Bellum Troianum
Bellum Troianum fuit bellum quod Achaei (aut Graeci) adversus Troianos gesserunt. Hoc bellum, inter gravissimos mythologiae Graecae eventus, narratum est in multis litterarum Graecarum operibus, praecipue in Homeri Iliade et Odyssea.
Dicitur huius belli causa fuit Helena, Menelai regis Lacedaemoniorum uxor, a Paride, Priami regis Troianorum filio, rapta, et ad urbem Troiam (vel Ilium) invecta. Menelai causam susceperunt nobilissimi Achaeorum duces: Achilles, Ulysses, Nestor, Aiax, Diomedes, Idomeneus. His omnibus imperavit Menelai frater Agamemnon, rex Mycenarum. Exercitus Graecorum Aulidem convenit, sed Deorum iussu, venti adversi classem in portu retinuerunt. Agamemnon filiam suam Iphigeniam in ara Dianae consecratae immolando deos placavit. Asiae litus advexerunt Graeci, et castra posuerunt ante Troiae moenia.
Urbs Ilium, obsessa per decem annos, defensa fuit Hectoris fortitudine et concursu totius Asiae. Achillis ira, cui Agamemnon Briseida captivam eripuerat, Graecos in summum discrimen adduxit. Nam ipse, Agamemnonis iniuriam non ferens, abdidit se in tentorio, Graecosque Troianis profligandos permisit. Arma tamen sua Patroclo amico concessit, quibus indutus ille ab Hectore caeditur. Tum Achilles, ulciscendi amici causa, Hectorem provocat caeditque; et caesum circum urbis moenia ter curru raptat. Attamen corpus hostis defuncti Priamo patri sepeliendum reddit.
Deinceps Achilles, Paridis sagitta dolose percussus, interit. At Graeci equum ligneum fabricantur, cuius in alvum ducum fortissimos includunt. Equum linquunt in litore, et reditum in patriam simulant. Troiani hanc machinam, quam Graeci dixerant dedicatam esse Minervae, intra urbis moenia transportant, diruta murorum parte. Noctu, bellatores Graeci e lateribus equi erumpentes arce potiuntur, domos incendunt, Priamum et Priami filios trucidant, captivas abducunt reginam Hecubam cum filia Cassandra, et Andromachen Hectoris viduam. Troia capta solo aequata fuit.
[recensere] Fontes historiae
Hanc historiam partim narravit poeta Homerus in carmine epico Ilias nominato; in Odyssea nonnullas res addidit. Alii composuerunt carmina ad historiam complendam destinata, Cypria, Ilias Parva, Aethiopis, Iliu Persis, sed haec carmina deperdita sunt. Permulti alii scriptores secuti sunt illis, inter quos:
- Graece: Stesichorus, Sophocles (Aiax, Philoctetes), Euripides (Hecuba, Helena, Andromache, Troades, Rhesus), Quintus Smyrnaeus (Posthomerica), "Dictys Cretensis"
- Latine: Vergilius (Aeneidos libro 2), Statius (Achilleis), "Dares Phrygius", Guido de Columnis (Historia destructionis Troiae), Iosephus Iscanus (De bello Troiano)
- Francogallice: Benedictus de Sancta Maura sive Benoît de Sainte-Maure (Roman de Troie), Ioannes Racine (Andromaque)
- Italiane: Ioannes Boccaccio (Il Filostrato)
- Anglice: Galfridus Chaucer (Troilus and Criseyde), Gulielmus Shakespeare (Troilus and Cressida)
[recensere] Pelliculae
[recensere] Vide etiam
 |
Haec stipula ad mythologiam spectat. Amplifica, si potes! |
