Tofus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Antiquae Valli Serviani ruinae, lateribus tofi cinerei Romae facti.
18.5 Ma.

Tofus, vel etiam apud glossatores tophus et tufus, (a vocabulo Etrusco topi 'saxum') est saxum quod fervida silicum massa ex igniferi montis vertice erupta paulatim riguit. Hoc genus tofi a tofo calcareo distinguendum est.

Cinis vulcanicum[recensere | fontem recensere]

Opera eruptionis montis igniferi sunt gasa vulcanica, fumus, lava, aquae vapores, et tephra. Magma gasis vulcanicis vaporibusque admixta vi dirumpitur. Materies solida a talibus eruptionibus producta et in aere iacta appellatur tephra.

Brecciae[recensere | fontem recensere]

Sunt inter cinera super radicibus plurimorum montium igniferorum tres materiei classes.

Saxum igneum[recensere | fontem recensere]

Tofus conferruminatus[recensere | fontem recensere]

Tofus conferruminatus est saxi pyroclastici genus.

Tofi rhyoliti[recensere | fontem recensere]

In petrologia, tofi digeruntur secundum naturam saxi ignei quo ei consistunt.

Tofi trachyti[recensere | fontem recensere]

Tofi trachyti paene nullum quartz sed multum sanidine vel anorthoclase et aliquando feldspar oligoclase continent, temere cum biotite, augite, et hornblende.

Tofi welded apud Aureum Portum in Vivario Civitatis Yellowstone.

Tofi andesitici[recensere | fontem recensere]

Tofi andesitici sunt communissimi.

Tofi basaltici[recensere | fontem recensere]

Tofi basaltici late accidunt ubi montes igniferi nunc agunt et in terris ubi eruptiones diutissime finiverunt. Inveniuntur in Skia, insula Mull, Comitatu Antrim, et aliis locis ubi sunt tertiaria saxa vulcanica; in Scotia, Derbyshire, Hibernia inter strata carbonifera; et inter iam antiquiora saxa Terrae Lacuum et meridiana Scotiae Walliaeque loca montuosa. Ea colore sunt atra, viridia, vel rubra.

Inveniuntur recentiores tofi basaltici in Islandia, Insulis Faroe, Jan Mayen, Sicilia, Havaiis, Samoa, et ceteris locis.

Antiquissimi tofi basaltici pleni sunt calcito, chlorito, serpentino, et (praecipue ubi lavae nephelinum aut leucitum continent) zeolitis, sicut analcito, chabazito, heulandito, natrolito, prehnito, scolecito, et cetera.

Tofi ultramafici[recensere | fontem recensere]

Tofi ultramafici sunt rarissimum tofi genus, in quo abundanter adest olivinum aut serpentinum et abest aut vix est "Spatum" et "Quartzum."

Complicatio et metamorphismus[recensere | fontem recensere]

Usus[recensere | fontem recensere]

Quindecim moai tofo cinereo ex Ranone Raraku facti apud Ahu Tongariki. Ruber capitis ornatus (Rapanuiane: pukao) scoria factus est.

Tempore antiquo, tofi cinerei mollities ubique hoc saxum inventum est constructioni profuit. Tofo cinereo longe lateque diffuso in Italia, Romani in multis aedificiis pontibusque constructis eo usi sunt. Etenim omnis insula Ventotene (iam in usu), ex tufo caelata est. Vallum Servianum, aedificatum saeculo quarto ante Christum natum ad Romam defendendam, paene omnino in tofo consistit. Secaverunt etiam Romani tofum parvos lapides rectangulares, quibus usi sunt ut valla sicut exemplar opus reticulatum appellatum crearent.

Romani antiqui apes in tofo cinereo nidificare putaverunt; materies memorata est in Aeneide (12:805).

Momentum oeconomicum[recensere | fontem recensere]

Repositorium apud Yuccam Montem situm est in tofo et ignimbrito in Basin and Range Provincia Nevadae. In vallibus Napa et Sonoma Californiae, terra tofum ferens ferme excavatur ut vinarii serias vini coacervent. Populus Insulae Paschalis tofo cinereo ex Ranone Raraku ut plurimos eorum statuarum celebrationis (Rapanuiane: moaiorum) facerent usi sunt.

Peperinum, Romae Neapolique adhibitum saxum constructionis, est tofus trachyti. Pozolana, etiam tofus decompositus sed basicus, primum prope Neapolim caeditur ut sit glutinis pars, sed hoc nomen ad multas res dissimiles nunc adhibutur. In regione Eifla Germaniae, tofus trachyticus pumiceusque trass appellatus late fit hydraulicum structoris arenatum.

Alioqui, tofis cinereis non est momentum oeconomicum.

Notae[recensere | fontem recensere]

Vide etiam[recensere | fontem recensere]