.


stipula Haec pagina est stipula. Amplifica, si potes!