Haec pagina est honorata.
Roman numeral 10000 CC DD.svg
Latinitas nondum censa

Res publica Dominiciana

E Vicipaedia
(Redirectum de Res publica Dominicana)
Jump to navigation Jump to search
Wikidata-logo.svg Res publica Dominiciana
Res apud Vicidata repertae:
Res publica Dominiciana: insigne
Res publica Dominiciana: vexillum
Continens: America Septentrionalis
Territoria finitima: Haitia, Venetiola, Civitates Foederatae Americae
Caput: Dominicopolis

Gubernium

Princeps: Danilo Medina
Praefectus: Danilo Medina
Consilium: Congress of the Dominican Republic

Populus

Numerus: 10 403 761
Sermo publicus: Lingua Hispanica
Zona horaria: UTC-4
Moneta: Dominican peso

Commemoratio

Hymnus nationalis: National Anthem of the Dominican Republic

Sigla

ISO DO, DOM, 214; IOC DOM
Dominium interretiale: .do
Praefixum telephonicum: +1809, +1829, +1849
Siglum autoraedarum: DOM
Tabula Rei publicae Dominicianae.
Dominicopolis, caput Reipublicae Dominicanae

Res publica Dominiciana[1] seu Dominicana[2] (Hispanice República Dominicana) est civitas sui iuris, quae occupat orientales quinque octavas partes insulae Hispaniolae, in Antillarum Maiorum archipelago apud regionem Caribaeam. Occidentales tres huius insulae octantes ab Haitia civitate occupantur,[3][4] quod facit Hispaniolam unam inter duas Caribaeas insulas, iuxta cum Sancto Martino, quae divisae sunt duabus a nationibus. Respublica Dominiciana est secunda maxima Caribaea natio secundum aream (post Cubam), 48 445 chiliometra quadrata seu 18 705 milia passuum quadratorum lata, et tertia secundum numerum incolarum cum circiter decem millionibus incolarum, quorum propemodum tres milliones territorium urbis Dominicopolis[2] (Hispanice Santo Domingo), capitis, incolunt.[5][6]

Christophorus Columbus in occidentali Hispaniolae parte die 6 Decembris anni 1492 appulit, quae nunc Haitia est. Insula prima Hispanicae dicionis colonialis sedes in Mundo Novo facta est. Dominiciani libertatem Novembre anni 1821 declaraverunt, sed a potentiori vicina Haitia Februario anni 1822 dynamice annexi sunt. Post anni 1844 victoriam in Bello Libertatis Dominicianae Haitianam contra dicionem, res publica rursus sub Hispanicam dicionem colonialem usque ad Bellum Restitutionis Dominicianae die 16 Augusti anni 1865 cecidit.[7][8][9]

Res publica Dominiciana plerumque intestina proelia (per Rem publicam Secundam) usque ad annum 1916 experta est. Rem publicam Civitates Foederatae annos octo inter 1916 et 1924 occupabat, et consequentem tranquillam et prosperam sexenii periodum, praeside Philippo Horatio Vásquez Lajara, secuta est dictatura Raphaëlis Leonidae Trujillo Molina usque ad 1961. Bellum civile anno 1965, rei publicae recentissimum, finitum est alia militari occupatione, quam secutum est auctoritarium regimen Ioachimi Antonii Balaguer Ricardo ab anno 1966 ad 1978. Ex quo tempore, res publica democratiam repraesentativam migravit[10] et ducta est a Leonello Fernández per plerumque tempus e 1996. Danilus Medina, praesens rei publicae praeses, Leonello Fernández successit anno 2012, cum abstulisset 51 centesimas suffragiorum contra Hippolytum Mejía, priorem praesidem.[11]

Res publica Dominiciana nonam oeconomiam in Latinamerica habet, maximam oeconomiam in Caribaea et regione Mesoamericana.[12][13] Quamquam multo tempore clara propter suam agriculturam et metalleuticen, in oeconomiam nunc domitantur diaconiae.[14] Ultima per decennia duo, Res publica Dominiciana eminuit sicuti una apud oeconomias maxime crescentes in Americis, cum medio indice proventus domestici grossi realis 5,4% inter 1992 et 2014.[15] PDG incrementum annis 2014 et 2015 7,3 et 7,0% proprie, maximum in Hemisphaerio Occidentali, attigit.[16] In primo anni 2016 dimidio oeconomia Dominiciana 7,4% crevit, rapidi oeconomici incrementi propensione pergente.[17]

Recens incrementum constructione, fabricatione periegesique ductum est. Privata consumptio fortis fuit, propter parvam inflationem (sub 1% mediae quantitatis anni 2015), quaestus creationem non minus quam altam remissionum summam. Res publica Dominiciana chrematisterium, Chrematisterium Rei publicae Dominicianae (Hispanice Bolsa de Valores de la República Dominicana; acronymo BVRD),[18] et provectum telecommunicationis systema et vecturae infrastructuram[19] habet. Nihilominus, inopia quaestus,[10] gubernii corruptio et inconsistens electrica diakonia praecipua problemata manent. Natio significativam emolumentorum inaequalitatem quoque habet.[10] Internationalis migratio valde Rem publicam Dominicianam afficit, quoniam magnos migrantium fluxus accipit mittitque. Gregaria illegalis Haitiana immigratio et Haitianae originis Dominicianos integrare praecipua problemata sunt.[20] Magna Dominiciana diaspora, praesertim in Civitatibus Foederatis,[21] est, quae evolutioni contribuit, mittendis billionibus dollariorum Dominicianis familiis per remissiones.[10][22]

Res publica Dominiciana destinatio visitatissima in Caribaeo est. Annui campi pillamallei praecipuae illecebrae sunt.[19] Sicuti geographice varia natio, Res publica Dominiciana non solum excelsissimi montani culminis in Caribaeo, Culminis Duartis (Hispanice Pico Duarte), sed etiam maximi lacus et loci minime elevati in Caribaeo, Lacus Enriquillensis[23] seu Lacus Henriculus[24] (Hispanice Lago Enriquillo), domus est.[25] Insula mediam temperaturam 26 °C seu 78,8 °F et magnam climaticam biologicamque diversitatem habet.[19] Natio quoque primorum cathedralis, castelli, monasterii, fortalitiae in Americis aedificatorum locus est, sitorum Urbi Coloniali Dominicopolitana (Hispanice Ciudad Colonial de Santo Domingo), Patrimonio Totius Mundi.[26][27] Musica et ars athletica magni ponderis Dominiciana in cultura sunt, cum meringine ac bachata sicuti nationali saltatione ac musica et cum basipila sicuti praedilecta arte athletica.[28]

Nomina et etymologia[recensere | fontem recensere]

Per plerumque historiae tempus, usque ad independentiam, natio Sanctus Dominicus[29] (Hispanice Santo Domingo) nuncupata est[30] —aliud nomen praesentis capitis, Dominicopolis, et patroni sancti— et sic communiter nuncupari perrexit velut Anglice usque ad ineuns saeculum XX.[31] Incolae Hispanice Dominicanos (i.e. "Dominiciani" seu "Dominicani") nucupabantur, quod est adiectivalis forma "Domingo" (i.e. "Dominicus") Hispanice et revolutionarii suam nove indepedentem nationem Hispanice La República Dominicana (i.e. "Res publice Dominiciana") nominavere.

In hymno nationali Rei publicae Dominicianae (Hispanice Himno Nacional) vocabulum "Dominicianus" non apparet. Verborum cantatorum auctor, Aemilius Prud’Homme, consistenter poëticum terminum Hispanice Quisqueyanos (i.e. "Guisqueiani"[32]) utitur. Verbum Hispanice "Quisqueya" (Latine "Guisqueia"[32]) ex autochthonica Indorum Tainorum lingua derivat et "matrem omnium terrarum significat. Quo crebro utuntur carmina sicuti alio nomine nationi. Nationis nomen crebro "R.D." breviatur.[33]

Historia[recensere | fontem recensere]

Historia Praeeuropaea[recensere | fontem recensere]

Hispaniolae cacicatus quinque Christophoro Columbo advento.
Specus Pomierenses (Hispanice Cuevas de El Pomier) specuum quinque et quinquaginta series Fani Sancti Christophori (Hispanice San Cristóbal) septentrione in Re publica Dominiciana sita sunt. Maximam 2000 annos antiquae artis rupestris collectionem in Caribaeo continent.

Arawakanophoni[34] Taini Hispaniolam e boreorientali regione eius quod nunc America Australis nuncupatur migraverunt, loco movendis prioribus incolis,[35] circa annum 650. Agriculturae piscatuique[36] et venationi collectionique[35] se dederunt. Feri Caribae[37] Tainos versus boreorientale Caribaeum per plerumque saeculum XV pepulere.[38] Aestimationes de numero incolarum in Hispaniola anno 1492 ample variat e centum milibus[39], trecentis milibus[35], quadrigentis milibus ad duos milliones.[40] Determinare praecise quomodo multi homines in insula in temporibus Praecolumbianis viverent fere impossibile est, quia accurata acta non sunt.[41] Anno 1492 insula in Tainis cacicatibus[42] quinque divisa erat.[43][44] Tainicum nomen toti insulae Ayti[45] seu Quisqueia[46] erat.[47]

Hispani anno 1492 advenerunt. Benignas post rationes initio, Taini contra occupationem renisi sunt, a femina phylarcha Anacaona[48] (Hispanice Anacaona) Xaraguae[49] et eius quondam coniuge Caonabone[50] (Hispanice Caonabo) Maguanae[51] non minus quam phylarchis Guacanagarice, Guama, Hatueio et Henriculo[52] (Hispanice Guacanagarix, Guamá, Hatuey, Enriquillo) ducti. Cuius ultimi bene gesta suae genti autonomam inclavaturam in temporis aliquod in insula consecuta sunt. Paucis annis post 1492, Tainorum numerus extreme declinavit, propter variolam,[53] morbillum et alios morbos qui advenerunt cum Europaeis, [54] apud alias res infra explicatas.

Prima relata variolae eruptio in Americis in Hispaniola anno 1507 evenit.[54] Ultima purorum Tainorum acta in natione e 1864 erant. Etiamnunc hereditas biologica longe superfuit propter permixtionem. Census acta e 1514 40% Hispanorum virorum Tainas feminas uxores duxisse in Dominicopoli revelant[55] et aliqui hodiernorum Dominicianorum Tainam originem habent.[56][57] Apud Tainicas culturas sunt picturae rupestres non minus quam figlinae designatio quae est in usu adhuc in parvo opificum villagio Higüerito,in Moca.[58]

Colonizatio Europaea[recensere | fontem recensere]

Nonis Decembribus anni 1492 Christophori Columbi carabi in insulam advenerunt, quae Hispaniola (Hispanice La Española) nominata est. Columbus ibi nautarum novem et triginta sedem, Nativitatem (Hispanice La Navidad) nominatam, reliquit. Insequenti anno, cum secundo itinere rediret, eam destructam invenit et novam sedem plus ad orientem, in hodiernae Rei publicae Dominicianae territorio, Isabellam (Hispanice La Isabela) nuncupatam et primam Europaeam sedem in Americis putatam condere decrevit. Insula colonia Hispanica facta est.

Primis ex annis Hispanicae dicionis memoratur schema fundorum: quod in Lusitanorum experientia in occidentali Africae litore fundatur et consistebat ex apparatione laboris solutae ab Hispanis, regimine servitutis autochthonibus gentibus, eandum venditione in Hispania et impositione tributi in pulvere aureo aut gossypio. Naturalium divitiarum et virium laboris autochthonum apparatio solum Coronae Hispanicae favere poterat, sed non privatis. Quod multum fastidii apud Hispanos et mortem, crebro propter tristitiam, Tainorum oceanicum per iter causavit. Modus quo tractabantur Indigenae (putati praemium ob occupationem) causavit collapsionem physicae eorum condicionis et exspectationis vitae. Taini adhuc se coniunctim occiderunt et abortus effecerunt sicuti unicam viam evitandae servitutis; numerus incolarum e circa 400 000 hominum anno 1492 calculatorum ad 60 000 anno 1508 deminuit.

Dominicopolis circa annum 1665 ab Iohanne Vingboons picta.

Rara autochthonum operariorum summa et eius condensatio paucis in familiis aristocraticis Hispanos colonos alias versus terras emigrare fecit. Solum introducta intensiva harundinis sacchari cultura, numerus incolarum crescere coepit et huius culturae gratia incepit etiam commercium nigricolorum servorum ex Africa. Medio saeculo XVI aestimatur adfuisse in insula 20 000 Afrorum oriundorum dissimilibus e tribubus, dum Taini fere exstincti sunt.

Ineunte anno 1600, ad pugnandum contra subintroductionem et piratarum impetus, Domus Regia Hispanica omnes incolas in occidentali et boreorientali insulae zona viventes in zonas protegibiliores et vicinas capiti, Dominicopoli, traiicere decrevit. Quod causavit generalem insularis oeconomiae paupertatem et possibilitatem ut lestae et bucaneres[59] occidentalem partem (Insulam Testudinis, Hispanice Isla Tortuga; Francice Île de la Tortue; et Haitiane Latòti) sicuti suam praecipuam discessus sedem ad faciendos impetus contra naves directas et oriundas ex Europa occuparent.

Dicio Francica (1795-1809)[recensere | fontem recensere]

Francicae et Britannicae naves in Proelio Dominicopoleos.

Anno 1801, Francicus Dominicus Toussaint Louverture Dominicopolin advenit, servitutis abolitionem pro Rem publicam Francicam edicens. Brevi ante, Napoleo exercitum misit qui totam insulam domuit et eam paucos per menses rexit. Mulati et nigricolores denuo hos contra Francicos Octobre anni 1802 consurrexerunt et denique eos vicerunt Novembre anni 1803. Kalendis Ianuariis anni 1804 victores Sanctum Dominicum (Francice Saint-Domingue) rem publicam independentem Haitiam esse declaraverunt. Adhuc antequam ab Haitianis victi essent, Francicum praesidiolum Dominicopoli mansit. Servitus rursus statuta est et Hispanorum exsulum multi rediverunt. Anno 1805, postquam se Imperator coronaret, Ioannes Iacobus Dessalines invasit, attingenda Dominicopoli antequam Francicam ob turmam navalem recederet. Per Cibaonem[60] recedentes, Haitiani urbes Sanctum Iacobum Equitum[61] (Hispanice Santiago de los Caballeros) et Mocam (Hispanice Moca) spoliaverunt, fere omnes incolas trucidantes et iuvantes condere bisaecularem inimicitiam duas inter nationes.

Francici in orientali insulae parte reluctati sunt donec ab Hispanis insulae incolis in Proelio Pali Defixi (Hispanice Batalla de Palo Hincado) die 7 Novembris anni 1808 victi sunt. Iuvante Regia Classi Britannica, Hispani urbem Dominicopolin obsederunt. Francici obsessa urbe denique deditionem die 9 Iulii anni 1809 fecerunt, incipiente annorum duodecim periodo Hispanicae dicionis, nuncupatae Dominiciana in historia "Hispaniae Stultae".

