Hercules

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Imago Illustrata Herculis.

Hercules (Graece Ἡρακλῆς[1]) erat heros praeclarus qui apud Graecos honorabatur. Natus a Iove (Iuppiter) et ex Alcmena, fortitudo Herculis erat super omnes mortales. Dea Iuno (Hera apud Graecos) eum semper vexabat. Famosi erant eius labores, quos perfecit, postquam ira irresistabili uxorem primam suam liberosque suos necaverat.

Duodecim labores[recensere | fontem recensere]

Rex Tirynthis Eurystheus Herculem duodecim labores imperavit, quos gloriose solvit:

  1. Leonem Nemeaeum necavit, cuius pelle deinde usus est tegumento.
  2. Hydram Lernaeam Typhonis filiam ad fontem Lernaeum interfecit.
  3. Aprum Erymanthium occidit.
  4. Cervum ferocem vivum in conspectu Eurysthei regis adduxit.
  5. Aves Stymphalides sagittis interfecit.
  6. Augeae regis stercus bobile uno die purgavit.
  7. Taurum, cum quo Pasiphae concubuit, ex Creta insula Mycenis vivum adduxit.
  8. Diomedem Thraciae regem et equos quattuor eius cum Abdero famulo interfecit.
  9. Reginae Amazonis balteum detraxit.
  10. Geryonem Chrysaoris filium trimembrem uno telo interfecit.
  11. Draconem, qui mala aurea Hesperidum servare solitus erat, interfecit. In itinere Antaeum gigantem quoque luctu vicit et interfecit.
  12. Canem Cerberum ab inferis (Eurystheo) regi in conspectum adduxit.

De Argonautarum expeditione[recensere | fontem recensere]

Confectis duodecim laboribus, iter per mare cum Argonautis fecit,[2] aurei velleris quaerendi causa. Non tamen usque ad Colchos pervenit cum ceteris comitibus, sed in litore Mysiae commoratus est, ubi puer quem amabat, Hylas, dum aquam e fonte sitiens petit, a nymphis raptus est. Diu eum frustra quaesivit Hercules nec ad navem Argum rediit; itaque Iason invitus sine illo magno heroe proficisci decrevit.

Antea in insula Lemno cum ceteris Argonautis moratus erat, nec tamen liberos ex Lemniadibus genuit: nam ad navem custodiendam in litore remanserat et comites incepti sui immemores ad profectionem hortatus est. Troiae filiam regis Hesionam monstro marino liberavit. Magna dona rex Laomedon ei promiserat, quae postea tamen e Mysia redeunti Herculi et poscenti negavit; itaque bellum cum Troianis gessit atque eorum urbem delevit. Apud Valerium Flaccum,[3] antequam Troiam rediret, a Iove iussus Prometheo in montem Caucasum succurrit et vinculis ac vulture liberat.

De Hercule et mulieribus[recensere | fontem recensere]

Hercules, Deianira, et Nessus in hydria Attica figuris nigris sexti saeculi a.C.n. Museum Lupariense.

Primam Megaram, filiam regis Thebani Creontis, uxorem duxisse dicitur, sed et ipsam et liberos ex ea genitos Iunonis ira lacessitus mente captus interfecit. Postea Deianiram, filiam Oetaei, regis Calydonii, uxorem habuit, quae invita eum interfecit. Dum enim aemulum Iolam captivam timet, Deianira tunicam sanguine olim a centauro Nesso dato illitam marito obtulit. Veneno hydrae cum sanguis mixtus esset, Hercules cruciatus maximos effugere non potuit nisi rogo accenso in quem sese praecipitavit, corpus suum comburens. Pars non mortalis herois, Iovis filii, inter deos in Olympum recepta est. Praeter haec duo infelicia matrimonia assiduus amator feminarum fuit nec semper vi ad eas rapiendas abstinuit. Seneca[4] enumerat Augen, Omphalen, Thespiades, Hesionen . . . ante Iolen. Multas alias invenire possis in fabulis minus notis. Ut Iole potiretur negante patre Euryto urbem Oechaliam cum magna caede armis cepit atque ipsum regem necavit. Tertiam uxorem in caelum receptus Heben duxit, filiam Iovis et Iunonis, quae ambrosiam deis apponebat.

Ex fabula Hercules conditor Hispali urbis erat. Columnae Herculis ab Hercule factae.

Evocatio mehercule communis erat, mecastor similiter.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Herculem spectant.

Notae[recensere | fontem recensere]