Roman numeral 10000 CC DD.svg

Libanus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen yellow.svg -3 (maxdubium) Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Haec pagina civitatem Asiaticam tractat. Si incensum quaeris, vide Tus.
Wikidata-logo.svg Libanus
Res apud Vicidata repertae:
Libanus: insigne
Libanus: vexillum
Continens: Asia
Territoria finitima: Syria, Israel
Caput: Berytus

Gubernium

Princeps: Michael Aoun
Praefectus: Tammam Salam
Situs interretialis

Populus

Numerus: 4 467 390±0
Sermo publicus: Lingua Arabica
Zona horaria: UTC+2, UTC+3
Moneta: Lebanese pound

Commemoratio

Hymnus nationalis: Lebanese National Anthem

Sigla

ISO LB, LBN, 422; IOC LIB
Dominium interretiale: .lb
Praefixum telephonicum: +961

Tabula geographica

Libanus: situs
Tabula praesentis Libani.

Libanus[1] est civitas in Asia sita, Mare Mediterraneum adiacens.

Geographia[recensere | fontem recensere]

Libanus est Medii Orientis respublica. Occidentalis finis est in propinquo Mediterraneo Mare ; orientalis finis Syriam et meridianus finis Israel attingunt. Libano sunt duo montes perpetui: Montes Libani, qui sunt paralleles? occidentali orae et Montes Contra Libanum, qui sunt per orientalem oram. Bica Vallis, praecipua Libani regio agriculturae, adest inter haec iuga.

Praecipuae Libani seges sunt acidi fructus, holera, olivae, et uvae. Libanus est praeclarus ob cedros arboribus, qui etiam est in vexillo civitatis.

Res Publica et historia[recensere | fontem recensere]

Templum apud Heliopolim.

Quamquam Libanus respublica a nonnullis consideratus est, respublica Libani multos annos fuit instabilis. Libanus a Francia anno 1941 libertatem cepit, sed modo civile bellum anno 1958 inter Christianos musulmanosque exortum est. Praeses Libani eo tempore, Camilli Chamoun, cum occasu artes cognationes fuit. {?} Ergo, praeses Eisenhower Americanas copias misit ut imperium rei publicae restitueret.

Alium civile bellum anno 1975 ortum est, in quo Syriae copiae intervenerunt; civilia autem bella usque ad 1990 annum continuaverunt. Ex quo tempore, Syria rempublicam Libani tenuit. Anno 2004, Consociatae Nationes postulaverunt ut Syria suas copias sustulerit, quae postremo vicies et octies annos ibi posuit.

Gentes[recensere | fontem recensere]

Circa 95 centesimae gentis Libani sunt Arabici, dum reliqua est minor pars plerumque Armenia. Publica lingua est lingua Arabica, sed Francogallice, Anglice, et Armenica interdum dicitur. Linguam Syriacam multi Christiani diutius attinent. Lingua Aramaica interdum appellatur. Christiani Lingua Syriaca ad Liturgiam Divinam utunt.

Circa 65 centesimae multitudinis Musulmani sunt, et reliqui sunt Christiani. Numeri exacti absconsi sunt. Musulimani in tribus haeresibus (Suni, Scia, Dalmat) sunt. Plurimus Christianorum Catholicus est. Ritus Maronitus maximum populum Christiani qui in Libano sunt habet. Alii Christiani in Libano Ritus Latinus, Ritus Syriacus, Ritus Byzantinus Melchitus, Ritus Chaldeanus, Ritus Copticus et Aethiopianus et Armanianus erant. Hi in communione cum Ecclesia Catholica sunt. Christiani schismatici quoque erant. Qui sunt Orthodoxi Graecorum et Slavorum, Orthodoxi Syriorum et Aegytorum et Armaniorum et Aethiopianorum, et Nestoriani Ecclesiae Assyrianorum. Hi in communione cum Ecclesia Catholica non sunt. Item in communione invicem non sunt. Olim Christianitas fuit summa nationis religio. Religiosus adspectus patriae civilem rationem vehementer afficit. Christiani cives gentes liberus Libanum insistit et artes cognationes cum Europa. Muslimus? autem civiles gentes cum circumdantibus Arabicis patribus artes cognationis favent.?

Plurimus musulimani in Austro habitat. Plurimus Christiani in septentrione habitat. Patriarchus Maronitus et Armenianus Catholicus in Libano habitant.

Praecipuae urbes[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. De monte ex antiquitate noto: Quintus Curtius Rufus, Historiae Alexandri Magni http://latin.packhum.org/loc/860/1/14/4796-4803,6095-6102@1 4.2.18.5]: "ex Libano monte". De civitate hodierna: Paulus episcopus, Litterae decretales "Quamvis Libanus".

Nexus interni

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Libanum spectant.
Libanus : politica
Primi ministri Libani
Coat of arms of Lebanon.svg
Ante libertatem datam Augustus Adib Pacha • Béchara El Khoury • Habib Pacha Es-Saad • Béchara El Khoury • Aemilius Eddé • Augustus Adib Pacha • Carolus Debbas • Abdallah Beyhum • Ayoub Tabet • Khayreddin al-Ahdab • Khaled Chehab • Abdallah El-Yafi • Abdallah Beyhum • Alfredus Naqqache • Ahmad Daouk • Sami as-Solh • Ayoub Tabet • Petrus Trad
Post libertatem datam Riad Al Solh • Abdul Hamid Karami • Sami as-Solh • Saadi Al Munla • Riad Al Solh • Hussein Al Oweini • Abdallah Yafi • Sami as-Solh • Nazem Akkari • Saeb Salam • Abdallah Yafi • Khaled Chehab • Saeb Salam • Abdallah Yafi • Sami as-Solh • Rashid Karami • Abdallah Yafi • Sami as-Solh • Khalil al-Hibri • Rashid Karami • Ahmad Daouk • Saeb Salam • Rashid Karami • Hussein Al Oweini • Rashid Karami • Abdallah El-Yafi • Rashid Karami • Abdallah El-Yafi • Rashid Karami • Saeb Salam • Amine Hafez • Takieddin el-Solh • Rachid Solh • Nureddine Rifai • Rashid Karami • Selim al-Hoss • Takieddin el-Solh • Shafik Wazzan • Rashid Karami • Selim al-Hoss • Michael Aoun • Selim al-Hoss • Omar Karami • Rachid Solh • Rafic Hariri • Selim al-Hoss • Rafic Hariri • Omar Karami • Najib Mikati • Fouad Siniora • Saad Hariri • Najib Mikati • Tammam Salam • Saad Hariri
Ministri rerum externarum Libanenses (1976–)
Coat of arms of Lebanon.svg
Fouad Boutros 1976 • Élie Salem 1982 • Rashid Karami 1984 • Salim Hoss 1987 • Michael Aoun 1988 • Farès Boueiz 1990 • Nasri Maalouf 1992 • Farès Boueiz 1992 • Salim Hoss 1998 • Mahmoud Hammoud 2000 • Jean Obeid 2003 • Mahmoud Hammoud 2004 • Fawzi Salloukh 2005 • Ali al-Shami 2009 • Adnan Mansour 2011 • Gebran Bassil 2014
Capsae cognatae: Primi ministri Libani