Reversio in Hispaniam (1809-1821)[recensere | fontem recensere]

In historia Rei publicae Dominicianae, "Hispaniae Stultae" (Hispanice España Boba) periodus e 1809 ad 1821 duravit, per quam Maxima Praefectura Sancti Dominici (Hispanice Capitanía General de Santo Domingo) sub dicione Hispanica fuit; nihilominus Hispanicum gubernium minimis potestatibus functum est quoniam eius opes tenues factae sunt propter Bellum Independentiae Hispanicae et aliquot bella independentiae in America Hispanica.[62] Haec periodus finivit cum Dominicianae auctoritates brevis durationis independentiam pridie Kalendas Decembres anni 1821 declaraverunt.

Independentia ex Hispania (1821)[recensere | fontem recensere]

Post duodecadem annorum fastidii et independentiae propositum casum ab aliquot oppositoribus globis, prior Sancti Dominici Locumtenens-Gubernator (summus administrator) Iosephus Núñez de Cáceres coloniae independentiam ex Hispanica corona sicuti Haitiam Hispanicam pridie Kalendas Decembres anni 1821 declaravit. Haec periodus Independentia Ephemera nuncupatur.[63]

Unificatio Hispaniolae (1822-1844)[recensere | fontem recensere]

Ioannes Petrus Boyer, mulatus rector Haitiae

Denuo independens res publica duo menses post finivit causa Haitiani gubernii ab Ioanne Petro Boyer ducti.[64]

Ut Francicus Dominicus Toussaint Louverture decennia duo antea fecerat, Haitiani servitutem aboleverunt. Ad colligendam pecuniam magnae indemnitati 150 millionum francorum cui assensit se soluturam esse prioribus Francicis colonis et quae inceps ad 60 milliones francorum deminuit, Haitianum gubernium onerosa vectigalia Dominicianis imposuit. Quia Haitia suo exercitui sufficienter providere nequivit, occupantes vires magna ex parte superfuerunt, cibum et promissa pistolio exquisiverunt et confiscaverunt. Redistribuendorum agrorum conatus conflixit cum communalis agrorum tenurae systemate (Hispanice terrenos comuneros), quod e fundorum pecuariorum oeconomia surrexerat, et aliqui incolae indignati sunt cum culturas mercatorias serere coacti essent, vigente Ioannis Petri Boyer et Iosephi Balthasaris Inginac Codice Rurali (Francice Code Rural).[65] Ruralibus et asperis in areis, Haitiana administratio nimis inefficax esse solebat ad exsequendas suas proprias leges. Fuit urbe Dominicopoli ubi occupationis effectus acutissime sensi sunt et fuit ibi ubi independentiae motus ortus est.

Haitiana constitutio albicolores primores agros tenere vetavit et praecipuae Dominicianae familiae agrorum possessores vi proprietatibus suis privatae sunt. Complures in Cubam, Portum Divitem (qui ambo possessiones Hispanicae in illo tempore erant) aut in Grandem Columbiam emigraverunt, plerumque cohortantibus Haitianis officialibus qui agros acquirebant. Haitiani Ecclesiam Catholicam Romanam cum Francicis servorum dominis qui eos sub iugum miserant sociaverunt et omnes Ecclesiae proprietates confiscaverunt, omnes peregrinos clericos deportaverunt et reliquorum clericorum vincula cum Vaticano secaverunt.

Omnia educativa fastigia collapsa sunt; universitas clausa est, quia et opibus et studentibus carebat, cum Dominiciani iuvenes viri e 16 in 25 annos nati Haitianum in exercitum conscripti essent. Ioannis Petri Boyer copiae occupantes, quae magna ex parte Dominiciani erant, insolutae erant et Dominicianis e civibus pabulari spoliareque debuerunt. Haitia onerosum vectigal Dominiciano populo imposuit.[66]

Multi albicolores e Dominicopoli in Portum Divitem ac Cubam (ambos rectos ab Hispania), Venetiolam et alibi fugerunt. Denique oeconomia defecit et vectigalia onerosa facta sunt. Rebelliones adhuc a libertis gesta sunt, dum Dominiciani Haitianique coniunctim laboraverunt ad eiiciendum Ioannem Petrum Boyer e potestate. Antihaitiani aliquot generum motus -pro independentia -pro Hispania, pro Francicis, pro Britannicis, pro Civitatibus Foederatis- corroborati sunt, deiecto Ioanne Petro Boyer anno 1843.[66]

Independentia ex Haitia (1844)[recensere | fontem recensere]

Ioannis Paulus Duarte, pater conditor Rei publicae Dominicianae.

Anno 1844 popularis rebellionis motus ab Ioanne Paulo Duarte rectus induxit in Rei publicae Dominicianae independentiam sanctam declaratione ut omnes homines, sine discriminatione, aequi sint. Nascenti in re publica disputabant ei qui absolutam independentiam volebant et ei qui a natione evolutiore protectoratus optionem malebant.

Res publica Restitutionis et exeuns saeculum XIX[recensere | fontem recensere]

Anno 1860, Dominicianus praeses Petrus Santana foedus readmissionis in Hispaniam (anno 1861) obsignavit. Tale foedus aliquorum praefectorum rebellionem causavit et bellum Restitutionis nuncupatum incepit. Anno 1865, res publica independentiam recuperavit, tempus sine gubernatione et continuis cum gubernantium mutationibus transeuns. Hic status duravit donec Ulixes Heureaux dictaturam per annos duodecim (inter 1887 et 1899) instituit, quae finivit eo occiso.

Ineuns saeculum XX (1900-1930)[recensere | fontem recensere]

Ineunte saeculo XX, politica oeconomicaque instabilitas et saeculi XIX creditae pecuniae solvendae mora fecerunt ut eveniret quod nuncupatur "Prima Invasio Statunitensis", quae duravit e 1916 usque ad 1924. Per periodon inter 1924 et 1930, Dominiciana oeconomia tempus "Saltationem Millionum" (Hispanice Danza de los Millones) essentialiter propter aucta internationalis harundinis saccharinae pretia nominatum vixit.

Aetas Raphaëlis Trujillo (1930-1961)[recensere | fontem recensere]

E 1930 usque ad 1961 natio sub Raphaëlis Leonidae Trujillo dictatura fuit, quae fuit tempus obscurissimum Dominicianae historiae, cum oppositorum insectatione et caedibus. Sublato Motu die 14 Iunii (Hispanice Movimiento 14 de Junio) anno 1959 et interfectis Sororibus Mirabal (Hispanice Hermanas Mirabal), regimen languescere coepit quoad Raphaël Trujillo anno 1961 occisus est.

Aetas Post Raphaëlem Trujillo (1961-2000)[recensere | fontem recensere]

Raphaële Trujillo occiso, natio aliquot gubernia transit apud quae inveniuntur id professoris Ioannis Bosch, menses septem postea prostratum; triumviratus; et Statunitensis armatus interventus anni 1965. Anno 1966 Ioachimus Balaguer potestatem accepit et ibi mansit per annorum duodecim periodum in gubernio semidictatoriali in quo usus est comitialibus fraudibus et repressionibus contra suos politicos oppositores.

Per anni 1978 comitia electus est Antonius Guzmán Fernández, oppositoris Factionis Revolutionariae Dominicianae (Hispanice Partido Revolucionario Dominicano; acronymo PRD). Fuit primum gubernium electum populari suffragio e 1924. Eius muneris tempus depictum est re ut esset unum liberalissimorum quod Res publica Dominiciana habuisset in decenniis. Finivit cum Antonius Guzmán anno 1982 se occidit et ei successit praeses vicarius Iacobus Majluta, qui per dies 43 gubernavit.

Anno 1982 vicit in comitiis Salvator Georgius Blanco, tunc gubernantis factionis, PRD. Anno 1986 denuo cepit potestatem Ioachimus Balaguer, natus 80 annos.

Anno 1990 victor fuit in comitiis circumdatis delationibus fraudum e parte Ioannis Bosch, Factionis Liberationis Dominicianae (Hispanice Partido de la Liberación Dominicana; acronymo PLD). Anno 1994, Ioachimus Balaguer denuo in comitiis vicit; sed, allegatis scripto fraude impedimentisque ut militantes oppositores suffragium ferrent, reductam suam praesidialem periodum ad biennium vidit, decernens comitia habere anno 1996.

Saeculum XXI[recensere | fontem recensere]

Praeses Danilo Medina in iuramento consilii ministrorum novi gubernii.

Anno 2000 Factionis Revolutionariae Dominicianae (Hispanice Partido Revolucionario Dominicano; acronymo PRD) Hippolytus Mejía comitiis vicit. Hoc oeconomicorum problematum tempus fuit.[67] Hippolytus Mejía in conatu ut eligeretur anno 2004 a Leonello Fernández Factionis Liberationis Dominicianae (Hispanice Partido de la Liberación Dominicana; acronymo PLD) victus est. Anno 2008, Leonellus Fernández denuo electus est tertio munere.[22] Leonellus Fernández et Factio Liberationis Dominicianae (Hispanice Partido de la Liberación Dominicana; acronymo PLD) creduntur inceptis quae nationem technologice promovit, sicuti constructione ferriviae subterraneae (Hispanice El Metro). Nihilominus eius administrationes de corruptione accusatae sunt.[67]

Danilo Medina, Factionis Liberationis Dominicianae (Hispanice Partido de la Liberación Dominicana; acronymo PLD), electus est anno 2012 et rursus anno 2016. Ambivit de consilio magis pecuniae collocandae in programmatibus socialibus educationeque et minus in infrastructura.

Geographia[recensere | fontem recensere]

Rei publicae Dominicianae topographia.
Vallis Constantiae (Hispanice Constanza).

Rei publicae Dominicianae territorium orientalem partem insulae Hispaniolae, sitae in Mari Caribaeo et secundae insulae maximae Antillarum (post Cubam), comprehendit. Eius superficies 48 442 km² est. Natio solum unum terrestrem limitem cum Re publica Haitiana occidente habet et Oceano Atlantico septentrione et Mari Caribaeo meridie alluitur; Canalis Monensis[68] (Hispanice Canal de la Mona) Rem publicam Dominicianam a Portu Divite separat.

Morphologia[recensere | fontem recensere]

Dominicianum territorium valde montuosum est, cui imminet Iugum Centrale (Hispanice Cordillera Central), in quo exstat Culmen Duarte (Hispanice Pico Duarte), maximum culmen in Caribaeo, 3 087 metra altum. Alia iuga montium Iugum Septentrionale (Hispanice Cordillera Septentrional) seu Iugum Montis Christi[69] (Hispanice Sierra de Monte Cristi), Iugum Orientale (Hispanice Cordillera Oriental), Montes Yamasaenses (Hispanice Sierra de Yamasá), Montes Samanaenses[70] (Hispanice Sierra de Samaná), Montes Baorucoense (Hispanice Sierra de Baoruco), Montes Neyba (Hispanice Sierra de Neyba) et Montes Martini Garcia (Hispanice Sierra Martín García) sunt.

Inter Iugum Centrale et Septentrionale patet Vallis Cibaoensis[71] (Hispanice Valle del Cibao), ampla uberque planities quae dat nomen toti septentrionali nationis regioni. Austrorientali in zona patet altera ampla litoralis planities.

Maximus lacus Dominiciano in territorio Lacus Enriquillensis[23] seu Henriculi[72] (Hispanice Lago Enriquillo) est, 265 km2 latus et oceanicae originis et cum superficie 44 metra sita supra aequor maris.

Clima[recensere | fontem recensere]

Typi climatum Köppen Rei publicae Dominicianae.

Clima tropicum Caribicum cum abundantibus pluviis et obviis climaticis laciniis respectu altitudinis. Temperatura media annua (inter minimum et maximum valorem quotidianum) e 19,5 °C ad 15 °C altitudinum aequarum aut altiorum ad 1000 metra supra aequor maris usque ad 1500 metra supra aequor maris; e 15 °C ad 10 °C e 1500 metris usque ad 2000 supra aequor maris; e 10 °C ad 5 °C e 2000 metra usque ad 2500 supra aequor maris; e 5 °C ad 0 °C e 2500 ad 3000 metra supra aequor maris variant. Ad 200 metra supra aequor maris computantur circa 25,5 °C gradus mediae quantitatis annuae, ad transeundum ad 24 °C ad 400 metra supra aequor maris, 22,5 °C ad 600 metra supra aequor maris et 21 °C mediae quantitatis ad 800 metra supra aequor maris. Maximae normaliter 40 °C in vallibus calidas per periodos protectis attingere possunt, dum commune est ut attingantur 5 °C in montibus tempore anni minime calido sed haud dubie pluviosissimo, tempore pluviarum (Octobre, Novembre, Decembre et adhuc Ianuario). Attamen, perceptibiliter, in parte, praecipitationes nivosae exiguissimae sunt propter penuriam montium multum altorum (excepto Culmine Duarti solum 3000 metra supra aequor maris eminente).

Secundum tempus (et pluviarum et siccum) et respectu altitudinis maximae Solis in caelo, propter mediam nationis latitudinem, dies technice ex horis 11 ad solum minus quam horis 13 et minutis 16 durant.

Tempus pluviarum Maio incipit et Novembre finit, quamquam in septentrionali nationis regione pluviae adhuc mense Decembre pergunt. Torrentis indoles nonnullas terrarum labes causat, quamquam maxima damna huracanis et tempestatibus tropicis causantur, quorum tempus anni normaliter ex Augusto usque ad Octobrem evenit.

Civilitas[recensere | fontem recensere]

Palatium Nationale (Hispanice Palacio Nacional) Dominicopoli.

Natio generis praesidialis res publica est. Omnes homines maiorea quam 18 annos nati suffragium ferre possunt, sicuti nupti homines, cuiuslibet aetatis. Nihilominus, vigiles et militares suffragium ferre nequeunt.

Potestas exsecutiva a praeside et praeside vicario quadrienni muneri electis repraesentatur. Comitia praesidialia in singula quadriennia multipla numeri quattuor (2008, 2004, 2000, etc...) die 16 Maii habentur.

Potestas legifera a Congressu Nationali Rei publicae Dominicianae (Hispanice Congreso Nacional de la República Dominicana) geritur, quem duae camerae componunt: Senatus (Hispanice Senado) et Camera Deputatorum (Hispanice Cámara de Diputados). Senatus 32 sedes et Camera Deputatorum 178 habet. Comitia legifera in sigulos annos pares haud divisibiles per quattuor habentur per suffragium directum.

Rationes internationales[recensere | fontem recensere]

Res publica Dominiciana arctas rationes cum Civitatibus Foederatis et cum aliis Interamericani systematis civitatibus habet. Res publica Dominiciana fortissima vincula et rationes cum Portu Divite habet.

Rei publicae Dominicianae rationes vicina cum Haitia intentae sunt propter Haitianam gregariam migrationem in Rem publicam Dominicianam, Dominicianis civibus Haitianos ob auctum scelus et alia socialia problemata culpantibus.[73] Res publica Dominiciana ordinaria Organizationis Internationalis Francophoniae (Francice Organisation Internationale de la Francophonie) socia est.

