Ilias
E Vicipaedia
Ilias est poema quod Homerus, poetarum antiquorum Graecorum maximus, cecinit de bello quod Graeci adversus Troianos gesserunt. Huius belli causa fuit Helena, Menelai uxor Spartanorum regis, rapta a Paride, Priami filio, regis Troianorum. Menelai causam suscipiunt ductores Graecorum nobilissimi : Achilles, Ulysses, Nestor, Aiax, Diomedes, Idomeneus. His omnibus imperat Menelai frater, rex Mycenensium Agamemnon. Exercitus Graecorum Aulidem convenit, sed deorum iussu, venti adversi classem in portu retinent. Agamemnon placat deos immolando filiam suam Iphigeneïam in ara Dianae. Asiae ab litore appellunt Graeci, et castra ponunt ante Troiae moenia.
Urbs, decem annos obsessa, defensa fuit Hectoris fortitudine et concursu totius Asiae. Achillis ira, cui Agamemnon Briseïdam captivam eripuerat, Graecos in summum discrimen adduxit. Nam ipse, Agamemnonis iniuriam non ferens, abdidit se in tentorio, Graecosque Troianis profligandos permisit. Arma tamen sua Patroclo amico concessit, quibus indutus ille ab Hectore caeditur. Tum Achilles, ulciscendi amici causa, Hectorem provocat caeditque; et caesum circum urbis moenia ter curru raptat. Attamen corpus hostis defuncti Priamo patri sepeliendum reddit.
Deinceps Achilles, Paridis sagitta dolose percussus, interit. At Graeci equum ligneum fabricantur, cuius in alvum ducum fortissimos includunt. Equum linquunt in litore, et reditum in patriam simulant. Troiani hanc machinam, quam Graeci dixerant dedicatam esse Minervae, intra urbis moenia transportant, diruta murorum parte. Noctu, bellatores Graeci e lateribus equi erumpentes arce potiuntur, domos incendunt, Priamum et Priami filios trucidant, captivas abducunt reginam Hecubam cum filia Cassandra, et Andromachen Hectoris adempti coniugem. Troia capta, solo diruta est.
[recensere] Nexus externi
| Vicimedia Communia plura habent quae ad Iliadem spectant. |