Roman numeral 10000 CC DD.svg
Mille Paginae.png
Latinitas bona

Ilias

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Editio Iliadis, Argentorati fortasse anno 1572 divulgata.

Ilias, aliquando Carmen Ilii appellatum, est poema epicum Graecum in hexametris dactylicis enarratum, usitate Homero tributum. Carmen, tempore belli Troani positum, Troiae obsidionem decem annorum a coniunctione civitatum Graecarum canit, cum fabulis de proeliis et aliis eventibus qui per hebdomada inter Agamemnon Regem et Achillen bellatorem fiunt.

Hoc carmen incipit a dissentione inter Agamemnon et Achillen, ex quo ira commotus Achilles e proelio omnino se removit et negat se pro Graecis pugnaturum. Patroclus Achillis amicus cum Troiani castra Graeca expugnaverint pro Achille proelium intrat et Hectore, heroe urbis Troiae, interficitur. Achilles iram suam in Hectorem vertit, pugnam intrat, multos Troianos et denique Hectorem ipsum interficit. Ludis funebribus pro Patroclo ab Achille habitis, Rex Troiae Priamus cadaver sui filii Hectoris tandem ab Achille redimit.

Quamquam carmen tantum de rebus decimo anno belli Troiani gestis canit, de multis tamen quae prius in hoc bello gesta sunt mentio facta est. NB: Nil in hoc carmine dictum est de 'equo Troiano', de morte Achillis, de Troia capta.

Historia Iliadis continuatur in carmine Odyssea.


De Componendi Modo[recensere | fontem recensere]

Quamquam vir caecus cui nomen est Homerus multos annos putabatur esse huius operis scriptor vel saltem auctor, aliquantum nuper tamen probatum est a viro doctissimo Milman Parry hoc carmen non modo auctorem unicum non habere sed etiam ne unicum quidem carmen esse. Nam carmina antiqua, id est antequam ars scribendi inventa est, non per dies, menses, annos scripta sunt, sed sunt composita e tempore, non velut opus quoddam ab aliis operibus disiunctum et confectum ab unico auctore, sed ut fabula quaedam a posterioribus tradita et canta a poeta quodam, qui, versiculis in mente factis et coniunctis, cunctos versus novos de famis veteribus cecinit nullo carmine memoriae umquam mandato. Qui componendi modus a doctis dicitur “recompositio in canendo” (anglice “oral recomposition-in-performance”). Incipio Saeculi Vigesimi hoc componendi modo nonnulli cantatores in Serbia, ubi Parry hunc comperit, etiamtum utebantur.

Quare carmen cuius titulus Ilias a doctis dicitur esse ultimum in serie carminum, id est, tantum una (sed fortasse primum scripta et sane nunc multo clarissima) editio eiusdem fabulae, quam alii cantatores tempore praeterito aliter canebant.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Pagina e libro manu scripto nomine Venetus A, in Bibliotheca Marciana, Venetis (Marc. Graec. Z.454). Hoc e libro, saeculo 13 scripto, proveniunt omnes editiones Iliadis. Prima pagina libri II carminis.
  • Bocchetti, Carla. 2012. El espejo de las musas: el arte de la descriptión en la Ilíada y Odisea. Vasingtoniae: Center for Hellenic Studies. ISBN 9789561905061
  • Buchan, Mark. 2012. Perfidy and Passion: Reintroducing the Iliad. Madison: University of Wisconsin Press. ISBN 9780299286347
  • Budimir, Milan. 1940. On the Iliad and Its Poet.
  • Dee, James H. 2010. Iuncturae Homericae: A Study of Noun-Epithet Combinations in the Iliad and the Odyssey. Hildesheim: Olms-Weidmann. ISBN 9783487143408
  • Dentice di Accadia, Stefano. 2012. Omero e i suoi oratori: tecniche di persuasione nell’Iliade. Berolini et Bostoniae: De Gruyter. ISBN 9783110287646
  • Fox, Robin Lane. 2008. Travelling Heroes: Greeks and their myths in the epic age of Homer. Allen Lane. ISBN 978-0-7139-9980-8.
  • Griffin, Jasper. 1980. Homer on Life and Death. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0198140169
  • Lecoq, Anne-Marie. 2010. Le Bouclier d'Achille: un tableau qui bouge. Lutetiae: Gallimard. ISBN 9782070765881
  • Lucci, Carlamaria. 2011. Le diverse percezioni del tempo nell’epica greca arcaica: studi sull’Iliade e l’Odissea. Pisae: ETS. ISBN 9788846729552
  • Mueller, Martin. 1984. The Iliad. London: Allen & Unwin. ISBN 0-04-800027-2. http://www.stoa.org/hopper/text.jsp?doc=Stoa:text:2003.01.0002.
  • Nagy, Gregory. 1979. The Best of the Achaeans. Baltimorae: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-2388-9. http://www.press.jhu.edu/books/nagy/BofATL/toc.html.
  • Nikoletseas, Michael M. 2012. The Iliad: Twenty Centuries of Translation: A Critical View. Charlestown: ab auctore editus. ISBN 9781469952109
  • Parry, Milman. 1971. The Making of Homeric Verse: The Collected Papers of Milman Parry, ed. Adam Parry. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0198141815
  • Powell, Barry B. 2004. Homer. Malden, Massachusettae: Blackwell. 978-1-4051-5325-6.
  • Ready, Jonathan L. 2011. Character, Narrator, and Simile in the Iliad. Novi Eboraci: Cambridge University Press. ISBN 9780521190640
  • Rodríguez Delgado, Juan Carlos. 2010. El desarme de la cultura: una lectura de la Ilíada. Madrid: Katz. ISBN 9788492946198
  • Scully, Stephen P. 1990. Homer and the Sacred City. Ithacae: Cornell University Press. ISBN 080142464X
  • Seaford, Richard. 1994. Reciprocity and Ritual. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0-19-815036-9.
  • Slatkin, Laura M. 2011. The Power of Thetis and Selected Essays. Vasingtoniae: Center for Hellenic Studies. ISBN 9780674021433
  • Taplin, Oliver. 1992. Homeric Soundings: The Shaping of the Iliad. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0198140274
  • Tsagalis, Christos. 2008. The Oral Palimpsest: Exploring Intertextuality in the Homeric Epics. Vasingtoniae: Center for Hellenic Studies. ISBN 9780674026872
  • West, Martin L. 1997. The East Face of Helicon. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0-19-815221-3.
  • West, Martin L. 2011. The Making of the Iliad: Disquisition and Analytical Commentary. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 9780199590070

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Wikisource-logo.svg Vide Ἰλιάς apud Vicifontem.
Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Iliadem spectant.