Res publica Dominiciana foedus liberi commercii cum Civitatibus Foederatis, Costarica, Salvatoria, Guatimalia, Honduria et Nicaragua per Foedus Liberi Commercii inter Civitates Foederatas, Americam Centralem et Rem publicam Dominicianam (Hispanice Tratado de Libre Comercio entre Estados Unidos, Centroamérica y República Dominicana seu ILC; Anglice Dominican Republic-Central America Free Trade Agreement seu CAFTA-DR)[74] et Foedus Sodalitatis Oeconomicae cum Unione Europaea et Communitate Caribica (Hispanice Comunidad del Caribe; Anglice Caribbean Community; Francice Communauté Caribéenne; et Batavice Caribische Gemeenschap) per Forum Caribicum seu CARIFORUM[75] habet.

Vires armatae[recensere | fontem recensere]

Dominiciani milites Dominicopoli se exercentes.

Congressus (Hispanice Congreso) auctoritatem dat coniunctae vi militari 44 000 activorum laboris legatorum. Vera activa laboris vis circiter 32 000 est. Quorum propemodum 50% sunt in usu haud militaribus activitatibus sicuti praebitoribus securitatis apparatuum haud militarium gubernativorum, portoriis autoviarum, carceribus, silviculturae, publicis et privatis societatibus. Rerum militarium archistrategus praeses est.

Exercitus maior est quam aliae diaconiae coniunctae cum circiter 20 000 activis laboris legatis, consistens e peditatus cohortibus, cohorte auxiliari proelii una et cohorte auxiliari diaconiae in proelio una. Classis aëria praecipuas stationes duas operatur: alteram australi in regione prope Dominicopolin et alteram septentrione in regione prope Portum Argentarium[76] (Hispanice Puerto Plata). Classis praecipuas stationes navales duas, alteram Dominicopoli et alteram Caldariis (Hispanice Las Calderas) austroccidentali in litore operatur et operatorias naves duodecim tenet. Res publica Dominiciana secundas maiores res militares Caribaea in regione post Cubam habet.[22]

Vires armatae Corpus Securitatis Specializatum Aëroportuum (Hispanico acronymo CESA) et Corpus Securitatis Specializatum Portuum (Hispanico acronymo CESEP) instruxerunt ad explendas internationalis securitatis necessitates his in areis. Virium armatarum secretarius etiam destinata ad formandum praesidium limitare (Hispanico acronymo CESEF) nuntiavit. Vires armatae 75% operariorum Directorio Nationali Investigationum (Hispanico acronymo DNI) et Directorio Nationali Contra Drogam (Hispanico acronymo DNCD) praebent.[22]

Vis Custodiae Nationalis Dominicianae 32 000 custodum continet. Custodia non pertinent ad vires armatas sed aliquae superposita securitatis munera partiuntur. Tres et sexaginta per centum vis in areis munera traditionalem extra custodiam ministrant, simili modo statui eorum militarium parium.[22]

Divisio administrativa[recensere | fontem recensere]

Searchtool.svg Si plus cognoscere vis, vide Provinciae Rei publicae Dominicianae
Searchtool.svg Si plus cognoscere vis, vide Municipia Rei publicae Dominicianae
Provinciae Rei publicae Dominicianae.

Res publica Dominiciana divisa est in provincias 31. Dominicopolis, caput, designatum est Districtus Nationalis (Hispanice Distrito Nacional). Provinciae in municipia divisae sunt, quae sunt secundi gradus politica administrativaque subdivisio hac in natione. Praeses 31 provinciarum gubernatores designat. Alcaldes (Hispanice alcaldes seu síndicos) et coetus municipales districtus municipales et Districtum Nationalem (Dominicopolin) administrant, qui eliguntur eodem tempore quam congressuales repraesentantes.

Oeconomia[recensere | fontem recensere]

Dominicopoleos centrum pecuniarium Rei publicae Dominicianae est.
Index inflationis per annum secundum fontem Merkap Rei publicae Dominicianae.

Oeconomia praecipue in agricultura et periegesi nititur. Agricultura 7,1% e PDG (anno 2010) repraesentat, industriae 28,3% e PDG (eodem anno) repraesentant, et diakoniae, praesertim periegesis, 64,6 e PDG (eodem etiam anno) repraesentant. Periegesis crescens pondus ex annis 1990 capit. Quae plus quam milliardum dollariorum repraesentat, et exsulum remissiones, praesertim e Civitatibus Foederatis, 1,5 milliarda dollariorum (anno 2000) repraesentant. Periegesis et remissiones ex exteris nationibus duos praecipuos pecuniae exterae fontes constituunt.

Anno 2009, PDG realis 46,74 milliarda dollariorum Statunitensium erat, dum PIB pro incola 8 300 dollariorum erat et index inflationis 1,4% erat.

Annis 2003 et 2004, natio, contextu plurium scandalorum inter quae hoc societatis argentariae Banco Intercontinental, gravem crisin pecuniariam cognovit, quae in fortem devaluationem pensi Dominiciani (cuius paritas circiter e 16 pensis Dominicianis pro uno dollario Statunitensi ad 50 pensa Dominiciana pro uno dollario Statunitensi transivit), magnam inflationem et debiti contracti crisin induxit. Hanc crisin pecuniariam ampla deminutio fastigii vitalis incolarum comitata est.

Administrationis mutatio post comitia praesidialia anni 2004, exeunte qua praeses exeuns electus non est, denuo dedit fiduciam internationalibus collatoribus, exeunte anno 2004 resiliente penso Dominiciano (28,45 pensorum Dominicianorum pro uno dollario Statunitensi). Annis 2005 et 2006, natio forte incrementum redintegravit, macrooeconomico statu stabilito.

Die 22 Novembris anni 1916, sacerdos Michael Dominicus Fuertes Loren paroechiae Barahonensis a Ministerio Rei publicae Dominicianae veniam petivit ut exploraretur exercereturque fodinam quam is invenerat et quae continebat quoddam caeruleum saxum, larimar. Quod de caerulei coloris pectolitho agitur qui solum in Re publica Dominiciana et Italia invenitur. Quia nemo id de quo is loquebatur cognovit, eius petitio ad irritum cecidit et huius caerulei saxi inventio retardata est.

Larimaris vena rursus inventa anno 1974 sed solum ex anno 1976 execita est. Duo incolae ex villagio Los Chupaderos, circa decem chiliometra ab urbe Barahona[77], quemdam colorem caeruleum super orae harena et in fundo fluminis Bahoruconis, in Mare Caribaeum influentis, animadverterant. Cum fluctum pedibus ascendissent, sic venam super sitam, in cacumine montis tecti luxuriosa tropici generis vegetatione, invenere. Nomen "larimar" a Michaele Méndez datum est, miscendo nomine suae filiae, "Larissa", cum Hispanico substantivo "mar", "mare" significante.

Villagii Los Chupaderos fodina sola larimaris fodina in toto orbe terrarum cognita constituit et larimar anno 1979 gemma classificatum est. Fodina in partes duas scissa est: hinc fossio a Civitate effecta machinalis reddita est, illinc ea humilium fossorum qui archaicis adiumentis laborant.

Evaluatur qualitas petrae secundum colorationem: petra profundius caerulea, pretiosior est.

Subvirides colorationes quoque cognoscuntur sed non bene aestimantur, nisi viridis intensus sit. Huius pectolithi crystallizatio intra caminos vulcanicos, ubi incandescens materia gase pulsa, fit. Quamobrem, larimaris fossio de horum caminorum situ pendet. Etiam sociantur ad alios colores et alia mineralia. Rubrae colorationes in larimari ferri vestigia indicant. Notandum est pectolithos photosensibiles esse, eapropter larimar caeruleam colorationem amittit per annos.

Res publica Dominiciana etiam est locus pracipuarum sucini venarum.

Infrastructura[recensere | fontem recensere]

Vectura[recensere | fontem recensere]

Via principalis El Malecón Dominicopoli.

Natio tres truncales vias autocineticas habet, quae omnes praecipuas urbes connectunt. Quae sunt DR-1, DR-2 et DR-3, quae e Dominicopoli versus septentrionales (Cibaonem[78]), austroccidentales (Meridiem) et orientales nationis partes (Orientem), respective, discedunt. Haec viae autocineticae consequenter emendatae sunt expansis denuoque constructis multis sectionibus. Aliae duae nationales viae autocineticae divortio (DR-5) aut aliis tramitibus (DR-4) inserviunt.

Praeter nationales viae autocineticas, gubernium se in expansiva reconstructione tramitum secundariorum divortii implicavit, qui minores urbes truncalibus cum viis autocineticis connectunt. Ultimis paucis annis gubernium viam cum portorio 106 chiliometra longam Dominicopolin boreorientali nationis paeninsulae connectentem construxit. Viatores nunc in Xamanam[79] paeninsulam minus quam horas duas venire possunt. Alias apud additiones sunt viarum autocineticarum DR-28 (inter Iarabacoam et Constantiam) et DR-12 (inter Constantiam et Bonaonem[80]) reconstructio. Quamquam conatus facti sunt, multi tramites secundarii adhuc imbituminati aut conservatione egentes manent. Est in praesenti nationale programma ad bituminandos hos et alios usitatos tramites. Etiam, ferriviae urbicae systema Sancti Iacobi Equitum[81] rationis phasi sed in praesenti in spe est.

Praecipuae laophoriorum diaconiae duae in Re publica Dominiciana sunt: altera a gubernio recta, per societates Oficina Técnica de Tránsito Terrestre (OTTT) ac Oficina Metropolitana de Servicios de Autobuses (OMSA) et altera privatis a societatibus recta, apud quas Federación Nacional de Transporte La Nueva Opción (FENATRANO) ac Confederación Nacional de Transporte (CONATRA). Gubernii systema vecturae magnos tramites in territoriis urbis sicuti Dominicopoli et Sancti Iacobi Equitum tegit.

Sunt multae privatae laophoriorum societates, sicuti Metro Servicios Turísticos et Caribe Tours, quae quotidianos tramites operantur.

9000 serierum paria in ferrivia subterranea Dominicopolitana probantur.

Res publica Dominiciana ferriviae subterraneae systema Dominicopoli, nationis capite, habet. Est extensissimum ferriviae subterraneae systema insulari in Caribaeo et regione America Centrali per longitudinem et stationum numerum. Ferrivia subterranea Dominicopolitana praecipuae "Rationis Expertae Nationalis" pars est ad emendandam vecturam Dominicopoli non minus quam reliqua in natione. Primus trames designatus est ut levaretur maxima vehiculorum frequentia in viis principalibus Máximo Gómez et Hermanas Mirabal. Secundus trames, qui Aprili anni 2013 apertus est, maximam frequentiam per andronem Duarte-Kennedy-Centenario urbe ex occidente in orientem levare significatur. In praesenti ferrivia subterranea 27,35 chiliometra seu 16,99 milia passuum longa est, apertis duorum tramitum sectionibus Augusto anni 2013. Antequam secundus trames aperiretur, 30 856 515 insessorum in ferrivia subterranea Dominicopolitana anno 2012 vecti sunt.[82] Ambobus tramitibus apertis, insessorum quantitas auxit ad 61 270 054 insessorum anno 2014.

Instrumenta communicationis socialis[recensere | fontem recensere]

Res publica Dominiciana bene evolutam telecommunicationum infrastructuram habet, cum diffusis diaconiis telephonorum gestabilium et domesticorum. Interrete caplare et DSL in plerisque nationis partibus apta sunt et multi praebitores diaconiarum interretialium diaconiam interretialem sine filis 3G offerunt. Res publica Dominiciana secunda natio in America Latina fuit cui fuit diaconia sine filis 4G LTE. Relatae velocitates sunt e 256 chiliobitorum pro secundo aut 128 chiliobitorum pro secundo residentialibus diaconiis, usque ad quinque megabitos pro secundo aut unum megabitum pro secundo residentialibus diaconiis.

Commerciali diaconiae sunt velocitates e 256 chiliobitorum pro secundo usque ad 128 chiliobitorum pro secundo (omnes congeries numerorum velocitates pro fluxu et contra fluxum, id est, ad usuarium et ex usuario, denotant). Incepta ad extendendos campos retis Wi-Fi Dominicopoli facta sunt. Commerciales nationis stationes radiophonicae et televisificae in processu transferendi ad spectrum digitale sunt, via HD Radio et HDTV, postquam officialiter adoptatae essent normae ATSC sicuti digitale instrumentum, exstincta analogica transmissione Septembre anni 2015. Societas telecommunicationes hac in natione regens INDOTEL (Instituto Dominicano de Telecomunicaciones) est.

Maxima telecommunicationum societas Claro est, pars societatis Caroli Slim América Móvil, sine filis, cum filis, fasciae latae et IPTV diaconias praebens. Iunio anni 2009 erant amplius octo milliones subnotatorum lineae telephonicae (et sine et cum filis) in Re publica Dominiciana, quod 81% incolarum nationalium repraesentat et quinquies incrementum ex anno 2000, cum 1,6 milliones erant. Campus telecommunicationum circa 3.0% PDG generat.[83] 2 439 997 usuariorum interretialium Martio anni 2009 erant.[84]

Novembre anni 2009, Res publica Dominiciana prima Latinamericana natio facta est quae "conspectum generis" includi in omni informationis communicatoriaeque technologiae proposito et programmate evoluto a gubernio pollicita est.[85] Quod est pars regionalis propositi eLAC2010. Instrumentum quod Dominiciani omnes publica proposita designare aestimareque elegerunt methodum aestimationis generis APC est.

Electricitas[recensere | fontem recensere]

Electricitatis diaconia inconstabilis est e Raphaëlis Trujillo aera et tantum quam 75% apparatuum veteres sunt. Antiquum nationis rete electricum transmissionis amissiones causat magnam perscriptae electricitatis partem e generatoriis explicantes. Huius campi privatizatio per praevium Leonelli Fernández gubernium coepit.[67] Recens collocatio pecuniae in "Magnus Electriductus inter Dominicopolin et Sanctum Iacobum Equitum ad ferendam potentiam 345 chiliovattiorum, [86], reductis transmissionis amissionibus, praecipua collocatio pecuniae nationali in reti e mediis annis 1960 refertur.

