Roman numeral 10000 CC DD.svg
Latinitas bona

Mars (deus)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Vide etiam paginam discretivam: Mars

Antoninianus Aemiliani (253). AR. A fronte legitur IMP CAES AEMILIANVS P F AVG et videtur effigies Aemiliani coronati. A tergo MARTI PACIF legitur, et deus Mars ambulare videtur ramum, scutum pilumque portans.

In religione Romana Mars erat deus belli, filius Iunonis et Iovis secundum fabulam, sed etiam solius Iunonis, quae a Flora genitorem petivit. Ille deus iuventutis et naturae roboris et maris roboris: nam in antiquissimis fabulis Italicis, ille cum Tempestatibus venit et omnia iuventutis illi sacra erant. Apud Italicis uxorem Opim duxit, nam Romae regia fanum eius deaeque fuit.

Nomen Martis Italicae originis esse videtur.[1] Antea Mavortis habebat nomen, quod certe a stirpe reduplicata q.e. Mamart- > Mamert- est, quae extra linguas Italicas non est reperta. Dubium non est, quin Maris, deus Etruscus, originem Italicam habeat. Primo deus Romanus bellator fertilitatis herbarumque et defensor pecoris arvorumque terminorumque populique, Mars postea imperium proelii attributus est et cum deo Graeco Are agnitus est. Sed apud Italicos ille fuit pater populorum et deus cultissimus ex omnibus, eo quod omnes populi Italici ab eo geniti sunt: Marsorum nomen a Marte, Hirpinorum nomen a hirpo, Sabino verbo pro lupo, Picentium a pico, sacro animali dei.

Mars erat etiam praeses deus Romae, et ut pater fabulosus conditoris Romuli, Mars proavus populi Romani habitus est.

Mars cum Ream Silviam concubuit, stirpes eorum Romulus et Remus erant. Romani ab ipsis nominantur filii Martis, et in ista urbe bellicosa veneratio cultusque Martis maiores erant quam in Graecia Aris.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Dictionnaire étymologique de la langue latine (par A.Ernout et A.Meillet; quatrième édition par J.André), 388. Paris: Klincksieck 1979.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]