Per Raphaëlis Trujillo regimen, electrica diaconia introducta est multis urbibus. Paene 95% usus in ratione nequamquam relatae sunt. Circa 2,1 millionum domorum dimidium in Re publica Dominiciana indicem mensorium habet et plerique non solvunt aut solvunt fixum menstruale pretium suae electricae diaconiae.[87]

Domibus et generaliter electrica diaconia praebetur 110 voltiis alternans 60 hertziis. Statunitenses electrina vi actae machinae sine immutatione suo munere funguntur. Plerique Dominiciani ad electricitatem accessum habet. Periegeticae areae firmiorem electricitatis fluxum habere solent, sicuti negotia, itinerum, salutis et vitales infrastructurae.[88] Intensi conatus nuntiati sunt qui efficaciam praebitionis locis ubi collectionis index 70% attingant augeant.[89] Electrico sectori magna vis politica confertur. Aliquae electrifinae societates satis pecuniae carent et aliquando sufficientem alimenti copiam emere nequeunt.[22]

Suppeditatio aquae et purgatio[recensere | fontem recensere]

Res publica Dominiciana speciosa incrementa accessui suppeditationis aquae et purgationis per praeterita duo decennia attigit. Nihilominus, qualitas diaconiarum suppeditandae purgandae aquae egens manet, quamquam oeconomia valde per annos 1990 crevit. Etsi melioratorum fontium aquae et melioratae purgationis opertio 86% et 83% respective relative altior est, sunt substantivae regionales dissimilitudines. Pauperes domi minores accessus gradus exhibent: solum 56% pauperum domorum cum domesticis aquae conexionibus conectuntur, dispar 80% domorum haud pauperum. Solum 20% pauperum domorum accessum ad cloacas habent, dispar 50% haud pauperum.[90]

Societas[recensere | fontem recensere]

Demographia[recensere | fontem recensere]

Incolae Rei publicae Dominicianae inter annos 1961 et 2003.

Rei publicae Dominicianae incolae 10 648 791 anno 2016 erant.[91] Anno 2010, 31,2% incolarum minus quam 15 annos nati erant, et 6% incolarum erant magis 65 annos nati.[92] Annuus index incrementi incolarum inter annos 2006 et 2007 1,5% erat, proiecto numero incolarum anni 2015 10 121 000.[93]

Spissitudo incolarum anno 2007 192 hominum pro chiliometro quadrato (seu 498 hominum pro mille passuum quadratorum) erat et 63% urbanas areas incolabant.[94] Meridionales litorales planities et Vallis Cibaoensis[78] densissime habitata loca sunt in natione. Caput Dominicopolis numerum incolarum 2 907 100 habebat anno 2010.[95]

Apud alias ponderis urbes sunt Sanctus Iacobus Equitum[61] (cum 745 293 incolarum), Romana (cum 214 109 incolarum), Sanctus Petrus de Macoris[96] (cum 185 255 incolarum), Hygvei[97] seu Salvaleon[98] (cum 153 174 incolarum), Sanctus Franciscus de Macoris[99] (cum 132 725 incolarum), Portus Argentarius[76] (cum 118 282 incolarum) et Conceptio de Vega[100] (cum 104 536 incolarum). Secundum Nationes Unitas, index incrementi urbanorum incolarum inter annos 2000 et 2005 2,3% erat.[95]

Ethnē[recensere | fontem recensere]

Dominiciani Mocae.

Incolae Rei publicae Dominicianae 73% ethnice mixtae originis, 16% albicolores et 11% nigricolores sunt.[10] Immigrantia apud ethnē hac in natione sunt Mesanatolica[101] —praesertim Libanenses, Syriaci et Palaestini— sunt.[102]

Numerosi immigrantes ex aliis Caribicis nationibus venerunt, quia natio oeconomicas opportunitates obtulit. Sunt circa 32 000 Iamaicanorum Rem publicam Dominicianam incolentes.[103] Est crescens Portoricensium immigrantium numerus, praesertim Dominicopoli et in locis circumiectis; Creduntur numerare propemodum 10 000.[104][105] Sunt circiter 700 000 hominum Haitianae originis, inclusa stirpe in Re publica Dominiciana nata.

Asiani Orientales, imprimis ethnice Seres et Nipponenses, quoque inveniri possunt.[102] Europaei ab Hispanis maxime repraesentantur, sed etiam sunt minores multitudines Iudaeorum Germanicorum, Italianorum, Lusitanorum, Britannicorum, Batavorum, Danorum et Hungarorum.[102][106][107] Aliqui conversi Sepharditae Iudaei ex Hispania primarum expeditionum pars fuerunt, solum Catholici in Mundum Novum venire permissi sunt.[108] Postea, fuerunt Iudaei migrantes ex Hiberia et Europa annis 1700 venientes.[109] Aliqui in attingendo Mari Caribaeo successere profugi per et post Secundum Bellum Mundanum[110][111][112] Aliqui Sepharditae Iudaei Sosuae residunt, dum alii dispersi sunt totam per nationem. Se Iudaei identificantes 3 000 numerantur; alii Dominiciani Iudaicam originem habere possunt propter matrimonia inter conversos Iudaeos Catholicos et alios Dominicianos e colonialibus temporibus. Aliqui Dominiciani in Civitatibus Foederatis Americae nati nunc in Re publica Dominiciana residunt, creantes certam exsilum communitatem.[113]

Linguae[recensere | fontem recensere]

Rei publicae Dominicianae plerique incolae Hispanice loquuntur. Localis linguae Hispanicae varietas lingua Hispanica Dominiciana nuncupatur, quae arcte assimulatur aliis vernaculis in Mari Caribaeo et linguae Hispanicae Canariae. Praeterea, vocabula ab Indigenicis Caribicis linguis particularibus insulae Hispaniolae mutuata est.[114][115] Scholae ad instar Hispanicum exemplar educativum fundatur; Lingua Anglica et Francica obligatoriae linguae peregrinae et privatis et publicis scholis sunt,[116] quamquam qualitas docendarum linguarum peregrinarum ieiuna est.[117] Aliquae privata instituta educativa disciplinam aliarum linguarum, insigniter Italianae, Iaponicae et Mandarinae, praebent.[118][119]

Creolus Haitianus maxima lingua minoritaria est in Re publica Dominiciana et eo loquuntur Haitiani immigrantes et eorum posteri.[120] Est communitas paucorum milium hominum quorum proavi Lingua Anglica Samanaensi in Paeninsula Samanaensi[70] loquebantur. Qui sunt posteri antiquorum addictorum Aframericanorum qui saeculo XIX venerant, sed solum pauci senes hac lingua hodie loquuntur.[121] Periegesis, cultura popularis Statunitensis, Dominicianorum Statunitensium affectio et nationales oeconomicae relationes cum Civitatibus Foederatis Americae alios Dominicianos ad discendam linguam Anglicam incitant. Res publica Dominiciana collocata est ex ordine secundo in America Latina et tertio vicesimo in toto orbe terrarum in proficientia linguae Anglicae.[122][123]

Dominicianorum sermo patrius secundum anni 1950 censum[124]
Lingua Totum % Urbibus % Ruri %
Hispanica 98,00 97,82 98,06
Francica 1,19 0,39 1,44
Anglica 0,57 0,96 0,45
Arabica 0,09 0,35 0,01
Italiana 0,03 0,10 0,006
Alia lingua 0,12 0,35 0,04

Religio[recensere | fontem recensere]

Religio[125] Percentatio
Christiani
  
95.0%
Sine religione
  
2.6%
Aliae religiones
  
2.2%

Res publica Dominiciana libertatem religionis, per suam constitutionem, permittit, dum etiam omnibus religionibus tolerationem confirmat. Attamen, Ecclesia Catholica Romana religio publica habetur, culta a 68,9% incolarum. Catholicos Romanos sequuntur Protestantes (18,2%), irreligiosi (10,6%) et aliorum religionum asseclae (2,3%), ubi includuntur Musulmani, Iudaei, religiones Afrocaribicae (Palus, Vodun, Sanctaria et caetera) apud alias. Nuper hac in natione coeperunt coli aliae denominationes religiosae, sicuti Spiritae (2,2%), Mormones (1,1%), Buddhistae (0,1%), Bahaistae (0,1%) et religiones traditionales Sinicae (0,1%). Nationi duae sanctae patronae sunt: Domina Nostra de la Altagracia[126] et Nostra Domina Mercedis.[127]

Ecclesia Catholica exeunte saeculo XIX auram popularem perdere coepit. Quod accidit quia deficiebat collocatio pecuniae sacerdotibus et programmatibus subsidii. Eodem tempore motus Evangelicus Protestans auram popularem adipìsci coepit. Hac in natione religiosae discordiae rarae sunt.[128]

Praecipuae urbes[recensere | fontem recensere]

Hic inferius est tabula cum urbibus populosissimis in Re publica Dominiciana secundum Sationem Nationalem Statisticae anno 2015.[129]:

Positio Urbs Provincia Incolae Positio Urbs Provincia Incolae
1 Dominicopolis [130] seu Sanctus Dominicus[131] Districtus Nationalis 4 665 802 11 Sanctus Ioannes Maguanensis[132] Sanctus Ioannes[132] 156 583
2 Sanctus Iacobus Equitum[81] Sanctus Iacobus[133] 1 301785 12 Cotoy[134][135] Provincia Sanchezramirensis[136] 154 343
3 Portus Argenteus[133] seu Portus Argentarius[137] Portus Argenteus[133] seu Portus Argentarius[137] 330 783 13 Urbs Baniensis[138] Peravia 145 595
4 Hygvei[97] seu Salvaleon[98] Altagracia[126] 322 266 14 Bonao[139] Dominus Nouel 142 984
5 Sanctus Petrus de Macoris[96] Sanctus Petrus de Macoris[96] 263 077 15 Haina[140] Sanctus Christophorus 142 322
6 Conceptio de Vega[100] Vega[100] seu Provincia Vegensis[141] 253 919 16 Barahona[77] Provincia Barahonensis[77] 138 470
7 Sanctus Christophorus Sanctus Christophorus 240 705 17 Azua Compostellae[142] Azua [142] 125 487
8 Sanctus Franciscus de Macoris[143] Duarte [144] 213 906 18 Mao[145] Valverde 117 481
9 Romana Romana 207 784 19 Nagua Maria Trinitas Sánchez 117 195
10 Moca Provincia Espaillatensis[146] 186 225 20 Villa Formosa Romana 108 563

Immigratio et emigratio[recensere | fontem recensere]

Iaponiensis descendentis familia Constantiae vicinitate Coloniae Iaponicae.

Saeculo XX, multi Arabes (e Libano, Syria et Palaestina)[147], Iaponienses et, minore gradu, Coreani in natione agricolae et mercatores consederunt. Sinenses societates negotia in telecommunicationibus, fodinis et ferrivia invenerunt. Arabica communitas auget crescenti indice et numerantur 80 000.[147]

Praeterea, descendentes immigrantium ex aliis Caribicis insulis venientium sunt, apud quas Sanctus Christophorus et Nives, Antiqua, Sanctus Vincentius, Mons Serratus, Tortola, Sancta Crux[148], Sanctus Thomas[149] et Guadalupia. Qui harundinis saccharinae plantationibus et navalibus Sancti Petri de Macoris[96] et Portu Argenteo[133] seu Portu Argentario[137] laborabant. Portoricenses, et minore gradu, Cubani immigrantes in Rem publicam Dominicianam e mediis annis 1800 usque ad annum 1940 propter inopem oeconomiam et socialem perturbationem in suis respectivis nationibus fugerunt. Multi Portoricenses immigrantes Hygveis[97] seu Salvaleone[98], apud alias urbes, consederunt et rapide assimulati sunt similem ob culturam. Ante Secundum Bellum Mundanum, 800 Iudaeorum profugorum in Rem publicam Dominicianam venerunt.[107]

Innumeros immigrantes e Caribicis nationibus venerunt, quia natio oeconomicas opportunitates ottulit. Sunt 32 000 Iamaicanorum Rem publicam Dominicianam incolentium.[150] Est crescens Portoricensium immigrantium numerus, praesertim Dominicopoli et locis circumiectis; Creduntur numerare circa 10 000.[151][152]

Haitiana immigratio[recensere | fontem recensere]

Satellitalis imago finium inter nudum Haitiae prospectum (laeva) et Rei publicae Dominicianae (dextera), in promptu posita desilvatione Haitiani lateris.
Dominiciani et Haitiani lineati ad frequentandas medicos praebitores e Subsidiis Exercitus Statunitensis.

Haitia Rei publicae Dominicianae vicina natio et valde inopior, minus evoluta et praeterea minime evoluta natio in Hemisphaerio Occidentali est. Anno 2003, 80% Haitianorum pauperes (54% abiecta paupertate viventes) et 47,1% analphabeti erant. Novem millionis hominum natio quoque rapide crescentem numerum incolarum habet, sed circiter duae tertiae partes operariorum formalibus laboribus carent. Haitianus per capita PDG 1 300 $ anno 2008 aut minus quam una sexta pars Dominiciani erat.[10][153]

Ideo hecatontades milium Haitianorum in Rem publicam Dominicianam migraverunt, aestimatis 800 000 Haitianorum hac in natione.[20], dum alii in Haitia natos tam numerosos quam millio putant.[154] In demissi salarii et haud idoneis laboribus in re exstructoria, domestica purgatione et harundinetis saccharis laborare solent.[155] Sunt accusationes ut aliqui Haitiani immigrantes condicionibus similibus servitudini laborent et valde sub iugum mittantur.[156]

Propter basicarum opium et medicarum facultatum carentiam in Haitia, magnus Haitianarum feminarum numerus, crebro cum aliquot salutis problematibus advenientes, Dominicianum versus solum limites transeunt. Consulto adveniunt per ultimas gravitatis hebdomades medicam curam partui impetratum, quia Dominiciana publica nosocomia medicas curas non recusant propter nationalitatem aut legalem statum. Statistica Dominicopolitano e nosocomio circa 22% partuum Haitianarum matrum esse referunt.[157]

Haitia quoque severam ambitalem degradationem patitur. Desilvatio in Haitia divulgata est; hodie minus quam quaternae centesimae partes Haitianarum silvarum manent, et pluribus in locis solum usque ad saxum basale valde erodatum est.[158] Haitiani carbonem ligni urunt ut 60% domesticae energiae producantur. Cum Haitia virentem materiem urendam consumpsisset, Haitiani illegalem carbonis mercatum Dominiciano in latere creaverunt. Consertoriae aestimationes illegalem motum 115 tonnarum carbonis per hebdomadem e Re publica Dominiciana in Haitiam calculant. Dominiciani officiales saltem decem autoplautra per hebdomadem carbone onerata fines transire aestimant.[159]

Anno 2005, Dominicianus Praeses Leonellus Fernández collectivas Haitianorum expulsiones impugnant, quia factae sunt "abusivo inhumanoque modo".[160] Cum Nationum Unitarum delegatio praeliminariam relationem se grave problema rassismi discriminationisque contra Haitianae originis homines invenisse affirmantem edixisset, Dominicianus Minister Rerum Externarum Carolus Morales Troncoso formalem affirmationem id denuntians edixit, asserverans: "nostri fines cum Haitia problemata habent; hoc est nostra realitas et intellegenda est. Praecipuum suverenitatem cum indifferentia et securitatem cum xenophobia non confundere est".[161]

Haitianorum immigrantium pueri crebro discives sunt et diakoniae eis denegantur, quoniam etiam parentibus denegatur Dominiciana nationalitas, et transeuntes residentes propter suum illegalem aut indocumentatum statum putantur; pueris, quamquam crebro eligibiles sunt Haitianae nationalitati[162], haec negatur ab Haitia, ob carentiam propriorum documentorum aut testium.[163][164][165][166]

Emigratio[recensere | fontem recensere]

Pompa Diei Dominiciani Novi Eboraci anno 2014.

Trium exeuntis saeculi XX undarum prima anno 1961 coepit, interfecto dictatore Trujillo,[167] propter metum talionis a dictatoris Trujillo sociatis et politicam incertitudinem generatim. Anno 1965 Civitates Foederatae Americae militarem Rei publicae Dominicianae occupationem inceperunt ut finiretur bellum civile. Praeter haec, Civitates Foederatae itinerum restrictiones leniverunt, quod facilius ut Dominiciani Statunitensia visa impetrarent fecit.[168] E 1966 in 1978, exodus perrexit, propulsus alta vacuitate laboris et politica repressione. Communitates prima immigrantium unda in CFA sessae rete quod posteriores adventus adiuvaret creaverunt.[169]

Ineuntibus anni 1980, horarium deminutum operis, inflatio et incrementum valoris dollarii, omnia ad tertiam emigrationis undam e Re publica Dominiciana contribuerunt. Hodie, emigratio e Re publica Dominiciana alta manet.[169] Anno 2012 erant propemodum 1,7 milliones Dominiciani descendentes in CFA, computatis et nativis et peregre natis.[170] Erat etiam crescens Dominiciana immigratio in Portoricum, cum prope 70 000 Dominicianorum ibi anno 2010 viventium. Quamquam iste numerus lente decrevit et immigratio motus inversus est ob Portoricensem crisin oeconomicam anni 2016.

Valetudo[recensere | fontem recensere]

Valetudinarium Metropolitanum Sancti Iacobi Equitum.

Anno 2007, Res publica Dominiciana natalium indicem 22,91 pro 1000 et mortuorum indicem 5,32 pro 1000 habuit.[10] Dominiciana iuventus in Re publica Dominiciana aetatis grex sanissimus est.

Sidae et viri VIDH praevalentia in Re publica Dominiciana anno 2011 et propemodum in 0,7% collocatur, quae est relative demissa Caribicas intra formas, cum circiter 62 milliones Dominicianorum positivorum sidae/viro VIDH.[171] Per contra, vicina Haitia sidae viri VIDH indicem ad Rem publicam Dominicianam correspondentem duplicat. Missio in CFA fundata ad pugnandum contra sidam hac in natione adiuvat.[172] Febris dengue endemica in Re publica facta est et sunt casus malariae et Zikae viri.[173][174]

Abruptio graviditatis illegalis est omnibus casibus in Re publica Dominiciana, prohibitio quae includit conceptiones post stuprum aut incestum et condicionibus quibus matris valetudo in periculo versatur, quamquam sit letalis.[175] Haec prohibitio reiterata est a Gubernio Dominiciano in rogatione constitutionalis emendationis Septembre anni 2009.[176]

Educatio[recensere | fontem recensere]

Universitas Autonoma Dominicopolitana (Hispanice: Universidad Autónoma de Santo Domingo).

Ludus litterarius a Ministerio Educationis temperatur, cum educatio omnium civium et iuvenum ius in Re publica Dominiciana sit.[177]

Puerorum ludus dissimilibus in cyclis ordinatur et prodest ad circulum aetatis inter 2 et 4 ac ad circulum aetatis inter 4 et 6. Puerorum ludus obligatorius non est, excepto ultimo anno. Basica educatio obligatoria est et prodest pueris inter 6 et 14 annos natis. Educatio Secundaria obligatoria non est, quamquam est munus Civitatis eam offerre gratis. Prodest pueris inter 14 et 18 annos natis et ordinatur communi in nucleo quattuor annorum et trium modorum bimorum studiorum quae offeruntur in tribus dissimilibus optionibus: generali seu academico, polytechnico (industriali, agrario et diaconiis) et artificioso.

Educationis Superioris systema in institutis et universitatibus consistit. Instituta maioris technici gradus cursus offerunt. Universitates curricula technica, graduum et postgraduum offerunt; temperantur a Ministerio Educationis Superioris, Scientiae et Technologiae.[178]

Crimen[recensere | fontem recensere]

Anno 2012 Res publica Dominiciana indicem caedium 22,1 pro 100 000 hominum habebat.[179] Erat summa 2 268 caedium in Re publica Dominiciana anno 2012.[179]

Res publica Dominiciana locus transitus Columbianis drogis destinatis ad Europam non minus quam Civitates Foederatas Canadamque facta est.[10][180] Lavatio pecuniae a Columbianis drogae chartellis propter illicitarum pecuniariarum transactionum facilitatem secundatur.[10] Anno 2004, aestimabatur 8% cocaini furtim in Civitates Foederatas importati per Rem publicam Dominicianam venisse.[181] Res publica Dominiciana respondit cretis conatibus prehendendorum drogiae transituum, illorum involutorum comprehendorum tradendorumque et confligendae lavationis pecuniae.

Crebro levis tractatio violentorum scelerorum continuus localis controversiae fons fuit. Aprili anni 2010, quinque adulescentes, 15 et 17 annos nati, telo duos autocineti meritorii rectores transfixerunt et interfecerunt et alios quinque interfecerunt cum coegissent eos acidum purgatorium bibere. Die 24 Septembris anni 2010, adulescentes ad catenase tribus ad quinque annos damnati sunt, quamquam autocineti meritorii rectorum familiae reclamitaverunt.[182]

Cultura[recensere | fontem recensere]

Propter culturalem syncretismum, Dominicianorum cultura moresque Europaeam culturalem basin habet, et Africis et autochthonicis Tainicis elementis affectam, quamquam endogena elementa Dominicianam intra culturam orta sunt;[183] culturaliter Res publica Dominiciana est apud Europaissimas nationes in America Hispanica, iuxta cum Portorico, Cuba, Chilia Media, Argentina et Uraquaria.[183] Hispanica instituta coloniali tempore in Dominicianae culturae creatione praevalere potuerunt, sicuti relativus successus in acculturatione et assimilatione culturali Africorum servorum Africum culturalem pondus deminuerunt, comparatione aliarum Caribicarum nationum.

"Agricola Cibaoenis" (Hispanice Campesino cibaeño), anno 1941 in Museo Artis Modernae (Hispanice Museo de Arte Moderno) Dominicopoli.

Musica et artes athleticae praecipuae Dominiciana in cultura sunt, cum essent meringinis ac bachata (Hispanice merengue ac bachata, respective) nationales saltatio musicaque et basipila percara ars athletica.[28]

Artes oculorum[recensere | fontem recensere]

Dominiciana ars forsitan nitidorum ardentiumque colorum imaginibusque quae in omnibus periegeticis munusculorum tabernis totam per nationem venduntur adiuncta est. Nihilominus, natio longam bellarum artium historiam in medios annos 1800 regressam habet, cum natio independens facta est et nationalis artis scaena oriri coepit.

Historice, huius temporis picturae in imaginibus conexis ad nationalem independentiam, historicas scaenas, efficies sed etiam topia et naturae mortuae imagines versae sunt. Picturae genera inter neoclassicismum et romanticismum extenduntur. Inter annos 1920 et 1940 artis scaena realismi et impressionismi generibus affecta est. Dominiciani artifices in frangenda priora academica genera incubuerunt ut evolverentur independentiora individualiaque genera.

Architectura[recensere | fontem recensere]

Pantheum nationale Dominicopoli.

Architectura in Re publica Dominiciana complexam dissimilium culturarum permixtionem repraesentat. Profundum Europaeorum colonorum pondus evidentissimum totam per nationem est. Ornatis designationibus et barocis structuris distinctum, hoc genus urbe capite Dominicopoli melius videri potest, quae est domus primae cathedralis, castelli, monasterii et fortalitiae in tota America, sitorum Urbe Coloniali (Hispanice Ciudad Colonial) huius urbis, area declarata patrimonio totius mundi ab UNESCO.[184][185] Designationes extensae sunt per villas et aedificia totam per nationem. Animadverti potest quoque in aedificiis exteriores partes tectorio politas, flexas ianuas fenestrasque et rubrarum tegularum tecta continentibus.

Autochthones Rei publicae Dominicianae gentes etiam significativum pondus in nationis architectura habuit. Taini magnopere anacartio et guano (siccis arecaceais foliis) nitebantur ad componenda opera manualia, opera artis, supellectiles et domos. Luto, culmatis tectis et anacartio, dederunt aedificiis interioribusque supellectilibus naturalem aspectum, continenter mixtum cum insulae circumiectis.

Nuper, orta periegesi et crescente favore populi sicuti Caribica vacationis destinatione, architecti in Re publica Dominiciana nunc innivatorias designationes emphasim in luxu ponentes incorporare coepit. Multimodis architecturalia loca ludrica, villae et deversoria nova genera implent, dum exsecutiones veteribus de rebus offeruntur. Hoc novum genus simplificatis angularibus angulis et magnis fenestris exteriores interioresque partes commiscentibus depingitur. Habita cultura sicuti toto, praesentes architecti locupletem Rei publicae Dominicianae historiam et aliquot culturas complectuntur ad creandum aliquod novum. Inspectis novis villis, inveniri potest trium praecipuorum generum coniunctio: villa angularem, modernisticam aedificationem, flexas Hispanici Colonialis generis fenestras et traditionalem Tainicum lectulum pensilem in cubiculi maeniano continere potest.

Coquina[recensere | fontem recensere]

Tzitzarro mixtus, commune ferculum hac in natione ortum ex Vandalitia in meridionali Hispania.

Dominiciana coquina praesertim Hispanica, Tainica et Africa est. Typica coquina simillima inventae in aliis Latinamericanis nationibus est, sed multa e ferculorum nominibus dissimilia sunt. Ientaculi ferculum ex ovis et mangu (Hispanice mangú) sive aulicoctorum plantanorum pulticula consistit. Vigoratiores mangus versiones sociantur frictae carni, praesertim salumini[186] Dominiciano (Hispanice salami Dominicano); caseo; aut ambobus. Prandii, generatim maximus et praecipuus cibus quotidianus, plerumque ex oryza, carne,is et acetariis consistens. Vexillum (Hispanice La Bandera) prandii ferculum cum maximo populi favore est; consistens e carne et rubris fabis super alba oryza. Sancoctum (Hispanice sancocho) est minutal crebro carnis varietatibus septem factum.

Tostones, frictorum plantanorum ferculum.

Cibi carnibus amylisque pro lacticiniis holeribusque favere solent. Multa fercula condimento fricto (Hispanice sofrito) fiunt, quod est mixtura localium herbarum quibus utuntur sicuti umido condimento carnibus et assatura quae augeat omnes sapores ferculorum. Austrocentrale per litus, purgurium sive integrum triticum praecipuum elementum tabbūla seu purgurii acetaria (Hispanice quipes seu tipili) est. Apud alios praedilectos cibos sunt tzitzarrones (Hispanice chicharrones), manihot esculenta (Hispanice yuca), tapioca (Hispanice casabe), pastelletti (Hispanice pastelitos) seu artocreata (Hispanice empanadas), batatae, pastelli (Hispanice pasteles en hoja), isicia Dominiciana (Hispanice chimichurris) et tostones (Hispanice tostones).

Aliquae bellaria quibus Dominiciani fruuntur sunt oryza cum lacte (Hispanice arroz con leche), scriblita Dominiciana (Hispanice bizcocho dominicano), fabae cum dulci (Hispanice habichuelas con dulce), pulticula tumida (Hispanice flan), nivata sorbitio (Hispanice frío frío), dulce lactis (Hispanice dulce de leche), harundo saccharina (Hispanice caña). Potiones quibus Dominiciani fruuntur sunt morir soñando, rhomium, cervesia, mamma ioanna (Hispanice Mamá Juana),[187] potiones spumeae (Hispanice 'batidas), suci naturales (Hispanice jugos naturales), potio e colubrinā ellipticā (Hispanice mabí), coffeum et maizium cum lacte (Hispanice chaca, maíz caqueao, maíz casqueado, maíz con dulce seu maíz con leche), ultima potio inventa solum meridionalibus in provinciis huius nationis sicuti in Sancto Ioanne[132]

Musica et saltatio[recensere | fontem recensere]

Meringinis musica genus autochthonum Rei publicae est.
Dominicianus cantor Ioannes Ludovicus Guerra icon meringinis musicae generis.

Musice, Res publica Dominiciana nota est propter popularrimum in toto orbe terrarum genus musicum meringinis (Hispanice merengue) nuncupatum,[188] genus vivacis, rapidorum motuum, rhythmi et saltationis musica consistens e tempo circiter 120 in 160 numerorum pro minuta (quamquam mutat) fundata musicis in elementis sicuti apparatu tympanorum, aërophonis, chordophonis et harmonio, non minus quam aliquibus elementis unicis Hispanophono in Caribico, sicuti tympano Dominiciano (Hispanice tambora) et guira (Hispanice güira).

Cuius syncopati numeri membranophonis Latinamericanis, aërophonis metallicis, gravi sono et clavicybalo aut pinnaria utuntur. Inter 1937 et 1950, musica meringinis (Hispanice merengue) internationaliter provecta est Dominicianis a gregibus sicuti Billo's Caracas Boys, Chapuseaux & Damiron "Los Reyes del Merengue," Joseito Mateo, apud alios. Radiophoni, televisio et media internationalia eam longius pervulgaverunt. Notissimos apud meringinis exsecutores Wilfridus Vargas, Ioannes Ventura, suorum carminum actores Fratres Rosario, Ioannes Ludovicus Guerra, Ferdinandus Villalona, Eduardus Herrera, Sergius Vargas, Antonius Rosario, Milly Quezada et Chichí Peralta sunt.

Meringinis popularis in Civitatibus Foederatis, praesertim in Ora Orientali, per annos 1980 et annos 1990[188] factus est, cum multi Dominiciani cantores in Civitatibus Foederatis, imprimis Novi Eboraci, residentibus in Latinamericanae consociationis scaena acta ponere coeperunt et consecuti sunt radiophonicam transmissionem. Apud quos sunt Victor Roque y La Gran Manzana, Henry Hierro, Zacarias Ferreira, Aventura, et Milly Jocelyn Y Los Vecinos. Bachatae ortus, iuxta cum crescenti numero Dominicanorum apud alios Latinamericanos greges Novum Eboracum, Novam Caesaream et Floridam incolentium, generale popularitatis incrementum Dominicianae musicae contribuit.[188]

Bachata, musicae saltationisque genus in ruralibus marginalibusque Rei publicae Dominicianae vicinitatibus ortum, valde popularis facta est recentibus annis. Cuius argumentum crebro amatorium est, praesertim praevalent amatorii angoris tristitiaeque narrationes. Revera, originale generis nomen amargue erat (scilicet "acritudo" seu "acris musica"), donec satis ambiguum (et affectionem neutrum) vocabulum bachata populare factum est. Bachata orta ex et adhuc arcte relata ad Panlatinamericanum amatorium genus bolericum[189] (Hispanice bolero) nuncupatum. Per tempus, meringine et Latinamericanorum citharae Hispanicae generorum varietate affecta est.

Palus (Hispanice palo) Afrodominiciana sacra musica quae totam per insulam inveniri potest est. Tympanum humanaque vox praecipua instrumenta sunt. Palus religiosis caerimoniis —sanctorum sollemnibus plerumque coincidentes— non minus quam saecularibus festis et peculiaribus occasionibus canitur. Cuius radices in Congi regione Centroccidentalis Africae sunt, sed Europaeis ponderibus in melodiis mixtus est.[190]

Musica salsa plurimam popularitatem hac in natione habuit. Exeuntibus annis 1960 Dominiciani musici sicuti Ioannes Pacheco, gregis Fania All-Stars creator, significativo munere in evolvendo pervulgandoque hoc genere functi sunt.

Musica rockiana Dominiciana etiam popularis est. Multi, si non plerique, eius cantorum Dominicopolin et Sanctum Iacobum incolunt.

Moda[recensere | fontem recensere]

Dominicianus autochthon, modae designator et liquoris odorati artifex Anscharius de la Renta.

Natio se iactat quia habet una e decem insignissimis designationis scholis in regione, La Escuela de Diseño de Altos de Chavón, quae hanc nationem praecipuum actorem in modae et designationis mundo facit. Notus modae designator Anscharius de la Renta in Re publica Dominiciana anno 1932 natus et Statunitensis civis anno 1971 factus est. Ducente Hispano designatore Christophoro Balenciaga et postea cum domo Lanvin Lutetiae laboravit. Anno 1963, proprium pittacium habens designavit. Suo domicilio in Civitatibus Foederatis posito, Anscharius de la Renta tabernulas exquisitas per nationem aperuit. Cuius opus Francicam Hispanicamque modam Statunitensibus cum generibus commiscet.[191][192] Quamquam suum domicilium Novi Eboraci posuit, Anscharius de la Renta etiam suum opus in America Latina promovit et activus in sua autochthonica Re publica Dominiciana mansit, ubi caritativae activitates et personales adeptiones ei Ordinem Meriti Ioannis Pauli Duarte et Ordinem Christophori Columbi meritae sunt.[192] Anscharius de la Renta cancri implicationibus die 20 Octobris anni 2014 mortuus est.

Nationalia symbola et dies festi[recensere | fontem recensere]

Pereskia Quisqueyana.

Aliquae e praecipuis Dominicianis symbolis vexillum; insigne; et hymnus nationalis, Himno Nacional intitulatus, sunt. Vexillum magnam albam crucem id in partes quattuor dividentem habet. Duae partes rubrae et duae cyaneae sunt. Ruber color sanguinem a liberatoribus fusum repraesentat. Cyaneus Dei protectionem nationi exprimit. Alba crux liberatorum pugnam ad relinquendam futuris aetatibus liberam nationem symbolizat. Alternativa interpretatio est ut cyaneus desideratum progressus libertatisque repraesentet, dum albus pacem unitatemque apud Dominicianos symbolizet.[193]

Media in cruce est insigne Dominicianum, eisdem coloribus quam in vexillo nationali. Insigne rubrum, album cyaneumque scutum vexillo indutum cum Bibliis, aurea cruce et sagittis pingit; scutum oleae ramo (a sinistra) et arecaceo ramo (a dextera) circumdatur. Biblia traditionaliter veritatem lucemque repraesentant. Aurea crux redemptionem e servitudine repraesentat et sagittae nobiles milites celsasque res militares symbolizant. Cyanea taeniola super scuto dicit "Dios, Patria, Libertas" (scilicet "Deum, Patriam, Libertatem"). Rubra taeniola sub scuto dicit, "República Dominicana" (scilicet "Rem publicam Dominicianam"). Ex omnibus mundi vexillis, Bibliorum depictio unica vexillo Dominiciano est.

Flos nationalis pereskia Quisqueyana et arbor nationalis swietenia mahagoni est.[194] Avis nationalis dulus Dominicus est.[195]

Res publica Dominiciana Sollemnitatem Dominae Nostrae de la Altagracia[126] (Hispanice Día de la Altagracia) die 21 Ianuarii ad honorem sanctae patronae; Diem Ioannis Pauli Duarte die 26 Ianuarii ad honorem unius e patribus conditoribus; Diem Independentiae die 27 Februarii; Diem Restitutionis die 16 Augusti; Sollemnitatem Nostrae Dominae Mercedis (Hispanice Día de la Altagracia) die 24 Septembris; et Diem Constitutionis die 6 Novembris celebrat.

Artes athleticae[recensere | fontem recensere]

Dominicianus autochthon et Maioris Ligae Basipilae (Anglice Major League Baseball seu MLB) lusor Albertus Pujols.

Basipila longe popularissima ars athletica in Re publica Dominiciana est.[188] Natio basipilae ligam cum turmis sex habet. Cuius tempus ex more Octobre incipit et Ianuario finit. Post Civitates Foederatas, Res publica Dominiciana secundum maximum numerum lusorum in Maioris Ligae Basipila (Anglice Major League Baseball seu MLB) habet. Olvadus Virgil Senior primus lusor in MLB in Re publica Dominiciana natus die 23 Septembris anni 1956 factus est. Ioannes Marichal et Petrus Martínez unici lusores in Re publica Dominiciana nati in Aula Famae Basipilae (Anglice Baseball Hall of Fame) sunt.[196] Apud claros basipilae lusores in Re publica Dominiciana natos Hadrianus Beltré, Robinson Canó,Ricardus Carty, Starling Marte, Vladimirus Guerrero, Georgius Antonius Bell, Iulianus Javier, Franciscus Liriano, Manuel Ramírez, Iosephus Bautista, Edwinus Encarnación,Hanleyus Ramírez, David Ortiz, Albertus Pujols, Nelson Cruz, Ubaldus Jiménez, Iosephus Citerior, Placidus Polanco et Samuel Sosa sunt. Philippus Alou quoque successu sicuti procurator[197] et Omar Minaya sicuti procurator generalis fructus est. Anno 2013, turma Dominiciana invicta ivit in via vincendi in Classico certamine mundano basipilae anni 2013.

In pugilatione, natio plurimos pugiles in toto orbe terrarum notos et aliquot principes in toto terrarum orbe victores protulit,[198] tales Carolus Cruz, eius frater Leonardus, Ioannes Antonius Guzmán et Ioannes Guzmán. Canistriludium quoque relative alto popularitatis gradu fruitur. Tito Horford, eius filius Al, Philippus López et Franciscus García sunt apud Dominicianos natos lusores in praesenti aut olim in Sodalitate Nationali Canistriludii (Anglice National Basketball Association seu NBA). Olympionices cum clipeo aureo et princeps in toto terrarum orbe victor cursor impedimentorum Felix Sánchez est e Re publica Dominiciana, velut Foederis Pediludii Nationalis (Anglice National Football League seu NFL) cornu defensivum Ludovicus Castillo.[199]

Aliae praecipuae artes athleticae follis volatilis, anno 1916 Statunitensibus a classiariis introductus et a Foederatione Dominiciana Follis Vollatilis (Hispanice Federación Dominicana de Voleibol seu FEDOVOLI) rectus; taequondo, ubi Gabriel Mercedes Olympicam medaliam argenteam anno 2008 adeptus est; et iudo sunt.[200]

Codices[recensere | fontem recensere]

Rei publicae Dominicianae hi codices sunt:

Coniunctio communium[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Paulus VI, "In Dominiciana Republica" (incipit epistula anni 1965). Ita "Dominicana (República): Res pública Dominiciana" apud Diccionario auxiliar: español-latino para el uso moderno del Latín Von José Juan Del Col Dictionarium Auxiliare Hispano-Latinum ab Ioanne Del Col
  2. 2.0 2.1 Carolus Egger, Diurnarius Latinus. Epitome actorum diurnorum in lingua Latina. (1980. ISBN 88-209-4366-2) p. 43
  3. Alan Dardik, ed. (2016), "Vascular Surgery: A Global Perspective" (Anglice) (Springer), 341. ISBN 978-3-319-33745-6.
  4. Jagran Josh, ed. (2016). "Current Affairs November 2016 eBook". p. 93.
  5. "Dominican Republic|Data" (Anglice). data.worldbank.org.
  6. "Estimaciones y Proyecciones de la Población Dominicana por Regiones, Provincias, Municipios y Distritos Municipales, 2008" (Hispanice). Archivatum ex originali die 11 Maii anni 2011. Inspectum die 25 Decembris anni 2008. Contextus: [ttps://web.archive.org/web/20110808193423/http://www.conapofa.gov.do/estimaciones.asp "Estimaciones; Población en Tiempo Real"] (Hispanice). Archivatum ex originali die 8 Augusti anni 2011. Inspectum die 13 Ianuarii anni 2008.
  7. Franco, Caesar A. (César A.) "La guerra de la Restauración Dominicana, el 16 de agosto de 1863" (PDF) (Hispanice). dgii.gov.do. Archivatum ex originali (PDF) die 24 Iunii anni 2015.
  8. Guerrero, Ioannes (Johnny) (die 16 Augusti anni 2011). "La Restauración de la República como referente histórico" (Hispanice). El Día.
  9. Sagas, Ernestus (Ernesto). "An Apparent Contradiction? Popular Perceptions of Haiti and the Foreign policy of the Dominican Republic" (Anglice). Lehman College (Praesentatum in Congressione Annua Sexta Consociationis Studiorum Haitianorum, Bostoniae, in Massachusetta).
  10. 10.0 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 10.7 10.8 "CIA – The World Factbook – Dominican Republic" (Anglice). Procuratio Nuntiorum Centralis (CIA). Inspectum pridie Nonas Iunias anni 2007.
  11. Ben Fox et Ezequiel Abiu Lopez (die 20 Maii anni 2012), "Dominican Republic Elections: Ex-President Hipolito Mejia Challenges Danilo Medina" (Anglice). Huffington Post. Archivatum ex originali pridie Kalendas Februarias anni 2016.
  12. "CIA – The World Factbook – Rank Order – GDP (purchasing power parity)" (Anglice).
  13. "Dominican Republic" (Anglice). www.worldbank.org.
  14. "CIA – The World Factbook – Dominican Republic" (Anglice). Procuratio Nuntiorum Centralis (CIA).
  15. "Dominican Republic Overview" (Anglice). Argentaria mundana. Inspectum 2016-04-29.
  16. "Dominican Republic Overview" (Anglice). Argentaria mundana. Inspectum 2016-04-29.
  17. "Dominican economy grows 7.4% in first half, paced by construction" (Anglice). Dominican Today. Archivatum ex originali die 26 Augusti anni 2016. Inspectum die 27 Augusti anni 2016.
  18. "¿Quiénes Somos?" (Hispanice). Chrematisterium Rei publicae Dominicianae. Inspectum 2016-03-03.
  19. 19.0 19.1 19.2 "Consulatus Generalis Rei publicae Dominicianae Bancoci in Thailandia" (Anglice). Inspectum die 27 Februarii anni 2009.
  20. 20.0 20.1 Diogenes (Diógenes) Pina (die 21 Martii anni 2007). [https://web.archive.org/web/20080109194929/http://www.ipsnews.net/news.asp?idnews=37018 "Dominican Republic: Deport Thy (Darker-Skinned) Neighbour" (Anglice). Inter Press Service (IPS). Archivatum ex originali die 9 Ianuarii anni 2008. Inspectum die 14 Ianuarii anni 2008.
  21. "United States – Selected Population Profile in the United States (Dominican (Dominican Republic))"] (Anglice). 2008 American Community Survey 1-Year Estimates. U.S. Census Bureau. Archivatum ex originali die 2 Decembris anni 2010. Inspectum die 10 Ianuarii anni 2010.
  22. 22.0 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5 "U.S. Relations With the Dominican Republic" (Anglice). Ministerium Rerum Externarum Civitatum Foederatarum. Die 22 Octobris anni 2012.
  23. 23.0 23.1 Nomini lacus Hispanice Enriquillo nuncupato, confer binomen "Chondropoma enriquillense".
  24. Nomen lacus nominatum est a regulo Henriculo (Hispanice Enriquillo) qui apparet in libro "Annales minorum seu Trium Ordinum a S. Francisco institutorum, Volumen 15", ubi dicitur: "(...) Henriculum, Indiarum nobilem, a se suisque Consodalibus optime a juventute apud Conventum Verae Pacis in provincia Xarague (in qua Bohequius, unus ex quinque Regibus Hispaniolae imperabat)."
  25. Baker, Christophorus P. (Christopher P.); Mingasson, Aegidius (Gilles) (2008). Dominican Republic (Hispanice). National Geographic Books, p. 190. ISBN 978-1-4262-0232-2.
  26. "Urbs Colonialis Dominicopolitana"] (Variis linguis). Centrum Patrimonii Totius Mundi ab UNESCO. Inspectum die 24 Augusti anni 2016.
  27. UNESCO per totum mundum|Res publica Dominiciana (Anglice, Hispanice, Francice). Unesco.org (die 14 Novembris anni 1957). Inspectum die 2014-04-02.
  28. 28.0 28.1 "Ambasciata Rei publicae Dominicianae in Civitatibus Foederatis" (Anglice). Archivatum ex originali die 2015-06-26. Inspectum die 27 Februarii anni 2009.
  29. Verbi gratia, apud librum "De Praedonibus Insulam Sancti Dominici Celebrantibus Saeculo Septimo Decimo" ab Henrico Lorin.
  30. "Dominican Republic – The first colony" (Anglice). Country Studies. Bibliotheca Congressus; Federal Research Divisio Investigatio Foederalis. Inspectum die 19 Iunii anni 2008.
  31. Hand Book of Santo Domingo: (Anglice) Commentariolus nº 52. U.S. Government Printing Office, 1892. Digitizatum die 14 Augusti anni 2012. p. 3. "...the Republic of Santo Domingo or República Dominicana (Dominican Republic) as it is officially designated'."
  32. 32.0 32.1 Lexicon Universale Hofmann ubi dicitur "Hispaniola (...) Interdum etiam Guisqueia (...)".
  33. Kraft, Randy (die 27 August anni 2000). "Paradise On The Beach Resorts Are Beautiful In Caribbean's Punta Cana, But Poverty Is Outside The Gates" (Anglice). The Morning Call. Archivatum ex originali die 21 September anni 2013.
  34. Vbb. adiectt. "Arawakanus", "Arawakensis": cf. nomina biologica e.g. Drosophila arawakana, Furculanurida arawakensis.
  35. 35.0 35.1 35.2 Luna Calderón, Ferdinandus (Fernando) (Decembre anni 2002). "ADN Mitocondrial Taíno en la República Dominicana" (PDF). Kacike (Hispanice) (Speciale). ISSN 1562-5028. Archivatum ex originali (PDF) Kalendis Octobribus anni 2008.
  36. "Dominican Republic" (Anglice). Encarta. Microsoft Corporation. Archivatum ex originali die 14 Novembris anni 2007. Inspectum die 6 Iunii anni 2007.
  37. Vide "Caribae" apud Lexicon Universale Hofmann.
  38. Royal, Robertus (Robert) (vere anni 1992). [ttps://web.archive.org/web/20090216092556/http://www.millersville.edu/~columbus/data/ant/ROYAL-01.ANT "1492 and Multiculturalism"]. The Intercollegiate Review. 27 (2): 3–10. Archivatum ex originali die 16 Februarii anni 2009.
  39. Rawley, Iacobus A. (James A.); Behrendt, Stephanus (Stephen) D. (2005). The Transatlantic Slave Trade: A History (Anglice). University of Nebraska Press. p. 49. ISBN 0-8032-3961-0.
  40. Keegan, Gulielmus (William). "Death Toll" (Anglice). Universitas Millersvilla, ex ephemeride Archaeology (Ianuario/Februario anni 1992, p. 55). Archivatum ex originali die 21 Martii anni 2008. Inspectum die 19 Iunii anni 2008.
  41. Henige, David (1998). Numbers from nowhere: the American Indian contact population debate (Anglice). University of Oklahoma Press. p. 174. ISBN 0-8061-3044-X.
  42. Tomus alterus De justa Indiarum occidentalium gubernatione ubi dicitur "(...) et disponunt in successione Cacicatus, (...)".
  43. Robertus (Roberto) Cassá (1992). Los Indios de Las Antillas (Hispanice). Editorial Abya Yala. pp. 126–. ISBN 978-84-7100-375-1. Inspectum die 15 Augusti anni 2012.
  44. Wilson, Samuel M. (1990). Hispaniola: Caribbean Chiefdoms in the Age of Columbus (Anglice). Univ. of Alabama Press. p. 110. ISBN 0-8173-0462-2.
  45. Georgi Horni Arca Noæ, sive Historia imperiorum et regnorum à condito orbe.
  46. Columbeis ubi dicitur: "(...) Axis ad oppositi populos, ignota Quisqueiae Littora (...)".
  47. Anglería, Petrus Martyr (Pedro Mártir de) (1949). Décadas del Nuevo Mundo, Tercera Década, Libro VII (Hispanice). Bonaëropoli: Editorial Bajel.
  48. Columbeis ubi dicitur: "(...) Pone subit magna matrum comitante caterua Anacaona soror, qua non prudentior ulla (...)".
  49. Georgi Horni Arca Noæ, sive Historia imperiorum et regnorum à condito orbe.
  50. Georgi Horni Arca Noæ, sive Historia imperiorum et regnorum à condito orbe ubi dicitur: "(...) Ultimus Rex Caonabo, qui in Columbi navigatione Canoba id est domus auri dicitur. (...)".
  51. Georgi Horni Arca Noæ, sive Historia imperiorum et regnorum à condito orbe ubi dicitur: "(...) Xaragua aliis Guaccayrima, Haniguaiaga vel Maguana (...)".
  52. "Annales minorum seu Trium Ordinum a S. Francisco institutorum, Volumen 15", ubi dicitur: "(...) Henriculum, Indiarum nobilem, a se suisque Consodalibus optime a juventute apud Conventum Verae Pacis in provincia Xarague (in qua Bohequius, unus ex quinque Regibus Hispaniolae imperabat) (...)".
  53. "What Became of the Taíno?" (Anglice). Smithsonian Octobre 2011.
  54. 54.0 54.1 "History of Smallpox – Smallpox Through the Ages" (Anglice). Texas Department of State Health Services.
  55. Ferbel Azcarate, Petrus (Pedro) J. (Decembre 2002). "Not Everyone Who Speaks Spanish is from Spain: Taíno Survival in the 21st Century Dominican Republic" (Anglice) (PDF). Kacike (extraordinarius numerus). ISSN 1562-5028. Archivatum ex originali (PDF) die 17 Iunii anni 2004. Inspectum die 24 Septembris anni 2009.
  56. Guitar, Lynne (Decembre anni 2012). "Documenting the Myth of Taíno Extinction" (Anglice) (PDF). Kacike (numerus extraordinarius). ISSN 1562-5028. Inspectum die 24 Augusti anni 2016.
  57. Martínez Cruzado, Ioannes Carolus (Juan Carlos) (Decembre anni 2002). ["The Use of Mitochondrial DNA to Discover Pre-Columbian Migrations to the Caribbean: Results for Puerto Rico and Expectations for the Dominican Republic"] (Anglice) (PDF). Kacike (numerus extraordinarius). ISSN 1562-5028. Inspectus die 24 Augusti anni 2016.
  58. O'Halloran, Hyacintha (Jacinta) (2007-01-01). Fodor's Budapest. Fodor's Travel Publications. ISBN 978-1-4000-1740-9.
  59. Pirata#De piratarum genera
  60. Confer binomen "Globorotalia cibaoensis".
  61. 61.0 61.1 Hierarchia Catholica.
  62. Período de “la España Boba” (Hispanice) - apud Dominicanaonline.org.
  63. H. Hoetink (die 29 Maii 1986). "The Dominican Republic c. 1870–930". In Leslie Bethell. The Cambridge History of Latin America. V, Circa 1870 to 1930 (Anglice). Cambridge University Press. p. 287. ISBN 978-0-521-24517-3.
  64. Guitar, Lynne. "History of the Dominican Republic". Hola.com. Inspectum die 29 Maii anni 2007.
  65. Hoetink, The Dominican People: Notes for a Historical Sociology versum in Anglicam a Stephano Ault Pg. 83. Johns Hopkins Press: Baltimorae, 1982.
  66. 66.0 66.1 Matibag, Eugenius (Eugenio) (2003). Haitian-Dominican Counterpoint: Nation, State, and Race on Hispaniola (Anglice). Macmillan. ISBN 0-312-29432-8.
  67. 67.0 67.1 67.2 Patterson, Claudia (die 4 Octobris anni 2004). "President Leonel Fernández: Friend or Foe of Reform?" (Anglice). Council on Hemispheric Affairs. Archivatum ex originali die 7 Novembris anni 2008.
  68. waza.org ubi apparet binomen "Epicrates monensis".
  69. Hierarchia Catholica.
  70. 70.0 70.1 Confer binomen "Lyria samanaensis".
  71. Confer binomen "Globorotalia cibaoensis".
  72. Nomen lacus nominatum est a regulo Henriculo (Hispanice Enriquillo) qui apparet in libro "Annales minorum seu Trium Ordinum a S. Francisco institutorum, Volumen 15", ubi dicitur: "(...) Henriculum, Indiarum nobilem, a se suisque Consodalibus optime a juventute apud Conventum Verae Pacis in provincia Xarague (in qua Bohequius, unus ex quinque Regibus Hispaniolae imperabat) (...)".
  73. Childress, Sara (Sarah) (pridie Kalendas Septembris anni 2011). "DR to Haitians: get lost" (Anglice). pri.org. Global Post. Inspectum die 24 Augusti anni 2016.
  74. "CAFTA-DR (Dominican Republic-Central America FTA) | United States Trade Representative" (Anglice). ustr.gov. Inspectum die 2017-02-08.
  75. "Caribbean – Trade – European Commission" (Anglice). ec.europa.eu. Inspectum 2017-02-08.
  76. 76.0 76.1 catholic-hierarchy.org.
  77. 77.0 77.1 77.2 catholic-hierarchy.org ubi apparet "Dioecesis Barahonensis".
  78. 78.0 78.1 Confer binomen "Globorotalia cibaoensis".
  79. De rebus Oceanis & Orbe novo decades tres a Petro Martyro ab Anghiera, ubi dicitur "(...) In Huhabo provincia sunt regiones Xamana, Canabacoa, Cuhabo (...)".
  80. Confer binomen "Meliola bonaoensis".
  81. 81.0 81.1 catholic-hierarchy.org ubi apparet "Dioecesis Sancti Iacobi Equitum".
  82. "Estadísticas de peaje y tiempo de recorrido al 2013" (PDF). opret.gob.do (Hispanice). Septembre anni 2013. p. 2. Inspectum die 17 Septembris anni 2013.
  83. "Dice el 80,6 por ciento de los dominicanos tiene teléfonos" (Hispanice). listindiario.com. Die 5 Iunii anni 2009. Archivatum ex originali die 16 Ianuarii anni 2013.
  84. "Indicadores Telefónicos 2009" (Hispanice). Indotel. Archivatum ex originali die 26 Februarii anni 2011. Inspectum die 5 Iunii anni 2009.
  85. "Indotel garantiza igualdad de género en proyectos tecnológicos realiza en todo el país" (Hispanice). elnuevodiario.com.do. Die 16 Novembris anni 2009.
  86. ["Dominican Republic north-south power grid almost finished (Correct)"] (Anglice). Dominican Today. Die 29 Aprilis anni 2009. Archivatum ex originali Idibus Octobribus anni 2015. Inspectum Idibus Octobribus anni 2015.
  87. "Dominican Government hints at blackout to justify electricity hike" (Anglice). Dominican Today. Kalendis Iuniis anni 2006. Archivatum ex originali die 3 Iunii anni 2009.
  88. EDESUR agrega 3,500 familias a 24 Horas de Luz (Hispanice). Cdeee.gov.do. Inspectum die 22 Septembris anni 2011.
  89. "Los apagones toman fuerza en circuitos de barrios PRA" (Hispanice). Die 11 Aprilis anni 2007. Archivatum ex originali die 27 Septembris anni 2007. Inspectum die 24 Maii anni 2007.
  90. ["Dominican Republic: Environmental Priorities and Strategic Options Country Environmental Analysis"] (PDF) (Anglice). Argentaria Mundana. Die 29 Iunii anni 2004. Archivatum ex originali (PDF) die 24 Octobris anni 2015.
  91. "World Population Prospects: The 2017 Revision" (Anglice). ESA.UN.org (ad personam accommodata data acquisita via situs retialis). Ministerium Rerum Oeconomicarum et Socialium Nationum Unitarum, Divisio Incolarum. Inspectum die 10 Septembris anni 2017.
  92. "World Population Prospects: The 2012 Revision" (Anglice) (PDF). Ministerium Rerum Oeconomicarum et Socialium Nationum Unitarum. 2013. p. 254.Inspectum die 24 Augusti anni 2016.
  93. "World Population Prospects: The 2006 Revision, Highlights, Working Paper No. ESA/P/WP.202" (Anglice) (PDF). Ministerium Rerum Oeconomicarum et Socialium Nationum Unitarum, Divisio Incolarum. 2007. Inspectum die 13 Ianuarii anni 2008.
  94. "Población en Tiempo Real" (Hispanice). Consejo Nacional de Población y Familia. Archivatum ex originali die 8 Augusti anni 2011. Inspectum die 13 Ianuarii anni 2008.
  95. 95.0 95.1 Dominican Republic – Population (Anglice). Encyclopedia of the Nations.
  96. 96.0 96.1 96.2 96.3 catholic-hierarchy.org ubi apparet "Dioecesis Sancti Petri de Macoris".
  97. 97.0 97.1 97.2 Georgi Horni Arca Noæ, sive Historia imperiorum et regnorum à condito orbe.
  98. 98.0 98.1 98.2 Lexicon Universale Hofmann ubi dicitur: "Hispaniola (...) a Dominicopoli loco memoranda, Salvaleon sacchari proventu nobilis (...)".
  99. catholic-hierarchy.org ubi apparet "Dioecesis Sancti Francisci de Macoris".
  100. 100.0 100.1 100.2 Lexicon Universale Hofmann ubi dicitur: "Hispaniola (...) in parte Austr. Conceptio de Vega, sedes ante Episcopi, (...)".
  101. Confer Graecum vocabulum Μεσανατολικό.
  102. 102.0 102.1 102.2 Levinson, David (1998). Ethnic groups worldwide: a ready reference handbook (Anglice). Greenwood Publishing Group. pp. 345–6. ISBN 1-57356-019-7.
  103. Joshua Project (2016). "The Jamaicans people group is reported in 14 countries" (Anglice). Joshuaproject.net. Inspectum die 19 October anni 2016.
  104. "Growing Puerto Rican population in the Dominican Republic1" (Anglice). Universitas Centralis Orientis. Archivatum ex originali die 17 Martii 2011. Inspectum die 19 Iulii anni 2010.
  105. "Más de medio millón de inmigrantes residen en el país" (Hispanice). diariolibre.com. Kalendis Maiis anni 2013. Inspectum die 19 Octobris anni 2016.
  106. "Brits Abroad" (Anglice). BBC News. Die 6 Decembris anni 2006. Inspectum die 3 Augusti anni 2010.
  107. 107.0 107.1 "CCNY Jewish Studies Class to Visit Dominican Village that Provided Refuge to European Jews During World War II" (Press release). City College of New York. November 13, 2006. Archived from the original on May 10, 2011. Retrieved August 3, 2010.
  108. "Christian-Jewish Relations: The Inquisition". Encyclopaedia Judaica. Inspectum Idibus Maiis anni 2013.
  109. "Dominican Republic". Encyclopaedia Judaica. 2008. Inspectum Idibus Maiis anni 2013.
  110. Levy, Lauren (die 6 Ianuarii anni 1995). "The Dominican Republic's Haven for Jewish Refugees" (Anglice). Jerusalem Post.
  111. "Jews in Dominican Republic". Encyclopaedia Judaica. 6. 1971. Archivatum ex originali die 2013-03-10.
  112. "Dominican Republic-Jews" (Anglice). biblediscovered.com. Archivatum ex originali die Kalendis Octobribus anni 2013. Inspectum Idibus Maiis anni 2013.
  113. "American Citizens Living Abroad by Country" (Anglice) (PDF). Ministerium Civitatis Statunitensis. Archivatum ex originali (PDF) die 25 Februarii anni 2011. Inspectum die 3 Augusti anni 2010.
  114. Henríquez Ureña, Petrus (Pedro) (1940). El Español en Santo Domingo (Hispanice). Bono Aëre: Institutum Philologiae Universitatis Bonaëropolitanae.
  115. Deive, Carolus Stephanus (Carlos Esteban) (2002). Diccionario de dominicanismos. Dominicopoli: Librería La Trinitaria. pp. 9–16. ISBN 99934-39-07-X.
  116. Guía Didáctica. Inicial (PDF). Ministerium Educationis Rei publicae Dominicianae. I. 2010. ISBN 978-99934-43-26-1. Archivatum ex originali (PDF) die 3 Augusti anni 2011.
  117. Apolinar, Bethania (die 2 Augusti anni 2015). "Enseñanza del inglés es "pobre" en escuelas" (Hispanice). Dominicopoli: Listín Diario. Inspectum die 24 Augusti anni 2016.
  118. "Especialistas en idiomas" (Hispanice). Hoy digital. Die 28 Iunii anni 2006. Inspectum die 24 Augusti anni 2016.
  119. Pujols, Daniela (die 23 Aprilis anni 2015). "Colegio Chino: Cuando el idioma no es limitante" (Hispanice). Listín Diario. Inspectum die 24 Augusti anni 2016.
  120. Baker, Colin; Prys Jones, Sylvia, eds. (1998). [ttps://books.google.es/books?id=YgtSqB9oqDIC&pg=PA389&dq=second+largest+language+spoken+in+the+dominican+republic&redir_esc=y&hl=es#v=onepage&q&f=false Encyclopedia of Bilingualism and Bilingual Education.] p. 389. ISBN 1-85359-362-1. Inspectum die 20 Novembris anni 2015.
  121. Davis, Martha Hellena (Martha Ellen) (2011). "La Historia de Los Inmigrantes Afro-Americanos Y Sus Iglesias En Samaná Según El Reverendo Nehemiah Willmore". Boletín Del Archivo General de La Nación. 36 (129): 237–45.
  122. Which countries are best at English as a second language? (Anglice), Forum Oeconomicum Mundiale. Inspectum die 10 Iulii anni 2017
  123. EF English Proficiency Index – Dominican Republic (Anglice), EF Education First. Inspectum die 10 Iulii anni 2017.
  124. Nicasio Rodríguez, Irma; Jesús de la Rosa (1998). Historia, Metodología y Organización de los Censos en República Dominicana: 1920–1993 (Hispanice). Dominicopoli: Sedes Nationalis Statisticae. pp. 44, 131.
  125. [ww.thearda.com/internationalData/countries/Country_70_2.asp Dominican Republic (Anglice)]. The Association of Religion Data Archives.
  126. 126.0 126.1 126.2 catholic-hierarchy.org ubi apparet "Dioecesis A Domina Nostra vulgo de la Altagracia in Higüey, seu Higueyensis".
  127. Dominican Republic (Anglice). The Association of Religion Data Archives.
  128. Encyclopedia of World Cultures "Dominicans", [1] (Anglice).
  129. ["Expansión Urbana de las ciudades capitales de RD: 1988-2010"] (Hispanice). Dominicopoli: Statio Nationalis Statisticae. Kalendis Maiis anni 2015. ISBN 978-9945-8984-3-9. Inspectum die 25 Ianuarii anni 2016.
  130. Carolus Egger, Diurnarius Latinus. Epitome actorum diurnorum in lingua Latina. (1980. ISBN 88-209-4366-2) p. 43
  131. "Civitas S. Dominici": vide imaginem nostram anni 1589
  132. 132.0 132.1 132.2 catholic-hierarchy.org ubi apparet "Dioecesis Sancti Ioannis Maguanensis".
  133. 133.0 133.1 133.2 133.3 Lexicon Universale Hofmann ubi dicitur: "Hispaniola (...) nunc Dominicopolitana juncta, Zeibum, Zeibo, Fanum S. Jacobi, Sant Jago, egregio situ inclyta, Portus Argenteus, seu Puerto de la Plata, ob commercii frequentiam, (...)".
  134. De rebus Oceanis & Orbe novo decades tres a Petro Martyro ab Anghiera, ubi dicitur "(...) Aliae sunt regiones, Dahabon, Cybaho, Manabaho. Cotoy est in insuale medio (...)".
  135. Vicipaedia Hispanica, ubi dicitur: "La ciudad de Cotuí es el municipio cabecera de la provincia de Sánchez Ramírez. Su nombre, escrito antiguamente Cotuy o Cotoy (...)".
  136. E gentilico Hispanico sanchezramirense.
  137. 137.0 137.1 137.2 catholic-hierarchy.org ubi apparet "Dioecesis Portus Argentarii".
  138. catholic-hierarchy.org ubi apparet "Dioecesis Baniensis".
  139. Confer binomen "Meliola bonaoensis".
  140. Confer binomen "Teichospora hainensis".
  141. catholic-hierarchy.org ubi apparet "Dioecesis Vegensis".
  142. 142.0 142.1 Lexicon Universale Hofmann ubi dicitur: "Hispaniola (...) Azua seu Compostella & Mons Christi, salis fodinis fructuosa. (...)".
  143. catholic-hierarchy.org ubi apparet "Dioecesis Sancti Francisci de Macoris".
  144. Confer binomen "Ilex duarteensis".
  145. catholic-hierarchy.org ubi apparet "Dioecesis Maoënsis-Montis Christi".
  146. Confer gentilicum Hispanicum "espaillatense".
  147. 147.0 147.1 González Hernández, Iulius Amabilis (Julio Amable) (die 11 Augusti anni 2012). "Registro de Inmigrantes de El Líbano". Cápsulas Genealógicas en Areíto (Hispanice).
  148. Hübner Ioannes. Kort begryp der oude en nieuwe geographie, ubi dicitur "S. CROIX in't Latijn Insula S. Crucis".
  149. Cf. "Dioecesis Sancti Thomae in Insulis Virgineis" e The Hierarchy of the Catholic Church (situs a Davide M. Cheney elaboratus) (Anglice)
  150. Joshua Project (2016). "The Jamaicans people group is reported in 14 countries" (Anglice). Joshuaproject.net. Inspectum die 19 Octobris anni 2016.
  151. "Growing Puerto Rican population in the Dominican Republic" (Anglice). Universitas Centralis Orientis. Archivatum ex originali die 17 Martii 2011. Inspectum die 19 Iulii anni 2010..
  152. "Más de medio millón de inmigrantes residen en el país" (Hispanice). diariolibre.com. Kalendis Maiis anni 2013. Inspectum die 19 Octobris anni 2016.
  153. "CIA – The World Factbook – Dominican Republic" (Anglice). Procuratio Nuntiorum Centralis (CIA). Inspectum 10 Ianuarii anni 2010.
  154. "Illegal people" (Anglice). Custodia Iurum Humanorum. Archivatum ex originali die 2002-04-21. Inspectum die 29 Maii anni 2007.
  155. Iacobus (James) Ferguson. "Migration in the Caribbean: Haiti, the Dominican Republic and Beyond" (PDF) (Anglice). Minority Rights Group International. Inspectum die 14 Ianuarii anni 2008.
  156. [ttps://www.huffingtonpost.com/richard-morse/haitian-cane-workers-in-t_b_626610.html?ref=twitter Ricardus (Richard) Morse: Haitian Cane Workers in the Dominican Republic] (Anglice). Huffingtonpost.com. Inspectum die 22 Septembris anni 2011.
  157. Pantaleón, Doris (die 20 Ianuarii anni 2008). "El 22% de los nacimientos son de madres haitianas" (Hispanice). Listin Diario. Archivatum ex originali die 13 Octobris anni 2010.
  158. "Dirt Poor — Haiti has lost its soil and the means to feed itself" (Anglice).
  159. "The charcoal war" (Anglice).
  160. "Dominican Republic: A Life in Transit". Amnestia Internationalis. Die 21 Martii anni 2007. Archivatum ex originali die 22 Aprilis anni 2007. Inspectum die 3 Iunii anni 2007.
  161. Diogenes (Diógenes) Pina (Pridie Kalendas Novembres anni 2007). "Republic: Gov't Turns Deaf Ear to UN Experts on Racism" (Anglice). Inter Press Service (IPS). Archivatum ex originali die 9 Ianuarii anni 2008. Inspectum die 14 Ianuarii anni 2008.
  162. "Constitutio Haitianae anni 1987" (Anglice). Inspectum die 16 Octobris anni 2010. "ARTICULUS 11: Quilibet homo e Haitiano patre aut Haitiana matre qui nativi Haitiani essent et nunquam suam nationalitatem renuntiaverint natus Haitianam nationalitatem partus tempore possidet"
  163. Maureen Lynch (Kalendis Novembribus anni 2007). "Dominican Republic, Haiti, and the United States: Protect Rights, Reduce Statelessness" (Anglice). Refugees International. Archivatum ex originali die 8 Iulii anni 2008.
  164. Andreas (Andrew) Grossman (die 11 Octobris anni 2004). "Birthright citizenship as nationality of convenience" (Anglice). Acta Tertii Colloquii de Nationalitate. Consilium Europaeum. Inspectum die 3 Iunii anni 2007.
  165. "Dominican Republic, Haiti, and the United States: Protect rights, reduce statelessness". Reuters. Die 19 Ianuarii anni 2007. Archivatum ex originali die 8 Iulii anni 2008. Inspectum die 29 Maii anni 2007.
  166. Michaela (Michelle) García (2006). "No Papers, No Rights" (Anglice). Amnestia Internationalis. Archivatum ex originali die 2007-08-07. Inspectum die 29 Maii anni 2007.
  167. Iacobus (James) A. Wilderotter (die 3 Ianuarii nni 1975). "Memorandum for the File, "CIA Matters"" (Anglice) (PDF). National Security Archive.
  168. Morrison, Thomas K.; Sinkin, Ricardus (Richard) (hieme anni 1982). "International Migration in the Dominican Republic" (Anglice). International Migration Review. 16 (4, Special Issue: International Migration and Development): 819–836. doi:10.2307/2546161. JSTOR 2546161.
  169. 169.0 169.1 "Migration Trends in Six Latin American Countries" (Anglice). Annenberg Foundation.
  170. US Census Bureau 2012 American Community Survey B03001 1-Year Estimates HISPANIC OR LATINO ORIGIN BY SPECIFIC ORIGIN (Anglice). Archivatum die 15 August anni 2014, in Wayback Machine. Inspectum die 20 Septembris anni 2013.
  171. Prevalence of HIV, total (% of population ages 15–49) | Data | Table (Anglice). Data.worldbank.org. Inspectum die 2 Aprilis anni 2014.
  172. «The President's Emergency Plan for AIDS Relief» (Anglice) (PDF). Office of the U.S. Global AIDS Coordinator. Aprili anni 2005. Archivatum forma (PDF) die 15 Februarii anni 2009.
  173. «Zika Virus in the Dominican Republic» (Anglice). CDC. Nonis Augustis anni 2016. Inspectum die 24 Augusti anni 2016.
  174. «Dominican Republic». Ministerium Rerum Externarum Civitatum Foederatarum. nspectum die 24 Augusti anni 2016.
  175. Romo, Raphaël (Rafael) (die 18 Augusti anni 2012). Pregnant teen dies after abortion ban. CNN.
  176. «Dominican Republic Reaffirms Commitment Against Legalizing Abortion». (Anglice) Fox News. Die 18 Septembris anni 2009. Inspectum anno 10 Septembris anni 2010.
  177. "LEY 66–97 Ley General de Educación"] (Hispanice) (PDF).
  178. y reglamentos/Ley139-01 Educación Superior.pdf "Ley 139-01 de Educación Superior, Ciencia y Tecnología" (Hispanice) (PDF). Archivatum ex originali (PDF) Kalendis Maiis anni 2015.
  179. 179.0 179.1 "UNODC: Global Study on Homicide" (Anglice). Officium Nationum Unitarum drogis et sceleribus cohibendis. Anno 2013. Inspectum die 24 Augusti anni 2016.
  180. Michael Winerip (die 9 Iulii anni 2000). "Why Harlem Drug Cops Don't Discuss Race". The New York Times.
  181. Ribando, Clara (Claire) (die 5 Martii anni 2005). "Dominican Republic: Political and Economic Conditions and Relations with the United States" (Anglice) (PDF). CRS Report for Congress. Retrieved May 29, 2007.
  182. "Teenagers jailed for taxi drivers' murder" (Anglice). BBC News. die 24 Septembris anni 2010.
  183. 183.0 183.1 Esteva Fabregat, Claudius (Claudio) (1981). "La hispanización del mestizaje cultural en América" (PDF). Revista Complutense de Historia de América (Hispanice). Universitas Complutensis Matritensis. 1: 133. ISSN 0211-6111. Inspectum die 26 Augusti anni 2016.
  184. "Colonial City of Santo Domingo" (Anglice et Francice). Centrum patrimonii totius mundi ab UNESCO.
  185. "Dominican Republic National Commission for UNESCO" (Anglice et Francice). UNESCO. Die 14 Novembris anni 1957. Consultum die 24 Augusti anni 2016.
  186. Vicipaedia Anglica
  187. "Bebidas típicas de República Dominicana" Archivatum die 4 Martii anni 2016, in Wayback Machine. RepublicaDominicana.net (Hispanice).
  188. 188.0 188.1 188.2 188.3 Harvey, Ioannes (Sean) (2006). The Rough Guide to The Dominican Republic (Anglice). Rough Guides. ISBN 1-84353-497-5.
  189. Cf. "Institutum internationale nómine Forum Oeconómicum Mundi" in J. J. del Col, Diccionario Auxiliar Español-Latino (Diccionario Auxiliar Español-Latino)
  190. Palo Drum: Afro-Dominican Tradition (Anglice). iasorecords.com.
  191. Fashion: Oscar de la Renta (Dominican Republic) (Anglice). Archivatum die 16 Ianuarii anni 2013, apud Wayback Machine. WCAX.com – Inspectum pridie Kalendas Novembres anni 2012.
  192. 192.0 192.1 Oscar de la Renta (Anglice). Encyclopædia Britannica. Inspectum pridie Kalendas Novembres anni 2012.
  193. "Ejército Nacional de la República Dominicana – Bandera Nacional" (Hispanice). Exercitus Nationalis Rei Publicae Dominicianae. Archivatum ex originali die 13 Ianuarii anni 2009. Recuperatum die 20 Octobris anni 2008.
  194. López, Yaniris (die 17 Iulii anni 2011). "La rosa de Bayahíbe, nuestra flor nacional" (Hispanice). Listin Diario.
  195. Pérez, Faustinus (Faustino). "El jardín Botánico Nacional". DiarioDigitalRD.com (Hispanice). Archivatum ex originali die 23 Octobris anni 2008. Inspectum die 20 Octobris anni 2008.
  196. "Marichal, Juan" (Anglice). Aula Famae Basipilae. Inspectum die 19 Iulii anni 2010.
  197. Puesan, Antonius (Antonio) (die 2 Martii anni 2009). "Dominicana busca corona en el clásico mundial" (Hispanice). Sobre el Diamante. Archivatum ex originali die 16 Ianuarii anni 2013. Inspectum die 22 Octobris anni 2012.
  198. Fleischer, Nat; Sam Andre; Don Rafael (2002). An Illustrated History of Boxing (Anglice). Citadel Press. pp. 324, 362, 428. ISBN 0-8065-2201-1.
  199. Shanahan, Thomas (Tom) (die 24 Martii anni 2007). "San Diego Hall of Champions – Sports at Lunch, Luis Castillo and Felix Sanchez" (Anglice). Aula Campionum Didacopolitana. Archivatum ex originali die 5 Maii anni 2007. Inspectum die 29 Maii anni 2007.
  200. "Fedujudo comparte con dirigentes provinciales" (Hispanice). fedojudo.org. Archivatum ex originali die 6 Decembris anni 2010. Inspectum die 15 Septembris anni 2010.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Wikidata-logo.svg Situs geographici et historici:  • OpenStreetMap • GeoNames • Thesaurus Getty • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud Lexicon historicum Helveticum
Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Rem publicam Dominicianam spectant.